Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Cursus Weduwschap

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Op de vraag 'Hoe gaat het met jou sinds de nachtdialyse van Ad?' is tegenwoordig mijn antwoord: 'Ik vorder al aardig met mijn cursus weduwschap'. Men kijkt dan raar op: 'Niet zo somber zeg, wees een beetje positief, dit is toch beter voor zijn gezondheid!' Of erger: 'Je was die avonden toch al alleen en 's nachts slaap je, dus merk je er niets van'.

Ja, het empathisch vermogen is niet bij iedereen even sterk ontwikkeld. Juist dat samen naar bed gaan, nog even napraten of tv-kijken en dan lekker wegzakken om de volgende morgen weer blij in elkaars ogen te kijken en te zeggen: 'Wat gaan we vandaag doen? Medische bezoeken of een dagje vrij nemen?' Die momenten worden ons nu wel bijna voor de helft afgenomen.

Wat een verademing om dan mijn vriendin uit Le Lavandou op de Algemene Vergadering van onze Nederlandse Club weer te zien. 'Hoi Nanny. Hoe is het met je cursus weduwschap?' 'Pardon? Het zal toch niet waar zijn dat jij, zoals altijd, die spijker weer precies op z'n kop slaat!' Koosje, ervaringsdeskundige, die exact weet hoe het is en voelt om jarenlang partner/mantelzorger te zijn. Zelfs het gevoel momenteel met een 'cursus weduwschap' bezig te zijn herkent en benoemt zij, zonder dat we dit elkaar ooit gezegd hebben. Woorden zijn overbodig, een stevige omhelzing voldoet.

Het wekte wel enige verbazing bij de omstanders, maar die verdween toen Ad aan het einde van de vergadering het woord vroeg en in het kort de aanloop schetste tot het verschijnen van ons boek 'Enchanté, leven met dialyse in de Provence'. Ik overhandigde vervolgens een exemplaar aan de voorzitster en daarna werden Ad en ik omringd door leden die er ook graag een wilden hebben. Inmiddels hebben wij al met drie mensen gesproken over hun problematiek ten aanzien van falende nieren. Een van hen is zelfs al een jaar in dialyse. Vooral zijn echtgenote had behoefte om met mij van gedachten te wisselen en was erg blij met het boek. Zoveel herkenning!

Onbekend maakt dus inderdaad onbemind. Nu er recensies zijn verschenen in het blad van onze club (Association Néerlandaise du Midi) èn in die van De Nederlandse Club in Nice, behoren we blijkbaar tot de bekende Nederlanders in Zuid-Frankrijk ;-)

Kerstdiner als Bekende Nederlanders

Vorige week namen we deel aan het Kerstdiner, dat de ANM had georganiseerd in een prachtige Bastide richting de 'Gorges du Verdon' met een schitterend uitzicht over de herfstgekleurde vallei. Er waren voor ons nogal wat onbekenden onder de vijftig deelnemers, dus tijdens het aperitief stelden wij ons steeds weer netjes voor. Vaste reactie: 'Ah Nooitgedagt... van het boek!' Daarna volgden weer lovende reacties 'omdat wij ons zo kwetsbaar en eerlijk hadden opgesteld'. Het heeft bij velen iets los gemaakt, want het betreft en raakt natuurlijk niet alleen nierpatiënten, maar alle chronisch zieken en hun partners. Vooral het feit dat het geen boek is geworden met 'zielige' verhalen kwam steeds weer naar voren. Een mooi compliment, want ook al ben je chronisch ziek, al ben je gebonden en al kun je niet meer aan alles deelnemen, de spirit en de lust om nog zoveel mogelijk uit je leven te halen is er nog steeds. En als daar door 'de buitenwereld' positief en hulpvaardig op wordt ingespeeld dan kunnen we met elkaar nog mooie tijden beleven.

Zo'n handreiking kreeg ik onlangs van mijn kapster. Zij vroeg of ik niet bang was om drie avonden en nachten alleen te zijn in zo'n groot huis met buren op redelijke afstand. Eerlijk gezegd heb ik daar tijdens de vele ziekenhuisopnames van Ad nooit last van gehad. Maar na de constatering vorig jaar van vernauwingen in mijn kransslagaders en de heupfractuur als gevolg van een ongelukkige val, knaagt bij mij toch een reële angst. Stel dat ik een hartinfarct krijg, stel dat ik bij het uitlaten van Sanne 's avonds ten val kom. Het klamme zweet breekt me meteen weer uit. Dominique had de oplossing: 'Waarom vraagt u geen télé-alarm aan via de huisarts? U draagt het apparaatje aan een ketting of armbandje en in geval van nood drukt u op de knop en de ambulance, brandweer of politie rukt uit!'

Hier waakt Sanne!

Mijn eerste reactie was: 'Dat is voor oude mensen'. Maar de officiële instanties reageerden de volgende dag unaniem positief op ons verzoek. Sinds de installatie vorige week voel ik me hier een stuk veiliger en Ad slaapt in Draguignan ook rustiger. Zelfs voor Sanne biedt het voordelen. Mochten er 's nachts kwaadwillende mannen (want het zijn zelden vrouwen) onze woonomgeving onveilig maken en zou zij dat gespuis niet de baas kunnen, dan druk ik op de knop en binnen no-time staat de Hermandad op de stoep!

Iedereen is bij deze dus gewaarschuwd. Ongewenst bezoek wordt, zoals in Frankrijk gebruikelijk, hard afgestraft. Maar gewenst bezoek blijft, zoals bij ons gebruikelijk, altijd van harte welkom!!

Goede jaarwisseling en wellicht tot ziens in 2013,

A bientôt

Nanny
http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 29-12-2012 | Nog geen reacties




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen! »

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet. Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier