Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Rituximab op lange termijn niet duurder dan standaardbehandeling membraneuze nefropathie

Door Gerard Kok 

De traditionele behandeling van idiopatische membraneuze nefropathie (IMN) bestaat uit het tot rust brengen van de ziekte door het immuunsysteem te onderdrukken. Recent wordt ook gekeken naar een behandeling met het medicijn Rituximab. Dat heeft (mogelijk) minder bijwerkingen, maar een enkele behandeling is duur, en daarom is de deze manier van behandelen nog geen gemeengoed. Uit onderzoek van Engelse artsen blijkt echter dat op de langere duur behandeling met Rituximab (nipt) kosteneffectiever is dan de traditionele behandeling.

Membraneuze nefropathie is een ziekte waarbij de nierfilters beschadigd raken, doordat zich daar cellen van het immuunsysteem ophopen. Dit veroorzaakt nefrotisch syndroom, waarbij veel eiwitten verloren gaan via de urine. Normaal zorgen die eiwitten ervoor dat vocht in het bloed blijft zitten, maar omdat dat bij nefrotisch syndroom niet meer gebeurt, hoopt het vocht zich elders in het lichaam op. Bij idiopathische (of 'primaire') membraneuze nefropathie is er geen andere aanwijsbare oorzaak.

Bij de traditionele behandeling (het 'gemodificeerde Ponticelli regime') tracht men het immuunsysteem weer tot rust te brengen door het te onderdrukken. Daardoor hopen zich minder of geen immuunsysteem-cellen op in de nierfilters, waardoor er geen nefrotisch syndroom optreedt. Bij de behandeling worden verschillende medicijnen maandelijks afgewisseld. De behandeling duurt een half jaar. Zolang IMN niet terug keert, hoeft de behandeling niet te worden herhaald.

De behandeling met Rituximab is vergelijkbaar, in die zin dat het erop gericht is de ziekte tot rust te brengen, en niet herhaald wordt zolang de ziekte niet terugkeert. Rituximab wordt toegediend door een langzaam infuus waarvoor de patiënt een aantal uur in het ziekenhuis moet blijven. Een enkele behandeling is nogal prijzig (duizenden euro's inclusief ziekenhuisopname), en een behandeling bestaat meestal uit een paar (twee tot vier) sessies. Vanwege de kosten schrikt men ervoor terug om dit breed in te zetten.

Het Engelse onderzoek probeert te bepalen of die schrik voor de kosten terecht is, door in te schatten hoe duur beide behandelingen zijn één jaar en vijf jaar na de behandeling, en levenslang. Rituximab blijkt in alle gevallen kosteneffectiever, wat wil zeggen dat een met Rituximab gewonnen levensjaar minder kost dan jaar gewonnen met de traditionele behandeling. Na verloop van tijd wordt het verschil wel minder groot en dat komt deels door een wat verminderde kwaliteit van leven.

Behandelen van IMN met Rituximab is dus mogelijk kosteneffectiever dan de traditionele behandeling, maar er is meer onderzoek nodig om deze bewering te staven. Overigens is het patent op het middel sinds 2016 verlopen, en er zijn inmiddels alternatieven voor het originele medicijn, met dezelfde werkzame stof, op de markt. Misschien wordt de behandeling met Rituximab daarmee ook goedkoper, maar op dit moment zijn de kosten bij alle leveranciers nog gelijk.

sterren Gepubliceerd: donderdag 06-12-2018
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties




Weer grote prijs voor Martin de Borst

De Groningse nefroloog Martin de Borst, ontving zaterdag 6 juni de Stanley Shaldon Award for Young Investigators van de ERA-EDTA, de European Renal Association-European Dialysis and Transplant Association. De prijs, die bestaat uit onder andere een bedrag van 10.000 euro, werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse ERA-EDTA congres dat dit jaar, vanwege de corona-pandemie, online plaatsvond in plaats van in Milaan.

Het onderzoek van De Borst richt zich op het ontwikkelen van nieuwe behandelingen voor patiënten met chronische nierschade. In diverse nationale en internationale onderzoekssamenwerkingen onderzoekt hij hoe ontregelingen in bot- en mineraalhuishouding, onder andere door een tekort aan magnesium en een teveel aan fosfaat, bijdragen aan het ontstaan van hart- en vaatziekten bij nierpatienten. Ook is hij een van de leiders van een door de Nierstichting gefinancierd landelijk onderzoek naar het effect van kaliumsupplementen als mogelijke behandeling voor nierfunctie verlies.

Een belangrijk deel van het onderzoek voert De Borst uit binnen TransplantLines, een grootschalig biobank-onderzoek van het UMCG waarin veel gegevens worden verzameld van donoren en getransplanteerden. Deze informatie is van grote waarde om bijvoorbeeld beter te begrijpen hoe afstoting ontstaat – hierover publiceerde &

Lees meer »

Helft Nederlanders heeft keuze vastgelegd in donorregister »

Op 2 januari 2020 stond 49 procent van de Nederlandse bevolking van 18 jaar of ouder geregistreerd in het Donorregister. Dat zijn 6,9 miljoen mensen, 556 duizend meer dan op 2 januari 2019. De toename van het aantal toestemmingen met of zonder donatiebeperking is meer dan de jaren daarvoor. Het aantal mensen dat expliciet geen toestemming voor orgaandonatie geeft, nam ook meer toe dan de jaren daarvoor. Dat blijkt uit cijfers van het CBS en het Donorregister.

Lees meer »

Wisselwerking: Levende donatie na covid-19 »

'Kun je nog donor zijn als je corona hebt gehad?' Dat vroeg Carla zich in lichte paniek af. Zij werkt in de thuiszorg en liep als een van de eersten COVID-19 op tijdens de verzorging van een van haar cliënten. Een relatief milde variant, hoewel de koorts door haar lijf gierde. 'Gelukkig was er geen ziekenhuisopname nodig, zoals bij Boris Johnson', zegt ze nu.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier