Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Het kan altijd erger

Door Brenda de Coninck 

'Wat gaan we doen?' De ochtendzon gluurt langs de zijkant van de gordijnen en verlicht de slaapkamer een beetje. Mijn man zucht. 'Tja' begint hij: 'anderhalve meter afstand houden lukt niet in de auto. Dat betekent dat ik moet stoppen met de traumabegeleidingen.' Ik draai mijn hoofd terug en staar naar de vensterbank. 'Dat heeft nogal wat consequenties' zeg ik somber. Hij knikt. 'Ik krijg nu al afmeldingen en verzoeken om begeleidingen tijdelijk te stoppen.' Ik zucht. Snappen doe ik het wel, maar leuk is anders. Als eigen ondernemer ondervinden we meteen gevolgen van de corona-pandemie die net door de WHO is onderkend. 'Bovendien wil ik ook voorzichtig zijn voor jou. Je behoort per slot van rekening tot de risicogroep.'

Ik weet dat hij gelijk heeft. Door het slikken van immunosuppressiva behoor ik tot de groep mensen die heel ziek kunnen worden van COVID-19. 'Ik neem aan dat jij ook stopt met de therapiepraktijk?' 'Daar heb ik nog niet over nagedacht. Gisteren heb ik nog gewerkt. Ik houd mij aan alle voorschriften van het RIVM: anderhalve meter afstand, handen ontsmetten met sterilium, deurknoppen schoonmaken.' 'Denk je er echt over na om door te gaan?' De toon van zijn stem verraadt hoe hij daarover denkt. 'Dat zou ik niet doen' vat hij zijn gedachten samen. 'Ik heb er gewoon nog niet over nagedacht. Het gaat allemaal zo snel. En er zijn cliënten die ik niet zomaar kan loslaten. Sommigen van hen zitten er echt doorheen.' 'Dat kan wel wezen, maar je loopt wel extra risico op die manier.' Hij staat ineens naast het bed en loopt de slaapkamer uit, naar de badkamer.

De afgelopen dagen staan in het teken van allerlei corona-onheil dat onze kant op komt. De eerste keer dat ik er mee te maken krijg, is als een cliënte meldt dat haar dochter bij een jongen in de klas zit, wiens vader is gediagnosticeerd met corona. Dat komt heel dichtbij. 'Zullen we een dag voor onze afspraak nog even contact met elkaar hebben hoe het met jullie gaat? Als iemand binnen het gezin snotterig is, dan maak ik liever een andere afspraak met je.' Een dag voor de sessie mailt ze dat ze inderdaad ziek is en ook de rest van haar gezin. 's Middags meldt de collega waarmee we een intervisiebijeenkomst zouden hebben, eveneens af.  'Hoi Brenda, ik twijfel een beetje of ik vanavond moet komen. Ik voel mij niet zo lekker.' De twijfel begint ook bij mij toe te slaan. Er zijn nu nog geen scholen gesloten, winkels dicht of andere beperkingen opgelegd, maar er gonst van alles in de media. Onze jongste dochter Moira geeft de doorslag als ik met haar app. 'Ik snap wat je zegt over jouw cliënten. Je hebt een groot verantwoordelijkheidsgevoel. Tegelijkertijd heb je ook een verantwoordelijkheid naar jezelf toe én naar anderen om het virus niet verder te verspreiden. En het is een uitzonderlijke noodsituatie. Daar kun je niets aan doen.'

'Ik stop ermee' zeg ik tegen mijn man. 'Ze heeft gelijk.' Daarna is het mijn trieste taak om de mensen die een afspraak met mij hebben, af te zeggen. Iedereen heeft begrip voor de situatie en wil terugkomen als de pandemie achter de rug is. En dan zijn Sjaak en ik ineens werkloos, een onwerkelijke situatie. We zitten op maandagochtend met z'n tweeën op kantoor de laatste e-mails af te handelen als de boel 'ontploft.' Onze tv staat regelmatig aan, vooral als er weer een persconferentie wordt aangekondigd. De ene beperkende maatregel na de andere wordt opgelegd. 'Niet te geloven hè?' zeggen we tegen elkaar als we horen hoe het er in de wereld aan toegaat. Ik weet nu zeker dat ik de juiste beslissing heb genomen, ook al gaat een aantal van mijn collega's gewoon door met hun praktijk.

Voor onze oudste dochter Renée - neonatologieverpleegkundige - wordt het ineens spannend. In het ziekenhuis waar ze werkt, wordt een corona-poli opgezet met negen artsen en een aantal verpleegkundigen. Om continuïteit te waarborgen, wordt ze als reserve op de lijst gezet voor het geval een verpleegkundige uitvalt. 'Het is misschien beter als je een tijdje bij mama vandaan blijft' zegt Moira tegen Renée voorzichtig. 'Ik maak mij best wel zorgen om mama.'

Geen werk, geen inkomsten, alleen naar buiten om de hond uit te laten en ook niet meer bij elkaar kunnen komen. Ik weet dat het moet, maar ik vind het toch wel een beetje zielig voor mezelf. Nu voel ik aan den lijve wat onze kleine familie voor mij betekent. Maar dan lees ik iets wat mijn blik op mijn situatie verandert: 'mijn' ziekenhuis stelt alle niet-noodzakelijke operaties uit. Ook cross-over nierdonaties. Alleen operaties met postmortale nieren die een té goede match zijn om te laten lopen, worden nog uitgevoerd. Alle man- en vrouwkracht wordt ingezet om COVID-19 te bestrijden.

Geen cross-over nierdonaties. Het duurt toch even voordat dit écht tot mij doordringt. Wat verschrikkelijk! Ik denk terug aan de periode dat mijn man en ik in het proces zaten van wachten, het uiteindelijk goede nieuws en alle mentale voorbereidingen die dat vergde. Met een goede afloop gelukkig. Hoe hadden wij het opgevangen, die klap? Dat het plotseling niet doorgaat? Dat je wellicht moet gaan dialyseren in een tijd van zorgcrisis omdat je het niet langer redt zonder nieuwe nier? Ik denk aan alle onzekerheid, verdriet en zorgen die dat met zich mee moet brengen.

Ik wil onze situatie niet bagatelliseren of ontkennen. Met een dochter in de gezondheidszorg, onze werkloosheid en quarantaine kan ik mij leukere omstandigheden voorstellen. Maar tjonge.

Het kan altijd erger.

sterren Gepubliceerd: woensdag 01-04-2020 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Leida, Spanbroek
    02-04-2020 16:10

    Ook ik leef mee met al die mensen die al lange tijd zitten te wachten op donatie of doneren. Het is al zo' n spannende tijd voor die mensen en nu voor onbepaalde tijd dit uitstel. Doe jij maar voorzichtig en blijf zo gezond mogelijk LEVEN!




NierpatiŽnten en covid-19: actuele gegevens uit Europa

Voorafgaand aan de ERA-EDTA, het grootste Europese nefrologiecongres dat morgen van start gaat, vond een digitale persconferentie plaats. Met als enige thema: covid-19. De organisatie en de deelnemers voelen de effecten hiervan: het hele congres vindt virtueel plaats, in plaats van in Milaan. Maar de grootste gevolgen waren er al veel eerder: ziekenhuizen die volledig in beslag genomen werden door de zorg voor covid-19 patiënten, de onzekerheid, de vele doden. Nierpatiënten vormen een kwetsbare groep, daarom vandaag een update over wat er inmiddels bekend is over nierpatiënten en covid-19.

Lees meer »

Fresenius neemt Diapriva Amsterdam/Buitenveldert over »

Diapriva en Fresenius Medical Care (FMC) hebben op 2 juni 2020 de definitieve overeenkomst getekend waarbij dialysecentrum Diapriva in handen is gekomen van Fresenius Medical Care. 'Voor Fresenius Medical Care is deze overname een duidelijke strategische keuze', zegt Ellen Gijsbers, vicepresident Noord-centraal Europa. 'Ons doel is om optimale, kosteneffectieve en hoogwaardige zorg te leveren waarin de patiënt centraal staat.

Lees meer »

Schiet mij maar lek »

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'TjaÖ je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier