Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Rituximab op lange termijn niet duurder dan standaardbehandeling membraneuze nefropathie

Door Gerard Kok 

De traditionele behandeling van idiopatische membraneuze nefropathie (IMN) bestaat uit het tot rust brengen van de ziekte door het immuunsysteem te onderdrukken. Recent wordt ook gekeken naar een behandeling met het medicijn Rituximab. Dat heeft (mogelijk) minder bijwerkingen, maar een enkele behandeling is duur, en daarom is de deze manier van behandelen nog geen gemeengoed. Uit onderzoek van Engelse artsen blijkt echter dat op de langere duur behandeling met Rituximab (nipt) kosteneffectiever is dan de traditionele behandeling.

Membraneuze nefropathie is een ziekte waarbij de nierfilters beschadigd raken, doordat zich daar cellen van het immuunsysteem ophopen. Dit veroorzaakt nefrotisch syndroom, waarbij veel eiwitten verloren gaan via de urine. Normaal zorgen die eiwitten ervoor dat vocht in het bloed blijft zitten, maar omdat dat bij nefrotisch syndroom niet meer gebeurt, hoopt het vocht zich elders in het lichaam op. Bij idiopathische (of 'primaire') membraneuze nefropathie is er geen andere aanwijsbare oorzaak.

Bij de traditionele behandeling (het 'gemodificeerde Ponticelli regime') tracht men het immuunsysteem weer tot rust te brengen door het te onderdrukken. Daardoor hopen zich minder of geen immuunsysteem-cellen op in de nierfilters, waardoor er geen nefrotisch syndroom optreedt. Bij de behandeling worden verschillende medicijnen maandelijks afgewisseld. De behandeling duurt een half jaar. Zolang IMN niet terug keert, hoeft de behandeling niet te worden herhaald.

De behandeling met Rituximab is vergelijkbaar, in die zin dat het erop gericht is de ziekte tot rust te brengen, en niet herhaald wordt zolang de ziekte niet terugkeert. Rituximab wordt toegediend door een langzaam infuus waarvoor de patiënt een aantal uur in het ziekenhuis moet blijven. Een enkele behandeling is nogal prijzig (duizenden euro's inclusief ziekenhuisopname), en een behandeling bestaat meestal uit een paar (twee tot vier) sessies. Vanwege de kosten schrikt men ervoor terug om dit breed in te zetten.

Het Engelse onderzoek probeert te bepalen of die schrik voor de kosten terecht is, door in te schatten hoe duur beide behandelingen zijn één jaar en vijf jaar na de behandeling, en levenslang. Rituximab blijkt in alle gevallen kosteneffectiever, wat wil zeggen dat een met Rituximab gewonnen levensjaar minder kost dan jaar gewonnen met de traditionele behandeling. Na verloop van tijd wordt het verschil wel minder groot en dat komt deels door een wat verminderde kwaliteit van leven.

Behandelen van IMN met Rituximab is dus mogelijk kosteneffectiever dan de traditionele behandeling, maar er is meer onderzoek nodig om deze bewering te staven. Overigens is het patent op het middel sinds 2016 verlopen, en er zijn inmiddels alternatieven voor het originele medicijn, met dezelfde werkzame stof, op de markt. Misschien wordt de behandeling met Rituximab daarmee ook goedkoper, maar op dit moment zijn de kosten bij alle leveranciers nog gelijk.

sterren Gepubliceerd: donderdag 06-12-2018
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties




Een ijskoude

‘Ik heb Katinka gesproken op de Wetenschapsdag. Weet jij dat ze haar postmortale nier al 40 jaar heeft? Ik wist niet wat ik hoorde! Heerlijk om met lotgenoten te praten. Daar put ik altijd hoop uit, uit zulke verhalen.’ Mijn man knikt. ‘Ze vertelde dat ze naar een huidcentrum in Amsterdam gaat en dat ze daar heel tevreden over is. Doordat ze al zolang immunosuppressiva slikt, heeft ze onregelmatigheden op haar huid gekregen, die daar worden behandeld. Ik zou daar ook weleens naartoe willen. Ik krijg ook plekjes die er eerst niet waren. Wat denk jij?’ ‘Ik zou gaan’ zegt mijn wederhelft. ‘Iedere getransplanteerde gaat toch één keer per jaar naar een dermatoloog?’

Lees meer »

Maria ter Welle prijs 2019 naar twee winnaars »

Trijntje Kok-Steenbergen (diëtist uit het UMC Groningen) en Magda van Loon (verpleegkundig specialist in het Maastricht UMC+) zijn de winnaars van de Maria ter Welle Prijs 2019. Zij ontvangen deze prijs voor hun jarenlange en intensieve inzet in de nierzorg. De prijs is een initiatief van de Nierstichting in samenwerking met de Willem Kolff Stichting met als doel verpleegkundigen, maatschappelijk werkers en diëtisten werkzaam in de nierzorg te eren. Er waren twaalf genomineerden.

Lees meer »

Vrij goede resultaten donatie na hartstilstand buiten ziekenhuis  »

Om het aantal beschikbare donornieren te vergroten, staan sommige landen transplantatie van donornieren na 'onverwachte circulatiestilstand' toe. Transplantatie is in zo'n geval complexer dan anders, en wordt daarom niet overal toegepast, maar bijvoorbeeld wel in Spanje en Nederland. Uit recent Spaans onderzoek blijkt dat het gebruik van donornieren na een onverwachte circulatiestilstand acceptabele resultaten oplevert.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier