Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Dialyse slecht voor cholesterol

Door Merel Dercksen 

Kort nadat nierpatiënten gestart zijn met hemodialyse, neemt de concentratie eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen en aan het vetmetabolisme toe. Ook lijkt de afvoer van cholesterol langzaam te ontsporen. Amerikaans onderzoek toont aan dat dit echt een gevolg is van de dialyse, en niet alleen van de slechte nierfunctie.

Bij het transport van cholesterol in het lichaam gaat weleens wat mis, bijvoorbeeld doordat de transportstof LDL (in het dagelijks leven vaak 'slecht cholesterol' genoemd) beschadigd is geraakt. In de bloedvaten kan dan een vetrijke neerslag ontstaan. Macrofagen, die dienst doen als de gemeentereiniging van het lichaam, slokken de mislukkingen op. Ze veranderen daardoor in schuimcellen, die ook de vetneerslag afschermen van het bloed. HDL, high density lipoprotein, kan vervolgens het cholesterol weer opnemen uit de schuimcellen zodat het afgevoerd kan worden.

Bij hemodialysepatiënten werkt HDL niet meer zo goed. Het is minder goed in staat om het cholesterol uit de schuimcellen te halen én het bevat meer eiwitten die gerelateerd zijn aan ontstekingsprocessen dan bij gezonde mensen. Het evenwicht tussen aan de ene kant neerslag van vetrijke deeltjes en schuimcellen in de wand van de bloedvaten en aan de andere kant het leeghalen van de schuimcellen en het afvoeren van het cholesterol door HDL, kan verstoord raken. Hierdoor treedt versneld atherosclerose op, met een groter risico op een hartinfarct of beroerte tot gevolg.

Maar of die veranderingen in HDL nou komen door de nierschade, of door de hemodialyse, is nog maar beperkt onderzocht. Onderzoekers van verschillende Amerikaanse universiteiten hebben daar nu een studie aan toegevoegd, waarbij ze specifiek hebben gekeken naar 38 eiwitten die gerelateerd zijn aan HDL. Ze hebben hun onderzoek gedaan onder 143 mensen die recent met hemodialyse waren gestart en 110 nierpatiënten die weliswaar ernstige nierschade hadden, maar nog niet gestart waren met dialyse.

Van de onderzochte eiwitten waren er acht, die een rol spelen bij ontstekingsprocessen of het vetmetabolisme, die voldoende waren toegenomen onder de deelnemers die recent met dialyse waren gestart, om te kunnen stellen dat er een verband is tussen de dialyse en de concentratie van deze eiwitten. De onderzoekers zagen ook een trend naar slechtere afvoer van cholesterol door HDL na het starten met hemodialyse, maar dit verband was onvoldoende significant. Er zijn wel studies die gevonden hebben dat dat vermogen verder afneemt naarmate de dialyse langer duurt, dus wellicht waren deze patiënten nog te kort bezig om al echt dat effect te merken.

Starten met dialyse zorgt dus voor een toename van een aantal eiwitten die een relatie hebben met het vetmetabolisme en met ontstekingsprocessen. Daarnaast verslechtert hemodialyse waarschijnlijk het vermogen van HDL om cholesterol af te voeren. Wat hier nou precies de gevolgen van zijn voor patiënten als het gaat om hun risico op hart- en vaataandoeningen zal verder uitgezocht moeten worden. Dat biedt dan mogelijk handvatten om die risico's weer te verlagen. Een ding is al zeker, want zo'n tien jaar geleden onderzocht: botweg het HDL verhogen werkt niet.

sterren Gepubliceerd: maandag 30-07-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Slaapkwaliteit en nierfunctie vertonen verband

Te kort, te lang of slecht slapen is niet goed voor een mens. Het gaat samen met een hoger risico op bijvoorbeeld hart- en vaatziekten, een beroerte, of overlijden. Volgens Japans onderzoek is er een vergelijkbaar, niet per se oorzakelijk, verband tussen slaap, en het ontwikkelen van nierfalen bij niet-dialyserende nierpatiënten.

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1.601 Japanse nierpatiënten, die een eGFR (geschatte nierfiltratiesnelheid) van tussen de 10 en 59 ml/min hadden (een matig afgenomen nierfunctie, of erger). Gedurende gemiddeld vier jaar, rapporteerden de deelnemers hoe lang en hoe goed ze sliepen, door de Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) in te vullen. De Pittsburgh Sleep Quality Index is een vragenlijst om slaapproblemen in kaart te brengen. Het invullen duurt ongeveer 10 minuten. Er zijn zeven 'componenten', die elk een score krijgen van tussen de 0 en 3 (lager is beter). De scores van alle componenten kunnen vervolgens worden opgeteld tot een totaalscore tussen de 0 en 21. De zeven componenten zijn: kwaliteit van de slaap (als ervaren bij de invuller), duur tot in slaap vallen, duur van de slaap, efficiëntie van de slaap (welk deel van de tijd in bed wordt slapend doorgebracht), mate van verstoringen, slaapmiddelengebruik en in hoeverre de slaap (negatieve) gevolgen heeft voor de dagelijkse bezigheden.

Lees meer »

Een machteloos gevoel »

Hè?! Ik kan de helft van de straatnaam niet meer lezen op mijn telefoon. Wat raar... Ik kijk naar mijn scherm, met daarop de straatnaam waar ik wil parkeren. Als ik mijn hoofd naar rechts beweeg, komen de andere letters ineens in zicht. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik beweeg mijn hoofd een paar keer heen en weer, terwijl ik naar het beeld blijf kijken. Ja, ik zie het nu duidelijk. Ik kan alle letters zien, niet zien, zien, niet zien...

Lees meer »

De maatschappelijk werker is er voor iedereen »

In de eerste gesprekken die medisch maatschappelijk werker Laura Haasdijk met patiënten voert vragen mensen zich af waarom ze naar de maatschappelijk werker moeten. Het voelt alsof er iets met ze aan de hand is. Terwijl het maatschappelijk werk tot het standaard aanbod hoort bij een nierziekte, net zoals de diëtiste, verpleegkundige en de dokter.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier