Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

In het lab gekweekte shunts doorstaan eerste studies in mensen

Door Merel Dercksen 

Als hemodialysepatiënten geen shunt van eigen vaten meer kunnen hebben, is een shunt van lichaamsvreemd materiaal een redelijke oplossing. Maar als deze van kunststof gemaakt is, stijgt het risico dat de patiënt last krijgt van trombose in de shunt, infecties of overmatige weefselgroei. Wereldwijd lopen er verschillende trajecten om te proberen shunts te kweken, in de hoop dat die minder problemen zullen opleveren. Het bedrijf Humacyte is een eind op weg.

Humacyte maakt bloedvaten die onder andere uit menselijk bindweefsel bestaan, maar die geen cellen bevatten. De bedoeling is dat het lichaam van de patiënt bij wie een dergelijk gekweekt vat wordt ingebracht, de mal zelf met cellen bedekt. Doordat er alleen eigen cellen op zitten, neemt het risico op afstoting sterk af. Dergelijke vaten kunnen ingezet worden als dialyseshunt.

Een aantal jaar geleden startte het bedrijf twee studies, samen met Amerikanse en Poolse onderzoekers. In Polen hebben 40 patiënten die ongeschikt waren (geworden) voor een shunt van eigen vaten een dergelijke gekweekte shunt gekregen, in de Verenigde Staten twintig. De looptijd van beide studies is recent achter de rug, en de onderzoekers hebben gepubliceerd over de eerste verzamelde gegevens.

De onderzoekers hebben gekeken naar de veiligheid van deze shunts, en naar de effectiviteit. Veiligheid hebben ze gedefinieerd als uitblijven van een immuunreactie of een infectie, geen ernstige verwijdingen of mechanisch falen en ook geen andere nadelige gebeurtenissen. Voor de effectiviteit keken ze naar de doorgankelijkheid van de shunt na zes maanden. De deelnemende patiënten zijn gemiddeld meer dan een jaar gevolgd.

Gedurende die tijd trad bij een patiënt een infectie op. De onderzoekers zagen geen verwijdingen in de gekweekte shunts, en er was ook nauwelijks sprake van nabloedingen bij het aanprikken. Na zes maanden was bij ruim 60% van de patiënten de shunt nog doorgankelijk zonder dat daar een ingreep aan te pas was gekomen. Bij nog eens 10% was de shunt uit voorzorg opgerekt, omdat er een beginnende vernauwing was geconstateerd. En tellen ook de patiënten mee bij wie de shunt in die periode had dicht gezeten en weer open gemaakt, dan hadden ze bijna allemaal nog een werkende shunt. In de meeste shunts die verstopt raakten was sprake van trombose.

Nog eens een half jaar later was het aandeel patiënten dat geen enkele herstelingreep nodig had gehad flink gedaald, maar alles bij elkaar had nog steeds bijna 90% van de deelnemers een bruikbare shunt. De onderzoekers concluderen daarom dat gekweekte shunts op basis van menselijk materiaal maar zonder cellen, veilig en effectief lijken. Wel vinden ze dat er meer onderzoek gedaan moet worden, waarin ook de vergelijking gemaakt moet worden met patiënten met een ander soort toegang tot de bloedbaan.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 14-06-2016
Bron: The Lancet | Nog geen reacties




Rituximab net zo goed als ciclosporine bij membraneuze nefropathie

B-cellen (een bepaald type witte bloedcel) spelen een rol bij het ontstaan van de nierziekte membraneuze nefropathie (MN). Omdat het medicijn rituximab specifiek op B-cellen aangrijpt, leek het Amerikaanse onderzoekers niet onvoorstelbaar dat dit net zo goed werkt voor patiënten met MN als ciclosporine. Ze hebben dit onderzocht in de MENTOR-studie.

In totaal 130 patiënten met een eiwitverlies met de urine van minimaal 5 gram per dag, dat is een forse hoeveelheid, en een niet al te slechte nierfunctie, hebben meegedaan aan de studie. Zij kregen ofwel twee keer een infuus met rituximab, wat zo nodig na zes maanden herhaald werd, ofwel een jaar lang dagelijks een capsule ciclosporine. Na een en na twee jaar hebben de onderzoekers bekeken hoeveel patiënten geen eiwitverlies meer hadden en bij hoeveel het niet verdwenen was, maar wel verminderd.

Lees meer »

Mantelzorgers zwaarder belast bij oudere dialysepatiënten »

Er zijn steeds meer aanwijzingen dat starten met dialyseren op hogere leeftijd niet per se leidt tot een langer leven. Daarentegen kan het wel problemen met zich meebrengen, zowel voor de patiënt als voor de mantelzorger. Ouderen moeten een weloverwogen keuze kunnen maken tussen wel of niet starten met dialyse op basis van hun persoonlijke voorkeur, vindt Namiko Goto. Zij is geriater in opleiding en doet onderzoek naar de geriatrische problemen bij oudere patiënten met nierfalen.

Lees meer »

De Tac-arm... »

‘Zullen we over drie maanden afspreken?’ vraag ik. Ik heb het gevoel dat het nu wel kan. Na twee jaar van zoeken, aanpassen, controleren en verfijnen, ben ik perfect ingesteld. Marnix kijkt mij in de spreekkamer aan. Hij zit aan de andere kant van de tafel en schuift even met zijn muis over zijn bureau, terwijl hij de uitslagen op het scherm controleert. ‘Dat wilde ik ook al voorstellen’ glimlacht hij. Mooi, denk ik.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier