Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Geen snellere plaatsing op wachtlijst met begeleider

Door Gerard Kok 

Op weg naar niertransplantatie blijken er voor Amerikaanse nierpatiënten uit minderheidsgroepen of met een lage sociaal-economische status meer barrières te zijn dan voor nierpatiënten die niet tot deze groepen behoren. Uiteindelijk worden daardoor minder van deze patiënten uit minderheidsgroepen getransplanteerd. In een poging deze barrières te slechten is er in Georgia (de Amerikaanse staat ten noorden van Florida) in één transplantatiecentrum een aantal begeleiders aangesteld, met als doel patiënten uit minderheidsgroepen snellere en betere toegang tot de wachtlijst voor transplantatie te garanderen.

Om de effectiviteit van het aanstellen van zo'n begeleider te bepalen deden de onderzoekers een proef, waarbij ongeveer 200 patiënten met een hoog risico niet op de wachtlijst te geraken, een begeleider kregen toegewezen, en 200 vergelijkbare patiënten niet. Dit gebeurde 'blind', dus zowel de patiënt als de begeleider of andere zorgverleners hadden geen inspraak in de toewijzing. Gedurende ongeveer twee jaar werd vervolgens gekeken welke patiënten op de wachtlijst terecht kwamen, en hoe lang dat duurde nadat ze in het centrum waren aangemeld.

Het enigszins teleurstellende resultaat van dit onderzoek was dat het niet uitmaakte voor toegang tot de wachtlijst of patiënten een begeleider kregen of niet. Patiënten met een begeleider deden er zelfs wat langer over om op de wachtlijst te geraken. Een begeleider lijkt alleen zin te hebben voor patiënten die langer dan 500 dagen moesten wachten om op de wachtlijst te komen; patiënten met een begeleider maakten dan duidelijk meer kans uiteindelijk toch nog wel op de lijst te raken.

Uiteindelijk lijkt het dus niet te lonen om een speciale begeleider aan te stellen om patiënten naar de transplantatiewachtlijst te leiden. Dit gaat evenwel om de Amerikaanse situatie, niet om de Nederlandse; het is voorstelbaar dat het effect in Nederland nog kleiner zou zijn omdat de verschillen in toegang tot zorg kleiner zijn dan in de VS.

sterren Gepubliceerd: donderdag 05-04-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




VENI 2019: kleinste bloedvaatjes en acute nierschade

NWO heeft 166 veelbelovende jonge wetenschappers een Veni-financiering van maximaal 250.000 euro toegekend. Hiermee kunnen de laureaten gedurende drie jaar hun eigen onderzoeksideeën verder ontwikkelen. Twee van deze onderzoeken richten zich direct op de nieren, een aantal andere zijn algemener maar kunnen een resultaat opleveren dat ook in de nefrologie van toegevoegde waarde kan zijn.

De Veni wordt jaarlijks door NWO toegekend. In totaal dienden in deze Veni-ronde 1151 onderzoekers een ontvankelijk onderzoeksvoorstel in voor financiering. Daarvan zijn er nu 166 gehonoreerd. De eerste onderzoeker binnen het nierveld die met een VENI-subsidie aan de slag kan is dr.ing. Charissa van den Brom (Amsterdam UMC, Locatie VUmc, afdeling Anesthesiologie). Haar onderzoek richt zich op slechte doorbloeding van de allerkleinste bloedvaten in ernstig zieke patiënten, omdat dit de nieren kan beschadigen door zuurstoftekort. Van den Brom gaat de rol van de beschadigde binnenbekleding van deze haarvaten bestuderen om behandelingen gericht tegen het lekken van haarvaten te ontwikkelen en schade aan de nieren te voorkomen.

Lees meer »

Rituximab net zo goed als ciclosporine bij membraneuze nefropathie »

B-cellen (een bepaald type witte bloedcel) spelen een rol bij het ontstaan van de nierziekte membraneuze nefropathie (MN). Omdat het medicijn rituximab specifiek op B-cellen aangrijpt, leek het Amerikaanse onderzoekers niet onvoorstelbaar dat dit net zo goed werkt voor patiënten met MN als ciclosporine. Ze hebben dit onderzocht in de MENTOR-studie.

Lees meer »

Mantelzorgers zwaarder belast bij oudere dialysepatiënten »

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat starten met dialyseren op hogere leeftijd niet per se leidt tot een langer leven. Daarentegen kan het wel problemen met zich meebrengen, zowel voor de patiënt als voor de mantelzorger. Ouderen moeten een weloverwogen keuze kunnen maken tussen wel of niet starten met dialyse op basis van hun persoonlijke voorkeur, vindt Namiko Goto. Zij is geriater in opleiding en doet onderzoek naar de geriatrische problemen bij oudere patiënten met nierfalen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier