Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Evenwicht slechter na niertransplantatie

Door Shanty Sterke 

Hoewel voor patiënten na een niertransplantatie de kwaliteit van leven aanzienlijk verbetert en zij lichamelijk veel actiever worden, blijven zij in vergelijking met gezonde mensen nog achter. Dat geldt in ieder geval voor het evenwicht. Zeker bij ouderen en ook bij mensen van middelbare leeftijd. Waardoor ze dus een grotere kans hebben om te vallen. Dat concluderen Italiaanse onderzoekers in Gait and Posture.

De onderzoekers lieten negentien patiënten na een niertransplantatie en evenveel gezonde proefpersonen op een zogeheten stabilometrie-platform staan. In zo’n platform zitten sensoren die subtiele houdingsveranderingen en lichaamsbewegingen kunnen waarnemen. Hoe meer de proefpersoon naar voor, achter en opzij wiebelt met het lichaam en hoe groter die bewegingsuitslagen zijn, hoe slechter het evenwicht is.

De deelnemers moesten zo rechtop mogelijk op het platform staan met de voeten bij elkaar. Alle metingen werden ook opgenomen met de ogen dicht. Daarna werd het nog moeilijker gemaakt. Ze kregen een random getal tussen de negentig en de honderd en moesten dertig seconden lang hardop terugtellen terwijl ze stil stonden op het platform.

Op alle testen bleken de niertransplantatiepatiënten slechter te scoren dan de gezonde proefpersonen. Je zou kunnen denken: dat is logisch want transplantatiepatiënten zullen over het algemeen nog lichamelijk wat inactiever zijn in vergelijking met gezonde vrijwilligers. Dus dan is het niet gek dat hun evenwicht minder goed functioneert. Met die gedachtegang hebben de onderzoekers rekening gehouden. Alle deelnemers hadden van tevoren een vragenlijst ingevuld die informatie verschafte over hoe actief ze doorgaans waren. Met die gegevens hebben ze de metingen van het stabilometrie-platform gecorrigeerd. Als ze de mate van lichamelijke activiteit meenamen in hun berekening, dan kwam er nog uit dat het evenwicht in de transplantatiegroep minder was in vergelijking met de gezonde deelnemers.

Om je evenwicht te bewaren gebruik je informatie uit je spieren en gewrichten. Propriocepsis heet dat. De onderzoekers denken dat transplantatiepatiënten minder in staat zijn te vertrouwen op hun propriocepsis wanneer ze rechtop moeten blijven staan. Door de verminderde lichamelijke activiteit nemen spiermassa en spierkracht af, en daardoor ook de propriocepsis. Daarnaast kunnen de vele medicijnen die transplantatiepatiënten gebruiken de propriocepsis nog verder verslechteren. Vooral de calcineurine-remmers (medicijnen tegen afstoting) kunnen voor zenuwschade zorgen bij zo'n tien tot achtentwintig procent van de patiënten.

De auteurs zien nog niet direct een praktische toepassing voor de praktijk van hun studie. Wel benadrukken ze dat evenwichtsproblemen kunnen leiden tot vallen. Dit geldt sowieso voor ouderen, mogelijk gaat dit ook op voor niertransplantatiepatiënten van middelbare leeftijd.

sterren Gepubliceerd: maandag 02-07-2018
Bron: Gait & Posture | Reacties (6)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Jaquelien, Amsterdam
    02-07-2018 19:54

    Daar zou ik ook wel onderzoek naar willen zien, Koop. Subjectief gezien zie ik wel verschil tussen vůůr en na!

  • Koop, Alkmaar
    02-07-2018 16:54

    Beschreven evenwichtsproblemen herken ik wel. Moet zorgvuldiger lopen bij ongelijk terrein. Daarbij: het zou een onderzoek waard zijn of dit ook voor het geheugen en andere cognitieve functies geldt.

  • A. van Gurp, Domburg
    02-07-2018 10:27

    Interessant artikel! Ik vraag mij ook af of transplantatie hier iets mee te maken heeft, want nadat mijn nierfilters nog maar voor 13% actief waren 4 jr geleden en nu weer voor 46%, heb ik sinds 2,5 jaar plots last van hoogtevrees en kan bijvoorbeeld niet meer over n pier over t water lopen zonder duizelig te worden. Iets wat ik daarvoor nooit had!

  • Jaquelien, Amsterdam
    02-07-2018 10:07

    Grappig om te lezen. Ik (38 jr bij mijn transplantatie) sta inderdaad niet meer op een ladder sinds de transplantatie, omdat ik inderdaad eerder uit balans raak. Voor de transplantatie was dit geen probleem, maar sinds die tijd merk ik dat mijn balans inderdaad minder is.

  • thijs-zeist, zeist
    02-07-2018 08:49

    hmm, ik denk eigenlijk eerder dat het transplanteren en de daarbij horende medicatie niet in eerste instantie de reden is voor deze instabiliteit.
    Eerder denk ik aan jarenlange afbreuk van botten spieren en pezen in de periode voor de transplantatie.
    Ik zou wel eens verschil gemeten willen zien in de stabiliteit tussen groepen voor en na een transplantatie, lijkt me veel interessanter.

  • Jos Sparreboom, ÷verum - Zweden
    02-07-2018 07:50

    Volgens mij doet het verschijnsel zich ook voor zonder transplantatie. Ik ervaar het ook langzaam maar zeker.
    Het lijkt wel of de signalen naar de beenspieren vertraagd worden, want ik reageer trager op uit evenwicht raken dan vroeger. (Ik geef de bijnieren in combinatie met het besturingsdeel van de hersenen de schuld, maar dat is slechts een gok.)




Wat doet een diŽtist?

Door Brechje van Adrichem - Het vak van diëtist is de laatste decennia veranderd, door digitalisering, veranderingen in de zorg en door voortschrijdend inzicht. Profilering en specialisatie speelt een steeds grotere rol; de diëtist is een proactieve paramedicus.

Een diëtist kan voor mensen met een nierziekte heel veel betekenen. Denk bijvoorbeeld aan de rol van de diëtist bij ondervoeding, afvallen voor een transplantatie, voedingstoestand verbeteren na transplantatie of het verbeteren van bepaalde bloedwaarde(n) om achteruitgang van de nierfunctie trachten te vertragen of voorkomen. Ook in de laatste levensfase (bij het stoppen van een dialysebehandeling of bij een conservatief beleid) kan een diëtist hulp bieden.

Ik denk dat onze grootste taak behandelen (en voorkomen) van ondervoeding is, dit omvat ongeveer 90% van het patiëntencontact, zeker bij toenemende vergrijzing. Een gemiddelde dag van een diëtist omvat patiëntgebonden taken, dit is ongeveer 70% van de tijd en niet-patiëntgebonden taken, dit is ongeveer 30% van de tijd. Bij niet-patiëntgebonden taken kun je bijvoorbeeld denken aan bijhouden van vakliteratuur. Mijn dag start altijd met een 'kopje kalium'. Tijdens dit kopje koffie, bekijk ik mijn mail en screen of er nieuwe aanvragen zijn, welke ik voor vandaag moet inplannen en welke ik later kan inplannen. Soms is het nodig om nog even te overleggen.

Lees meer »

Cross-overmatching kan effectiever »

De meest gebruikte Amerikaanse algoritmes om cross-overtransplantatieketens uit te rekenen gaan er tot nu toe van uit dat elke transplantatie in de keten ook doorgang vindt. Recent onderzoek suggereert echter dat er meer transplantaties kunnen worden gedaan als deze algoritmes ermee rekening houden dat de ketens ook kunnen breken.

Lees meer »

Een stukje leeft door na je dood »

'Moira wil zondag nog een keer naar je vader toe. Ik denk dat dat een goed idee is. Dan kunnen we je moeder ook meenemen. Misschien is het wel de laatste keer.' Ik knik. 'Zondag moet ik naar een afspraak die ik niet kan afzeggen. Ik ga maandag. Renée gaat dan waarschijnlijk ook mee. Fijn dat jullie mijn moeder meenemen.' Mijn vader is al een poos ernstig ziek. Door Alzheimer is hij van een vrolijke Amsterdamse rouwdouwer met een blanke pit, veranderd in een zielig hoopje mens.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier