Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Bart blogt: De Spelen zijn begonnen!

Ik weet niet zeker of de woorden 'let the games begin' letterlijk zijn uitgesproken, maar met het hijsen van de WTG-vlag zijn de Transplant Games zondagavond officieel geopend. Er was natuurlijk nog wel meer te beleven bij de opening. Mooie dingen. Unieke dingen voor wanneer je, zoals ik, voor het eerst meedoet.

Bart Pijpers is bij veel
NierNieuwslezers bekend als
bestuurder van organisaties
in het werkveld nefrologie. Maar
hij is ook een behoorlijk goed
golfer; zo goed in elk geval dat
hij zich heeft gekwalificeerd
voor deelname aan de World
Transplant Games 2017
, die in
juni plaatsvinden in Málaga.
Bart laat ons rond de WTG 2017
met blogs delen in zijn
belevenissen.

Vandaag alweer aflevering 3.

Lees hier ook de vorige blogs.

Alleen al de samenkomst van alle landenteams voordat we het stadion in gingen. Dat was een belevenis op zich. Fantastisch en soms ook rondweg ontroerend om te zien hoe sportief we naar elkaar toe zijn. De landenkledij. Hoe makkelijk het contact leggen is, hoe oude bekenden van vorige spelen elkaar na 2 jaar of meer weer zien en begroeten. De foto's die men wil nemen. De speldjes die men wil uitwisselen (ik had voor de gelegenheid klompjes (wooden shoes) bij me, niet op te spelden, leermoment voor een volgende keer). Gewoon, de saamhorigheid!

Dan de binnenkomst in het stadion, in de catacomben door een haag van applaudisserende vrijwilligers en politieagenten en in de arena zelf luid toegeklapt en -gejuicht door de supporters uit alle landen, die eerder naar binnen waren gegaan. De ereronde van alle levende donoren die meegereisd zijn, hen begroetend met een staande ovatie. Tja, wat voor woord kan ik gebruiken om dat allemaal te beschrijven? Kippenvel misschien. Of, een woord dat ikzelf eens (nog zonder succes ;-) introduceerde met knipoog naar de golfsport, een nierie (een moment dat ik alleen kan beleven, dankzij mijn donornier). Dit was er zeker een.

Aansluitend aan de opening was er een cocktailparty in de arena. Prima verzorgd met drankjes en hapjes in overvloed. Heerlijk om daar rond te lopen met een grote glimlach, wildvreemden begroeten, complimenteren met hun mooie outfit, mensen aanspreken, vragen waar ze vandaan komen, welke sport ze doen en welk orgaan ze hebben gekregen en hoelang geleden (ja, dat vraag je als getransplanteerden onder elkaar) in soms hakkelend Engels maar elkaar begrijpen en heel veel succes wensen, fotootje hier, fotootje daar. Zoals een goede party hoort te zijn.

Fair play? That goes truly without saying. En het mooie is, we zijn allemaal onbeschaamd aan de drugs (medicijnen).

Uiteraard heb ik meer beleefd in de dagen voor de opening, maar daarover in mijn volgende blog. Dan ook over mijn wedstrijd die ik morgen (dinsdag) speel.

sterren Gepubliceerd: maandag 26-06-2017 | Reacties (2)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Ria Mossel Anna Paulowna
    27-06-2017 09:23

    Hoi Bart,
    Mooie sfeervol verslag van jouw ervaring tijdens je eerste openingsceremonie. Hartverwarmend.
    Jullie zijn vandaag allemaal bezig met jullie single partijen. Heel veel succes!

  • Esther Koedam, Amsterdam
    26-06-2017 14:15

    Mooie sfeertekening Bart! Heel veel succes morgen!!!




Bart blogt: Tot ziens in Newcastle!

De World Transplant Games in Málaga zitten er op. En wat een belevenis vond ik het! En wat heb ik het naar mijn zin gehad! Zoveel mag hopelijk duidelijk zijn uit mijn vorige blogs over mijn deelname aan de WTG.

Deze laatste blog over de WTG schrijf ik dan ook achter m’n eigen PC terug in Nederland. Met een hoofd vol herinneringen die – wanneer er weer eentje opkomt – een glimlach op mijn gezicht brengen. Ook mijn herinneringen aan de slotceremonie en het slotgala, dat hadden jullie nog tegoed.

Lees meer »

Bart blogt: Hup Holland Hup! »

Laat de leeuw niet in z’n hempie staan… Dat wordt nog net niet gezongen langs de lijnen van de verschillende sportevenementen. Maar aanwezig zijn ze; de supporters van Team NL! Bij elke sport waar een Nederlander uitkomt, zijn ze te vinden de supporters die soms uren van zon weerstaan om ‘hun’ sporters aan te moedigen en wellicht toch ook een beetje de sporters uit andere landen te imponeren.

Lees meer »

Het nocebo-effect »

Ze is zoals verwacht veel te vroeg. Als ik plaatsneem in de wachtkamer van een groot Amsterdams ziekenhuis, blijken we elkaar beneden te hebben gemist. ‘Ik heb je helemaal niet gezien’ zegt ze verbaasd en geeft mij drie kussen. ‘Ik ben hier al een tijdje hoor’ zeg ik met een glimlach. ‘Ik heb er niet op gelet beneden of ik je zag. Kom: ga even lekker zitten. Wil je wat drinken?’ Eigenlijk is het heel bijzonder dat ik hier vandaag ben.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier