Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Behandelkeuze oudere patiŽnt sterk afhankelijk van communicatievoorkeur arts

Door Gerard Kok 

Amerikaanse nierpatiënten op leeftijd van wie de nierfunctie zodanig is gedaald dat dialyse in beeld komt, krijgen niet altijd de optie voorgelegd om een conservatieve behandeling te volgen. Bij conservatieve behandeling wordt er niet gedialyseerd, maar wel getracht de conditie op peil te houden. Dit terwijl sommige oudere patiënten achteraf spijt hebben met dialyse te zijn begonnen (zij zouden dus wellicht meer hebben gehad aan een conservatieve behandeling), of inmiddels zo oud zijn dat dialyse geen significante voordelen biedt boven conservatief behandelen (en wel een stuk duurder is). Uit recent Amerikaans onderzoek blijkt dat de mening van de behandelend arts dat dialyse beter is vaak nog de doorslag geeft, hoewel richtlijnen aanbevelen dat een dergelijke beslissing echt samen met de patiënt moet worden genomen.

De onderzoekers interviewden 35 nefrologen werkzaam bij 18 dialysecentra. Op basis hiervan identificeerden de onderzoekers vier manieren waarop de nefrologen de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling benaderden, en of ze die tweede mogelijkheid aan zouden kaarten. De vier benaderingen zijn: paternalistisch, informerend, vertalend en institutionalistisch.

Paternalistische artsen zagen zichzelf als een ouder die een beslissing moet nemen voor een kind dat dat zelf niet kan. Zij bleken geneigd vooral te kijken naar overlevingskans, en de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling niet neutraal te presenteren (met andere woorden zij promootten dialyse).

Informerende artsen gaven patiënten alle informatie die voorhanden was, en lieten de patiënten vervolgens zelf beslissen. Deze artsen brachten de conservatieve behandeling wel te berde. Vertalende artsen zagen zichzelf als gidsen, zij gaven patiënten ook informatie, maar probeerden patiënten wel te sturen. Deze groep was het meest gefocust op het nemen van een gezamenlijke beslissing.

Institutionalistische artsen waren begaan met het lot van de patiënt, maar lieten de situatie in het dialysecentrum (de institutie) waarin ze werkten, meewegen. Als het aanbieden van een conservatieve behandeling geen gemeengoed was in het centrum, dan boden deze artsen dat meestal ook niet aan. Een enkele arts noemde zelfs dat een dialyserende patiënt meer geld oplevert voor het centrum.

Paternalistische en institutionalistische artsen vonden behandeling van een patiënt geslaagd als deze patiënt begon te dialyseren, terwijl informerende en vertalende artsen vaker kwaliteit van leven, en dat de patiënt zich kon vinden in de keuze, als een succes zagen. De vertalers kwamen het dichtst bij een gezamenlijke beslissing.

Uit het onderzoek blijkt dat de benadering van de behandelend arts behoorlijke invloed uitoefent op de beslissing van de patiënt bij de keuze tussen dialyse en conservatieve behandeling. Als het doel is een dergelijke beslissing gezamenlijk te nemen met zowel arts als patiënten, dan kan de arts zich het best 'vertalend' opstellen.

sterren Gepubliceerd: vrijdag 03-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Slaapkwaliteit en nierfunctie vertonen verband

Te kort, te lang of slecht slapen is niet goed voor een mens. Het gaat samen met een hoger risico op bijvoorbeeld hart- en vaatziekten, een beroerte, of overlijden. Volgens Japans onderzoek is er een vergelijkbaar, niet per se oorzakelijk, verband tussen slaap, en het ontwikkelen van nierfalen bij niet-dialyserende nierpatiënten.

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1.601 Japanse nierpatiënten, die een eGFR (geschatte nierfiltratiesnelheid) van tussen de 10 en 59 ml/min hadden (een matig afgenomen nierfunctie, of erger). Gedurende gemiddeld vier jaar, rapporteerden de deelnemers hoe lang en hoe goed ze sliepen, door de Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) in te vullen. De Pittsburgh Sleep Quality Index is een vragenlijst om slaapproblemen in kaart te brengen. Het invullen duurt ongeveer 10 minuten. Er zijn zeven 'componenten', die elk een score krijgen van tussen de 0 en 3 (lager is beter). De scores van alle componenten kunnen vervolgens worden opgeteld tot een totaalscore tussen de 0 en 21. De zeven componenten zijn: kwaliteit van de slaap (als ervaren bij de invuller), duur tot in slaap vallen, duur van de slaap, efficiëntie van de slaap (welk deel van de tijd in bed wordt slapend doorgebracht), mate van verstoringen, slaapmiddelengebruik en in hoeverre de slaap (negatieve) gevolgen heeft voor de dagelijkse bezigheden.

Lees meer »

Een machteloos gevoel »

Hè?! Ik kan de helft van de straatnaam niet meer lezen op mijn telefoon. Wat raar... Ik kijk naar mijn scherm, met daarop de straatnaam waar ik wil parkeren. Als ik mijn hoofd naar rechts beweeg, komen de andere letters ineens in zicht. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik beweeg mijn hoofd een paar keer heen en weer, terwijl ik naar het beeld blijf kijken. Ja, ik zie het nu duidelijk. Ik kan alle letters zien, niet zien, zien, niet zien...

Lees meer »

De maatschappelijk werker is er voor iedereen »

In de eerste gesprekken die medisch maatschappelijk werker Laura Haasdijk met patiŽnten voert vragen mensen zich af waarom ze naar de maatschappelijk werker moeten. Het voelt alsof er iets met ze aan de hand is. Terwijl het maatschappelijk werk tot het standaard aanbod hoort bij een nierziekte, net zoals de diŽtiste, verpleegkundige en de dokter.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier