Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

'Kleine stapjes voorwaarts naar fosfaat op voedingslabel'

Door Merel Dercksen 

Zet de hoeveelheid fosfaat toch op de ingrediëntendeclaratie van voedingsmiddelen, stelt Lea Borgi van het Brigham and Womens Hospital, Boston, in het Clinical Journal of the American Society of Nephrology. Want: te veel fosfaat is slecht voor iedereen en al helemaal voor nierpatiënten. Er gloort wel een klein lichtpuntje aan de horizon: in de Verenigde Staten is een nieuwe wet in behandeling die mogelijk soelaas biedt.

Fosfaat is een van die stoffen waar nierpatiënten mee op moeten passen en waar ze een dieetbeperking voor krijgen voorgeschreven. Maar anders dan bijvoorbeeld eiwit zitten de grote hoeveelheden in voedingsmiddelen daar niet van nature in, maar als onderdeel van toevoegingen zoals conserveermiddelen. En is het niet verplicht om de hoeveelheid fosfaat in een product te vermelden in het lijstje met voedingswaarden. Die combinatie maakt het moeilijk om je aan een fosfaatbeperking te houden.

Maar nierpatiënten zijn niet de enigen die moeten uitkijken met fosfaat. Gezonde volwassenen krijgen gemiddeld veel meer binnen dan de aanbevolen maximale hoeveelheid per dag. Amerikaanse mannen wel twee keer zo veel. En hoewel het bewijs niet zo uitgebreid is als bij nierpatiënten, is een te hoge fosfaatspiegel in het bloed ook bij gezonde mensen gerelateerd aan vaatziekte, botproblemen en vervroegde sterfte.

In 2014 is de Amerikaanse Nutrition Facts Label voor het eerst in twintig jaar herzien. Ondanks dat de Food and Drug Administration heel veel reacties kreeg over fosfaat, onder andere van nierpatiënten en diëtisten, heeft de organisatie fosfaatvermelding niet verplicht gesteld. Het argument was dat 'het etiket niet bedoeld is om gebruikt te worden door individuen om chronische aandoeningen te behandelen, maar om consumenten te helpen om gezonde keuzes te maken'. Een non-argument vindt Borgi, in het licht van de schadelijkheid van te hoge inname voor gezonde mensen. En zeker als je bedenkt dat vitamine D wel is opgenomen, omdat deze vitamine 'belangrijk is voor de publieke gezondheid omdat het bijdraagt aan een gezonde botontwikkeling en algehele gezondheid'. Hetzelfde maar dan tegengesteld geldt voor fosfaat. Vitamine D is een nutrient of concern omdat het te weinig geconsumeerd wordt en fosfaat zou dat moeten zijn omdat we er te veel van binnen krijgen.

Maar er is hoop. In april van dit jaar werd in de Verenigde Staten een nieuwe wet, de Food Labeling Modernization Act of 2018, ingediend in het Huis van Afgevaardigden. Hoewel er nog niets te zeggen valt over of de wet zal worden aangenomen, is daarin fosfaat wel als verplichte waarde voor het etiket opgenomen. Blijvende aandacht kan uiteindelijk effect sorteren.

Tot die tijd, stelt Borgi voor, zou je een tussenstap kunnen overwegen. Een volledige lijst van ingrediënten is al verplicht, waarom niet alle toevoegingen die fosfaat bevatten markeren, net zoals dat gebeurt met veertien wettelijke allergenen? Als consument weet je dan nog niet hoe veel fosfaat er in het product zit, maar je kunt wel kiezen tussen producten met fosfaat bevattende toevoegingen en die zonder. Ook voor Nederland zou dit een bruikbaar (tijdelijk) alternatief kunnen zijn, tot het tot beleidsmakers is doorgedrongen hoe schadelijk grote hoeveelheden fosfaat kunnen zijn - voor iedereen.

sterren Gepubliceerd: maandag 10-12-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Een goede voedingstoestand: van levensbelang!

Door Anneke van Egmond en Wesley Visser - Dialyse is een levensreddende behandeling maar heeft grote negatieve gevolgen voor de voedingstoestand. Ondervoeding is een probleem bij dialysepatiënten. Protein Energy Wasting (PEW) is de term om de toestand van afgenomen spier- en vetmassa bij chronische nierziekte te beschrijven. Dit is een hyperkatabolische toestand die leidt tot spiermassaverlies.

PEW komt voor bij 20 tot 70% van de chronische hemodialysepatiënten, met een gemiddelde van 40%. Met de progressie van chronische nierziekte is er een spontane daling van de eiwitinname en 35 tot 70 procent van de patiënten met terminale nierziekte heeft een slechte eetlust. Bovendien kan een vochtbeperking om gewichtstoename tussen twee dialysesessies in te minimaliseren, leiden tot een afname van de calorie-inname.

De dialyseprocedure zelf heeft ook een katabool effect als gevolg van verminderde eiwitsynthese en het verlies van aminozuren in het dialysaat. Andere factoren die leiden tot spiermassaverlies bij dialysepatiënten zijn acidose, inflammatie, comorbiditeit, gebruik van corticosteroïden en een inactieve levensstijl. Allemaal redenen die ondersteunen dat een goede voedingstoestand heel belangrijk is. Spiermassa lijkt de beste parameter te zijn voor het verband tussen voedingstoestand en (klinische) uitkomsten.

Lees meer »

Meer fruit zorgt voor minder hartproblemen bij dialysepatiŽnten »

Voor hemodialysepatiënten is het net zo belangrijk als voor gezonde mensen om voldoende groente en fruit te eten. Dit blijkt uit onderzoek van de wetenschappelijke afdeling van Diaverum, een onafhankelijke aanbieder van nierzorg die in veel landen actief is, hoewel niet in de Benelux. Doorgaans wordt hemodialysepatiënten afgeraden veel groente en fruit te eten, omdat deze vaak veel kalium bevatten.

Lees meer »

Merendeel horeca zegt zout in de ban te doen »

Op jaarbasis eten Nederlanders per persoon een kilo te veel zout. Koninklijke Horeca Nederland (KHN) onderzocht onder haar leden of horecaondernemers bezig zijn met zoutreductie. Uit de resultaten blijkt dat ongeveer 65% van de ondernemers één of meer maatregelen neemt om zout te verminderen. Gezondheid is een belangrijk thema in de horeca en veel horecaondernemers zijn bezig met een gezonder aanbod voor hun gasten. Bewuster omgaan met zout is daarbij een belangrijk speerpunt.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier