Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Medicijnen tegen afstoting stuk goedkoper na verlopen patent

Door Gerard Kok 

Nadat er generieke versies van de geneesmiddelen tacrolimus en mycofenolzuur op de Amerikaanse markt waren toegelaten, gingen de kosten die zowel patiënten als verzekeringsmaatschappijen voor deze medicijnen moesten maken, een stuk omlaag. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan de universiteit van Michigan.

Patiënten die een donornier, -lever of -hart hebben gekregen, moeten voor de rest van hun leven immuunsysteemonderdrukkende medicijnen slikken, om te voorkomen dat hun afweersysteem de donororganen afstoot. Twee veel voorgeschreven medicijnen om het afweersysteem te onderdrukken zijn tacrolimus en mycofenolaatmofetil (met de werkzame stof mycofenolzuur).

Zolang beide medicijnen alleen als merkgeneesmiddel beschikbaar waren, werden de jaarlijkse kosten voor behandeling met immuunsysteemonderdrukkende medicijnen na een transplantatie geraamd op 10.000 tot 14.000 dollar (in Amerika). Toen het octrooi op deze medicijnen afliep, ontstond de mogelijkheid om generieke versies van beide geneesmiddelen op de markt te brengen. Deze geneesmiddelen hebben dezelfde werkzame stoffen, en hetzelfde effect, als het merkgeneesmiddel. In 2008 en 2009 keurde de FDA (Food and Drug Administration) generieke varianten van tacrolimus en mycofenolaatmofetil goed voor de Amerikaanse markt. De FDA is het Amerikaanse agentschap dat de kwaliteit van voedsel en medicijnen controleert. De generieke versies werden al snel vaker gebruikt dan de merkgebonden varianten.

De onderzoekers vroegen zich af of het beschikbaar komen van generieke medicijnen gevolgen zou hebben voor de jaarlijkse kosten die transplantatiepatiënten en verzekeringsmaatschappijen moesten maken. 10.000 dollar per jaar is zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen een hele last; zeker voor de patiënten, omdat zij niet alles vergoed krijgen. Een verlaging van deze jaarlijkse kosten betekent dus hopelijk minder financiële druk voor patiënten en maatschappijen, en dat betekent wellicht weer dat patiënten deze medicijnen trouwer kunnen innemen.

Inderdaad bleken de vergoedingen die onder 'Medicare part D' waren uitgekeerd voor tacrolimus en mycofenolaatmofetil tussen 2008 en 2013 fors omlaag te zijn gegaan, evenals het bedrag dat patiënten zelf moesten bijleggen. Dat kwam overeen met de lagere kosten voor de generieke versies van tacrolimus en mycofenolaatmofetil, die ruwweg de helft tot driekwart goedkoper waren dan de merkvarianten. 'Medicare part D' is een Amerikaans federaal programma, waaraan patiënten (onder voorwaarden) kunnen deelnemen. De patiënten betalen een maandelijkse vergoeding, en kunnen bepaalde medicijnen vervolgens tegen relatief lage prijs via het programma inkopen.

De onderzoekers concluderen dat het waarschijnlijk is dat de introductie van de generieke varianten, en de daarmee gepaard gaande lagere prijs, de kosten voor medicatie na een transplantatie aanzienlijk heeft verlaagd, zowel voor patiënten als voor hun verzekeringsmaatschappijen (Medicare). Deze lastenverlichting is goed nieuws voor patiënten, aangezien zij nu makkelijker kunnen beschikken over de medicijnen die ze nodig hebben na hun transplantatie.

sterren Gepubliceerd: woensdag 06-03-2019
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Doorzichtige organen als tussenstap naar printen

Onderzoekers in München zijn erin geslaagd organen doorzichtig te maken met behulp van een oplosmiddel. Doordat dit oplosmiddel de cellen wel laat zitten, kunnen ze vervolgens het orgaan op celniveau in beeld brengen. Dit beeld gebruiken ze om nieuwe organen te printen. De onderzoekers beginnen met een pancreas en hopen over vijf tot zes jaar nieren te kunnen printen op basis van deze techniek.

Het LUMC werkt met een oplosmiddel dat alle cellen van een orgaan weg wast, waarna alleen de collageenstructuur, het 'skelet', overblijft. Andere centra proberen organen te maken op basis van CT- en MRI scans. In München hebben ze nog een andere benadering. Ze hebben een oplosmiddel ontwikkeld dat een orgaan doorzichtig maakt, terwijl de cellen blijven zitten. Dit doorzichtige orgaan kunnen ze vervolgens scannen met lasertechniek, die zo nauwkeurig is dat ze elke cel kunnen zien zitten.

Op basis van het beeld dat deze microscopische scantechniek produceert, willen de onderzoekers eerst de structuur van het orgaan printen en het vervolgens injecteren met stamcellen. Ze hopen op deze manier eerst een werkende pancreas te maken en over vijf of zes jaar een nier. Als alles gaat zoals gepland zouden klinische studies met de geprinte organen een aantal jaar daarna kunnen starten.

Lees meer »

Kruisproef voor terugkeer FSGS na transplantatie »

Hoe kun je als onderzoeker een nieuw jaar beter beginnen dan met de wetenschap dat een subsidieaanvraag die je hebt ingediend, gehonoreerd is en dat je dus serieuze stappen in je werk kunt zetten? Dr. Rutger Maas, nefroloog in het Radboudumc in Nijmegen, kan zijn eerdere onderzoeken naar nefrotisch syndroom vanuit een vernieuwende invalshoek voortzetten. Maas is gespecialiseerd in ziekten van de glomeruli, de feitelijke nierfilters.

Lees meer »

14 aanbevelingen om aantal niertransplantaties te verhogen »

Ook in Amerika is er een tekort aan transplanteerbare donornieren. Ondanks dit tekort heeft het er alle schijn van dat nog niet alle donornieren die voor transplantatie worden aangeboden, ook daadwerkelijk worden getransplanteerd. Een recent Amerikaans rapport noemt dat 20% van alle aangeboden donornieren toch wordt afgekeurd. Het rapport gaat ook in op de achterliggende oorzaken, en geeft een aantal aanbevelingen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier