Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Iets meer buikdialyse door marktwerking in VS

Door Gerard Kok 

In 1983 kreeg Amerika het 'Prospective Payment System' (PPS). Onder dit systeem krijgt een zorgverlener (zoals een ziekenhuis) een vooraf vastgestelde vergoeding voor een behandeling. In 2011 werd een vaste vergoeding vastgesteld voor een dialysebehandeling, ongeacht om welk type dialyse dat ging. Als reactie hierop zijn meer Amerikaanse dialysecentra peritoneale dialyse (PD) aan gaan bieden, en maken ook meer patiŽnten van deze dialyse gebruik.

Het prospective payment system werd ingevoerd met als doel om ziekenhuizen aan te sporen efficiŽnter te werken, en zodoende beter inzicht te krijgen in de landelijke zorgkosten. Voor enkele honderden, vaak voorkomende, behandelingen werden de gemiddelde kosten bepaald, en dat gemiddelde kreeg een ziekenhuis dan vergoed voor een patiŽnt die zo'n behandeling had gekregen.

Deze behandelingen zijn gegroepeerd in 'diagnosis-related groups' (DRG), en aan elke groep hangt een vaste vergoeding. Behandelingen die vergelijkbaar zijn omdat de patiŽnten die met die behandeling worden behandeld klinisch vergelijkbaar zijn, zitten in ťťn groep. Er bleef overigens nog een grote groep 'ongroepbaar' over.

Bijvoorbeeld, iemand breekt zijn arm, en wordt daarvoor in het ziekenhuis behandeld. Laten we zeggen dat zo'n behandeling gemiddeld Ä7500 kost. Het ziekenhuis krijgt dan Ä7500, ongeacht de hoeveelheid rŲntgenfoto's die er van de arm zijn genomen. Het is nu ook duidelijk hoe het ziekenhuis wordt aangespoord de gebroken arm efficiŽnt te behandelen, want hoe efficiŽnter dat gaat, hoe meer er van die Ä7500 voor het ziekenhuis overblijft.

In Nederland gebruiken we een systeem dat ongeveer net zo werkt als PPS: 'DBC-zorgproducten'. Hierbij staat 'DBC' voor 'Diagnose-Behandel Combinatie', en zo'n DBC werkt eigenlijk net zoals een DRG in Amerika. Alleen is de vergoeding voor een DBC niet voor elke zorgverlener hetzelfde, omdat alle verzekeraars aparte afspraken maken met zorgverleners.

In 2011 werd dus voor alle typen dialysebehandelingen een vaste vergoeding afgesproken. De vraag was vervolgens of dat zou betekenen dat dialysecentra patiŽnten meer richting peritoneale dialyse zouden gaan bewegen. Immers, peritoneale dialyse gebeurt in principe thuis, en is dus gemiddeld genomen goedkoper om aan te bieden dan hemodialyse in het centrum. In het algemeen is de levenskwaliteit bij peritoneale dialyse hoger, en het overlijdensrisico vergelijkbaar met dat van hemodialyse, dus voor de patiŽnt is het mogelijk ook beter.

Uit recent Amerikaans onderzoek onder bijna 6500 dialysepatiŽnten, blijkt dat deze verschuiving naar peritoneale dialyse inderdaad enigszins heeft plaatsgevonden. Meer dialyse centra bieden PD aan, een patiŽnt maken er ook (iets) meer gebruik van. Dit in tegenstelling tot Nederland, waar initiatieven ontplooid worden om de dalende lijn in het aantal PD-patiŽnten tegen te gaan.

sterren Gepubliceerd: donderdag 22-11-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Rituximab net zo goed als ciclosporine bij membraneuze nefropathie

B-cellen (een bepaald type witte bloedcel) spelen een rol bij het ontstaan van de nierziekte membraneuze nefropathie (MN). Omdat het medicijn rituximab specifiek op B-cellen aangrijpt, leek het Amerikaanse onderzoekers niet onvoorstelbaar dat dit net zo goed werkt voor patiënten met MN als ciclosporine. Ze hebben dit onderzocht in de MENTOR-studie.

In totaal 130 patiënten met een eiwitverlies met de urine van minimaal 5 gram per dag, dat is een forse hoeveelheid, en een niet al te slechte nierfunctie, hebben meegedaan aan de studie. Zij kregen ofwel twee keer een infuus met rituximab, wat zo nodig na zes maanden herhaald werd, ofwel een jaar lang dagelijks een capsule ciclosporine. Na een en na twee jaar hebben de onderzoekers bekeken hoeveel patiënten geen eiwitverlies meer hadden en bij hoeveel het niet verdwenen was, maar wel verminderd.

Lees meer »

Mantelzorgers zwaarder belast bij oudere dialysepatiŽnten »

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat starten met dialyseren op hogere leeftijd niet per se leidt tot een langer leven. Daarentegen kan het wel problemen met zich meebrengen, zowel voor de patiënt als voor de mantelzorger. Ouderen moeten een weloverwogen keuze kunnen maken tussen wel of niet starten met dialyse op basis van hun persoonlijke voorkeur, vindt Namiko Goto. Zij is geriater in opleiding en doet onderzoek naar de geriatrische problemen bij oudere patiënten met nierfalen.

Lees meer »

De Tac-arm... »

‘Zullen we over drie maanden afspreken?’ vraag ik. Ik heb het gevoel dat het nu wel kan. Na twee jaar van zoeken, aanpassen, controleren en verfijnen, ben ik perfect ingesteld. Marnix kijkt mij in de spreekkamer aan. Hij zit aan de andere kant van de tafel en schuift even met zijn muis over zijn bureau, terwijl hij de uitslagen op het scherm controleert. ‘Dat wilde ik ook al voorstellen’ glimlacht hij. Mooi, denk ik.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier