Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Is een hoge bloeddruk verlagen het geld waard?

Door Merel Dercksen 

Hoe intensief wil je de bloeddruk verlagen bij patiënten bij wie die te hoog is, en wat heb je daarvoor over? En wat hebben patiënten daarvoor over? De studiegroep die zich bezig houdt met de Systolic Blood Pressure Intervention Trial (SPRINT), probeert ook op deze vragen een antwoord te geven aan de hand van de resultaten van hun onderzoek. Eerder publiceerden ze over de harde inhoud: mensen met hoge bloeddruk die geen diabetes hebben maar wel een verhoogd risico op hart- en vaatproblemen lopen, krijgen daar minder vaak last van als hun bovendruk onder de 120 mm Hg wordt gebracht dan wanneer het streefmaximum bij 140 ligt. Nu hebben ze twee artikelen geschreven over de Patient Reported Outcomes (PROMS) en kosteneffectiviteit.

Om met de PROMS te beginnen: de meer dan negenduizend deelnemers vulden verschillende vragenlijsten in over hun fysieke en mentale gesteldheid en gaven antwoord op de vraag hoe te vreden ze waren met hun medicatie en met hun behandeling. Ook keken de onderzoekers naar therapietrouw. De deelnemers die een intensievere behandeling kregen omdat ze waren ingeloot in de groep met als maximum 120 mm Hg, gebruikten gemiddeld een medicijn meer dan de andere groep. Maar dat blijkt geen invloed op hun welbevinden te hebben, noch op de therapietrouw. Over een periode van drie jaar waren de scores in de twee groepen sterk vergelijkbaar.

Deelnemers in beide groepen waren erg tevreden over de behandeling die zij ondergingen. Helaas is de vergelijking met een behandeling buiten de studieopzet niet gemaakt. Daarmee is het effect van meer aandacht van arts of onderzoeker niet te achterhalen.

De tweede publicatie gaat over kosteneffectiviteit. Op de korte termijn is een intensievere behandeling over het algemeen duurder. De vraag is dan: zijn de effecten van de hier behaalde extra verlaging van de bloeddruk met gemiddeldd 14 mm Hg op lange termijn zodanig, dat het de investering waard is? Om hier een uitspraak over te kunnen doen hebben de onderzoekers gebruik gemaakt van een microsimulatiemodel. Dat model benutte bekende gegevens uit de nationale Amerikaanse gezondheidszorg en past die toe op de situatie van de gemiddeld of intensief behandelde patiënt met hoge bloeddruk.

Volgens de onderzoekers levert de intensieve therapie gemiddeld 0,27 jaar in goede gezondheid op (QALY). De extra kosten hiervoor zijn afhankelijk van de effecten van de therapie op lange termijn: van 28 duizend dollar meer per gewonnen jaar als de gemeten effecten van de behandeling de rest van het leven van de patiënt aanhouden, tot 47 duizend dollar als die effecten na vijf jaar afnemen.

En ja, dat is kosteneffectief, schrijven de auteurs. Beide bedragen zijn namelijk niet alleen lager dan de maximale grens van honderdduizend dollar per gewonnen jaar, maar ook lager dan het bedrag van vijftigduizend dollar waaronder geen discussie over betaling bestaat.

Deze resultaten komen niet overeen met het vermoeden dat intensievere behandeling van hoge bloeddruk op langere termijn goedkoper is dan minder behandeling, omdat patiënten minder vaak intensieve zorg nodig hebben vanwege bijvoorbeeld een hartinfarct. Dit vermoeden was overigens niet het uitgangspunt van dit artikel, maar vindt wel algemeen ingang.

sterren Gepubliceerd: maandag 28-08-2017
Bron: New England Journal of Medicine | Nog geen reacties




Weer grote prijs voor Martin de Borst

De Groningse nefroloog Martin de Borst, ontving zaterdag 6 juni de Stanley Shaldon Award for Young Investigators van de ERA-EDTA, de European Renal Association-European Dialysis and Transplant Association. De prijs, die bestaat uit onder andere een bedrag van 10.000 euro, werd uitgereikt tijdens het jaarlijkse ERA-EDTA congres dat dit jaar, vanwege de corona-pandemie, online plaatsvond in plaats van in Milaan.

Het onderzoek van De Borst richt zich op het ontwikkelen van nieuwe behandelingen voor patiënten met chronische nierschade. In diverse nationale en internationale onderzoekssamenwerkingen onderzoekt hij hoe ontregelingen in bot- en mineraalhuishouding, onder andere door een tekort aan magnesium en een teveel aan fosfaat, bijdragen aan het ontstaan van hart- en vaatziekten bij nierpatienten. Ook is hij een van de leiders van een door de Nierstichting gefinancierd landelijk onderzoek naar het effect van kaliumsupplementen als mogelijke behandeling voor nierfunctie verlies.

Een belangrijk deel van het onderzoek voert De Borst uit binnen TransplantLines, een grootschalig biobank-onderzoek van het UMCG waarin veel gegevens worden verzameld van donoren en getransplanteerden. Deze informatie is van grote waarde om bijvoorbeeld beter te begrijpen hoe afstoting ontstaat – hierover publiceerde &

Lees meer »

Helft Nederlanders heeft keuze vastgelegd in donorregister »

Op 2 januari 2020 stond 49 procent van de Nederlandse bevolking van 18 jaar of ouder geregistreerd in het Donorregister. Dat zijn 6,9 miljoen mensen, 556 duizend meer dan op 2 januari 2019. De toename van het aantal toestemmingen met of zonder donatiebeperking is meer dan de jaren daarvoor. Het aantal mensen dat expliciet geen toestemming voor orgaandonatie geeft, nam ook meer toe dan de jaren daarvoor. Dat blijkt uit cijfers van het CBS en het Donorregister.

Lees meer »

Wisselwerking: Levende donatie na covid-19 »

'Kun je nog donor zijn als je corona hebt gehad?' Dat vroeg Carla zich in lichte paniek af. Zij werkt in de thuiszorg en liep als een van de eersten COVID-19 op tijdens de verzorging van een van haar cliënten. Een relatief milde variant, hoewel de koorts door haar lijf gierde. 'Gelukkig was er geen ziekenhuisopname nodig, zoals bij Boris Johnson', zegt ze nu.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier