Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Onkostenvergoeding levende donoren bespaart veel zorgkosten

Door Merel Dercksen 

Een onkostenvergoeding die mensen over de streep trekt om bij leven een nier te doneren bespaart veel zorgkosten. Het bedrijfsleven zou in de rij staan voor een dergelijk rendement.

Een niertransplantatie is over het algemeen beter voor de gezondheid en levensverwachting van patiënten dan dialyse. Voldoende reden om te streven naar meer transplantatie. Voor overheden komt daar nog een aspect bij: op een bepaald moment wordt een getransplanteerde patiënt goedkoper. De ingreep zelf is weliswaar prijzig, maar dat is eenmalig. Dialyse blijft duur.

Dat is niet het volledige kostenplaatje. Net als in Nederland bestaat er in de Verenigde Staten een onkostenvergoeding voor mensen die bij leven een nier afstaan. Onder voorbehoud van de praktische uitvoering moet die ervoor zorgen dat er geen financiële belemmeringen zijn om bij leven een nier te doneren. Amerikaanse onderzoekers vroegen zich af wat nu eigenlijk het rendement van deze onkostenvergoeding, de return on investment, is.

Ze hebben bekeken wat de gemiddelde bespaarde kosten op dialyse zijn per patiëntjaar, als een transplantatie kan plaatsvinden en wat daar aan overheidskosten tegenover staat. Dat zijn dan uitgaven voor de transplantatie en bijbehorende zorg en voor de onkostenvergoeding die de donor ontvangt. Bij de volgende data is het belangrijk om in het achterhoofd te houden dat dialyse volledig vergoed wordt in de VS, maar dat patiënten die getransplanteerd zijn na een tijdje hun medicijnen vaak zelf moeten betalen. Ook is er nog een andere economische opbrengst die met deze gegevens niet te bepalen is: getransplanteerde patiënten zijn vaker in staat een inkomen te verdienen dan dialysepatiënten.

Het National Living Donor Assistance Center gaf in de jaren 2012-2015 aan 2.425 donoren een vergoeding en daar was in totaal 6,76 miljoen dollar mee gemoeid. De overige data verkregen de onderzoekers van het United States Renal Data System en het Scientific Registry of Transplant Recipients.

Gemiddeld kost de dialyse per patiëntjaar rond de 80 duizend dollar. De kosten voor transplantatie liggen rond de 30 duizend dollar per patiëntjaar, maar zijn ongelijk verdeeld over de jaren. Maar zelfs in het eerste, duurste jaar, is de besparing het vijfvoudige van de geïnvesteerde onkostenvergoeding. Na vijf jaar zagen de onderzoekers zelfs een return on investment van een factor 28. Hoe langer de wachttijd, dus hoe langer patiënten zouden blijven dialyseren, hoe meer de investering oplevert. 

De investering van een onkostenvergoeding zodat meer mensen bij leven een nier afstaan, is gezien de miljoenen aan besparingen die het oplevert, meer dan de moeite waard, concluderen de onderzoekers.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 05-06-2018
Bron: Clinical Transplantation | Nog geen reacties




'Kleine stapjes voorwaarts naar fosfaat op voedingslabel'

Zet de hoeveelheid fosfaat toch op de ingrediëntendeclaratie van voedingsmiddelen, stelt Lea Borgi van het Brigham and Womens Hospital, Boston, in het Clinical Journal of the American Society of Nephrology. Want: te veel fosfaat is slecht voor iedereen en al helemaal voor nierpatiënten. Er gloort wel een klein lichtpuntje aan de horizon: in de Verenigde Staten is een nieuwe wet in behandeling die mogelijk soelaas biedt.

Fosfaat is een van die stoffen waar nierpatiënten mee op moeten passen en waar ze een dieetbeperking voor krijgen voorgeschreven. Maar anders dan bijvoorbeeld eiwit zitten de grote hoeveelheden in voedingsmiddelen daar niet van nature in, maar als onderdeel van toevoegingen zoals conserveermiddelen. En is het niet verplicht om de hoeveelheid fosfaat in een product te vermelden in het lijstje met voedingswaarden. Die combinatie maakt het moeilijk om je aan een fosfaatbeperking te houden.

Maar nierpatiënten zijn niet de enigen die moeten uitkijken met fosfaat. Gezonde volwassenen krijgen gemiddeld veel meer binnen dan de aanbevolen maximale hoeveelheid per dag. Amerikaanse mannen wel twee keer zo veel. En hoewel het bewijs niet zo uitgebreid is als bij nierpatiënten, is een te hoge fosfaatspiegel in het bloed ook bij gezonde mensen gerelateerd aan vaatziekte, botproblemen en vervroegde sterfte.

Lees meer »

Iets meer buikdialyse door marktwerking in VS »

In 1983 kreeg Amerika het 'Prospective Payment System' (PPS). Onder dit systeem krijgt een zorgverlener (zoals een ziekenhuis) een vooraf vastgestelde vergoeding voor een behandeling. In 2011 werd een vaste vergoeding vastgesteld voor een dialysebehandeling, ongeacht om welk type dialyse dat ging. Als reactie hierop zijn meer Amerikaanse dialysecentra peritoneale dialyse (PD) aan gaan bieden, en maken ook meer patiënten van deze dialyse gebruik.

Lees meer »

Makkelijker op wachtlijst door Obamacare »

Dialyse wordt in de Verenigde Staten al een tijd vergoed. Maar tot aan de stapsgewijze invoering van de Affordable Care Act (Obamacare) zaten nierpatiënten die nog geen dialyse nodig hadden maar wel een laag inkomen vaak knel. Geen zorgverzekering, niet genoeg geld om zelf behandelingen te betalen en nog niet slecht genoeg om in aanmerking te komen voor Medicaid, het staatsprogramma. Dat betekende ook, dat ze vaak nog niet op een wachtlijst voor niertransplantatie geplaatst konden worden.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier