Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Zoektocht naar genen die matching beďnvloeden duurt voort

Door Gerard Kok 

Door een combinatie van immuunsysteemonderdrukkende medicijnen en HLA-matching, zijn de overlevingskansen van donornieren de laatste jaren gestegen, maar zelfs bij een perfecte HLA-match tussen donor en ontvanger blijven immuunsysteemonderdrukkende medicijnen noodzakelijk. Dit suggereert dat er tussen donor en ontvanger genetische verschillen bestaan die een belangrijke rol spelen in afstoting van de donornier. Door een aantal studies naast elkaar te leggen, hoopten Engelse en Ierse artsen vat te krijgen op de voor niertransplantatie mogelijk cruciale genetische verschillen.

Genetische factoren spelen een belangrijke rol bij het overleven van een donornier, wat duidelijk blijkt uit de slagingspercentages bij transplantaties tussen eeneiige tweelingen: die zijn onverminderd hoog. Bij anderen blijkt de slagingskans hoger naarmate het Humaan LeukocytenAntigeen (HLA) tussen donor en ontvanger beter overeenkomt. Het Humaan LeukocytenAntigeen is een stukje chromosoom dat de blauwdruk vormt voor hoe ons immuunsysteem opereert. Maar zelfs bij een perfecte HLA-match zijn nog immuunsysteemonderdrukkende medicijnen nodig.

Eigenlijk is de mate van HLA-matching al een genetische factor die van invloed is op het resultaat van een transplantatie, maar ontdekkingen bij andere ziektebeelden de afgelopen jaren doen dus vermoeden dat er nog meer zijn. Om die factoren op het spoor te komen, onderzochten de artsen bijna 8000 donor-ontvangerparen uit Engeland en de rest van Europa, uit diverse kleinere studies. Helaas kwamen daaruit geen andere genetische factoren naar voren die het risico op afstoting zouden kunnen verklaren.

De artsen gaan uitvoerig in op de oorzaken van het niet vinden van deze andere factoren. Zij vermoeden dat de kwaliteit van de data beter had gekund; sommige studies waren van een aantal jaar terug, toen de stand van de techniek misschien niet was wat het nu is; of er zijn verschillen in hoe de diverse studies zijn opgezet en aangepakt die zich, onbedoeld, toch uiten in de resultaten. De belangrijkste oorzaak is echter dat de onderzochte studies te klein waren van opzet, waardoor het statistisch lastig is om heldere conclusies te trekken. Daarom hebben zij nu hun hoop gevestigd op een vergelijkbaar onderzoek, dat echter gegevens verzamelt van heel de wereld, in plaats van alleen Europa.

sterren Gepubliceerd: donderdag 07-06-2018
Bron: American Journal of Transplantation | Nog geen reacties




Verband tussen ziektebeloop en levenskwaliteit

Door Koen Groeneweg – Een interview in het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) met medisch psycholoog Yvette Meuleman over haar onderzoek naar kwaliteit van leven bij mensen met nierfalen die (nog) geen dialyse of niertransplantatie hebben gehad. Dit onderzoek is onderdeel van haar promotie in januari 2018. Het artikel is gepubliceerd in november 2017 in Health Psychology en is hier te vinden.

Tijdens haar studie Psychologie koos Yvette Meuleman voor de richting Gezondheidspsychologie. In 2009 is zij aan de Universiteit Leiden begonnen met onderzoek naar zoutbeperking bij nierpatiënten. Daarnaast is de levenskwaliteit bij nierpatiënten een rode draad in haar onderzoekstraject, wat werd ondersteund door de Nierstichting. Tegenwoordig werkt zij op de afdeling Klinische Epidemiologie in het Leids Universitair Medisch Centrum.

Lees meer »

Britse huisartsen registreren nierproblemen niet goed »

Huisartsen in het Verenigd Koninkrijk houden de gegevens van elke patiënt bij in een elektronisch patiëntendossier. Het patiëntendossier bevat de mogelijkheid om 'nierinsufficiëntie' aan te vinken, maar huisartsen blijken dit soms te vergeten. Dat heeft gevolgen voor de behandeling van de patiënt, zo blijkt uit recent Engels onderzoek.

Lees meer »

Als dat het ergste is... »

‘Je wordt een beetje kaal.’ Mijn man staat achter mij bij de voordeur, die ik met de sleutel probeer te openen. Ik zucht. ‘Ik weet het’ zeg ik. ‘Kijk, hier op je achterhoofd’ benadrukt hij en wrijft met zijn hand over mijn kruin, die er kennelijk nogal dun bezaaid uitziet. ‘Ja, ik weet het’ herhaal ik een beetje geïrriteerd. Ik zag het al in de spiegel.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier