Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

HLA-match belangrijker dan mismatch voor slagen transplantatie

Door Gerard Kok 

Voor een succesvolle niertransplantatie is het gewenst dat het donororgaan en de ontvanger goed bij elkaar passen. Eén van de onderdelen die bij voorkeur goed moeten passen is het HLA-systeem. Bij een slecht passend HLA-systeem zal het afweersysteem van de ontvanger de donornier sneller als indringer zien. Recent Amerikaans onderzoek laat nu zien dat het belangrijker is te zoeken naar overeenkomsten tussen het HLA-systeem van donor en ontvanger, dan naar verschillen. De overeenkomsten zeggen namelijk meer over het risico op afstoting.

Het Humaan leukocytenantigeen (Human Leukocyte Antigen, HLA) systeem bestaat uit eiwitten die zich aan de oppervlakte van alle cellen (behalve rode bloedcellen) bevinden, en die het immuunsysteem reguleren. Er bestaan veel verschillende soorten HLA eiwitten, onderverdeeld in een aantal klassen: HLA-A, -B, -C, -DRB1 en -DRQ1. Iedereen heeft twee eiwitten in elk van deze klassen; één geërfd van je moeder, en één van je vader; dus 10 HLA-eiwitten in totaal. Bij een transplantatie wil je het liefst dat zo veel mogelijk van deze eiwitten tussen donor en ontvanger overeenkomen. Bij mensen die niet verwant zijn is de kans nogal klein dat er een exacte overeenkomst is, een perfecte match.

Het Amerikaanse onderzoek bekeek alle niertransplantatie die tussen 1995 en 2012 in de Verenigde Staten waren gedaan. Ze bepaalden voor elke transplantatie hoeveel HLA-eiwitten er overeen kwamen (een 'match'), en hoeveel er niet overeen kwamen (een 'mismatch'). Het aantal matches en aantal mismatches zijn omgekeerd gecorreleerd, met andere woorden als het aantal matches hoog is, dan is het aantal mismatches laag, en omgekeerd.

De onderzoekers vonden uiteindelijk dat het aantal matches beter voorspelde of het donororgaan zou worden afgestoten dan dat het aantal mismatches dat deed. Het lijkt dus belangrijker om bij niertransplantaties te kijken naar het aantal HLA-matches, in plaats van naar het aantal HLA-mismatches. Er zijn echter ook nog andere overwegingen te maken of een donornier past (leeftijd en conditie van de donor, bloedgroep); HLA-matching is slechts één van deze overwegingen. Dat neemt niet weg dat de mate van matching ook gevolgen heeft voor de behandeling na de transplantatie: als een donornier geen perfecte HLA-match is, weten artsen dat ze na de transplantatie mogelijk meer medicijnen moeten geven.

sterren Gepubliceerd: donderdag 12-10-2017
Bron: Kidney International | Nog geen reacties




Heroïne belangrijke oorzaak amyloïdose in Amerikaanse steden

Een bepaalde vorm van amyloÔdose in de nieren die traditioneel voorkomt bij mensen met auto-immuunaandoeningen, komt in de laatste jaren in Amerikaanse steden vooral voor bij heroÔnegebruikers.

AmyloÔdose is een verschijnsel waarbij eiwitten in het lichaam verkeerd gevouwen zijn en niet (goed) opgeruimd worden. Deze eiwitten hechten zich aan elkaar en slaan als stugge structuren neer in weefsels. Bijvoorbeeld in de nieren, die daardoor steeds slechter functioneren.

Er zijn verschillende types amyloÔdose. Een daarvan is type AA, dat ontstaat door langdurige ontstekingen. Het kan bijvoorbeeld voorkomen bij patiŽnten met inflammatoire darmziekten of reumatoÔde artritis. Bij AA amyloÔdose raken de nieren bijna altijd aangedaan. Naast de klassieke associatie met auto-immuunaandoeningen, melden sommige ziekenhuizen in Amerikaanse steden recent dat er onder patiŽnten met dit type amyloÔdose wel erg veel spuitende drugsgebruikers zijn.

Onderzoekers in Seattle hebben onderzocht of er een verband is. Zij identificeerden uit de data van ruim drieduizend patiŽnten uit die stad die een nierbiopsie hadden ondergaan 38 patiŽnten met AA amyloÔdose en 72 controlepersonen die een andere nieraandoening hadden: nierschade door diabetes, IgA nefropathie of lupus nefritis.

Lees meer »

Andreas Vesalius en zijn fascinatie voor de nier »

In de 16e eeuw was de medische wetenschap nog steeds gebaseerd op de wijsheid van de klassieke oudheid. Wetenschappers uit dit verre verleden bepaalden nog altijd hoe er over het menselijk lichaam werd gedacht. Ruim 2000 jaar lang waren de bevindingen van Aristoteles over de medische wetenschap onbetwist. Hoewel Aristoteles en later zijn volgeling Galenus (Grieks/Romeins arts 129-199 n.Chr.

Lees meer »

Slaapproblemen en slechte kwaliteit van leven gaan samen »

Nierpatiënten die te kort of te lang slapen blijken een lagere kwaliteit van leven te ervaren dan patiënten die elke nacht een optimale hoeveelheid slaap krijgen, zo blijkt uit Zuid-Koreaans onderzoek. Volgens het onderzoek is zeven uur per nacht optimaal. Aan het onderzoek deden 1910 nierpatiënten mee.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.