Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Vrouwspecifieke zorg nog lastig voor Amerikaanse nefrologen

Door Merel Dercksen 

Afgelopen week vond in San Diego de Kidney Week plaats, het jaarlijkse wetenschappelijke congres van de American Society of Nephrology. Een van de uitgelichte presentaties ging over hoe goed Amerikaanse en Canadese nefrologen zichzelf in staat achten om goede zorg te verlenen bij complicaties en situaties die alleen bij vrouwelijke nierpatiënten voorkomen. Niet al te best, blijkt uit een vragenlijst die ze invulden. Vaak hebben ze te weinig kennis of ervaring.

Een brede range van gezondheidsaspecten bij vrouwen is op de een of andere manier gerelateerd aan nierziekten. Bijvoorbeeld omdat ze het risico op nierproblemen vergroten, of omdat de symptomen interfereren met die van een nieraandoening. Veel ervan zijn gerelateerd aan vruchtbaarheid of zwangerschap, of aan processen die met de hormoonbalans te maken hebben. Een groep vrouwelijke onderzoekers heeft hierover een vragenlijst opgesteld en die uitgezet onder Amerikaanse en Canadese nefrologen. De bedoeling was te inventariseren hoeveel ervaring de nefrologen met deze specifieke vrouwelijk zorgaspecten hebben en in hoeverre ze vinden dat ze daarop goede zorg kunnen leveren.

Er is ruimte voor verbetering. Soms heeft dat simpelweg te maken met zeldzaamheid. Zo heeft het overgrote deel van de respondenten gedurende haar of zijn carrière voor minder dan vijf zwangere dialysepatiënten gezorgd - maar dat komt ook simpelweg niet zo vaak voor. Dan is het lastig ervaring opdoen. Maar ook in wat je meer gangbare zorg zou kunnen noemen vond meer dan de helft zich onvoldoende bekwaam. Bijvoorbeeld in het geven van advies over anticonceptie, of juist over wat te doen en te laten als een nierpatiënt wel zwanger wil worden en om te bespreken wat de risico's en de vooruitzichten daarvan zijn, gerelateerd aan het stadium van de nierziekte.

Daar komt bij dat maar een op de acht toegang zei te hebben tot een interdisciplinair team met bijvoorbeeld een gynaecoloog erin. Wat echt een blinde vlek lijkt te zijn is het managen van menstruatiestoornissen en van osteoporose. Dat laatste is iets waar vrouwen vanaf de menopauze vaak toch al last van krijgen en wat kan verergeren door een nierziekte of door gebruikte medicatie.

Het onderdeel dat meer dan de helft van de respondenten zei wel goed in de vingers te hebben, is het diagnosticeren van pre-eclampsie, een complicatie tijdens de zwangerschap die gepaard gaat met hoge bloeddruk en die gevaarlijk kan zijn voor zowel moeder als kind. Direct aan zwangerschap gerelateerde aspecten lijken daarmee het meest bekend en beheerst. Maar wat dan weer veel te weinig gebeurt, is het consequent en volledig vastleggen van de zwangerschapsgeschiedenis van vrouwelijke nierpatiënten, terwijl dat juist veel kan zeggen over een al dan niet extra verhoogd risico op hart- en vaatproblemen.

Een opvallend gegeven is dat meer dan de helft van de nefrologen die de vragenlijst invulden zelf vrouw is en dat driekwart in een academisch centrum werkt. Het zou best kunnen dat de landelijke score nog lager ligt. De onderzoekers willen graag dat er meer onderzoek plaatsvindt naar de barrières die er blijkbaar zijn om het in de spreekkamer over typisch vrouwelijke gezondheidsaspecten te hebben. En dat er 'best practices' beschikbaar gemaakt worden om het vertrouwen van artsen in zichzelf als het over dit deel van de zorg gaat te vergroten. Daarnaast pleiten ze voor meer interdisciplinaire teams.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 30-10-2018
Bron: American Society of Nephrology | Nog geen reacties




Een ijskoude

‘Ik heb Katinka gesproken op de Wetenschapsdag. Weet jij dat ze haar postmortale nier al 40 jaar heeft? Ik wist niet wat ik hoorde! Heerlijk om met lotgenoten te praten. Daar put ik altijd hoop uit, uit zulke verhalen.’ Mijn man knikt. ‘Ze vertelde dat ze naar een huidcentrum in Amsterdam gaat en dat ze daar heel tevreden over is. Doordat ze al zolang immunosuppressiva slikt, heeft ze onregelmatigheden op haar huid gekregen, die daar worden behandeld. Ik zou daar ook weleens naartoe willen. Ik krijg ook plekjes die er eerst niet waren. Wat denk jij?’ ‘Ik zou gaan’ zegt mijn wederhelft. ‘Iedere getransplanteerde gaat toch één keer per jaar naar een dermatoloog?’

Lees meer »

Maria ter Welle prijs 2019 naar twee winnaars »

Trijntje Kok-Steenbergen (diëtist uit het UMC Groningen) en Magda van Loon (verpleegkundig specialist in het Maastricht UMC+) zijn de winnaars van de Maria ter Welle Prijs 2019. Zij ontvangen deze prijs voor hun jarenlange en intensieve inzet in de nierzorg. De prijs is een initiatief van de Nierstichting in samenwerking met de Willem Kolff Stichting met als doel verpleegkundigen, maatschappelijk werkers en diëtisten werkzaam in de nierzorg te eren. Er waren twaalf genomineerden.

Lees meer »

Vrij goede resultaten donatie na hartstilstand buiten ziekenhuis  »

Om het aantal beschikbare donornieren te vergroten, staan sommige landen transplantatie van donornieren na 'onverwachte circulatiestilstand' toe. Transplantatie is in zo'n geval complexer dan anders, en wordt daarom niet overal toegepast, maar bijvoorbeeld wel in Spanje en Nederland. Uit recent Spaans onderzoek blijkt dat het gebruik van donornieren na een onverwachte circulatiestilstand acceptabele resultaten oplevert.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier