Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Soort antilichaam tegen donor bepaalt afstoting

Door Merel Dercksen 

Patiënten die antilichamen aanmaken tegen hun donornier, maken niet allemaal dezelfde soort aan. Die details blijken te bepalen of de antilichamen een afstotingsproces in gang zetten, of dat er eigenlijk weinig aan de hand is.

Een van de manieren waarop afstoting van een getransplanteerde nier kan ontstaan is doordat de ontvanger antilichamen aanmaakt tegen specifieke eiwitten in het donororgaan: anti-HLA-antilichamen. Maar niet bij alle getransplanteerden die dit soort tegen de donornier gerichte antilichamen aanmaken gaat het fout: de een raakt de nier ondanks medicatie kwijt, bij de ander blijft de nier het heel behoorlijk doen.

Franse onderzoekers hebben eerder al ontdekt dat het ene antilichaam tegen donor-HLA het andere niet is; toen zagen ze een verschil in of die antilichamen zich aan het complementsysteem kunnen binden. Nu heeft een groep wetenschappers onder leiding van dr. Carmen Lefaucheur van het Hôpital Saint-Louis in Parijs weer een stukje van het mysterie verder ontrafeld.

Ze ontdekten dat het uitmaakt welke subklasse van het antilichaam immunoglobuline G (IgG) de patiënt aanmaakt. Onder de 125 patiënten die in het eerste jaar met de nieuwe nier anti-donor-HLA-antilichamen aanmaakten, uit een groep van 635 tussen 2008 en 2010 getransplanteerden, sprongen de subklasses IgG3 en IgG4 er op verschillende manieren uit. Een acute afstoting door antilichamen blijkt vooral in gang te worden gezet doordat de patiënt IgG3 aanmaakt. Patiënten die vooral IgG4 aanmaken krijgen later na de transplantatie, en niet per se direct merkbaar, te maken met afstotingsverschijnselen. In de onderzoeksgroep waren ook nog patiënten die wel (andere) antilichamen tegen het HLA van het donorweefsel aanmaakten, maar geen afstotingsverschijnselen kregen.

Acute en latere (subklinische) antilichaamgemedieerde afstoting lijken hiermee, zeker in combinatie met de verschillen die de onderzoekers op microscopisch niveau in de nier zagen, twee echt verschillende processen te zijn. Dat betekent ook, dat wellicht niet elke getransplanteerde patiënt die antilichamen tegen het HLA van zijn donornier aanmaakt, even agressief behandeld hoeft te worden.

sterren Gepubliceerd: maandag 24-08-2015
Bron: Journal of the American Society of Nephrology | Nog geen reacties




Veertig jaar Diėtisten Nierziekten, op naar de vijftig!

Door Elly van Beek-de Bruyn - In 1979 is Diėtisten Nierziekten Nederland (DNN) opgericht onder de naam Werkgroep Diėtisten Nierziekten (WDN). Dit was een initiatief van diėtisten nefrologie uit Leiden en Amsterdam. De bijeenkomsten die zij organiseerden, leverden veel succes op. Er was behoefte aan regelmatig overleg, overdracht van kennis en het komen tot eenduidige voedings- en dieetadvisering voor patiėnten met een nefrologische aandoening. Daarom besloten de initiatiefnemers dit overleg jaarlijks terug te laten komen. Na verloop van tijd zijn er verscheidene werkgroepen binnen de WDN opgericht, waardoor men tot de conclusie kwam dat de naam veranderd moest worden. In 1992 is de naam veranderd in Diėtisten Nierziekten Nederland (DNN). Sinds 2006 is DNN officieel een vereniging.

Sinds de oprichting zijn de doelstelling en visie nog steeds actueel: 'Het geven van een optimale dieetbegeleiding van de patiėnt met een nefrologische aandoening en het uitdragen en implementeren van relevante actuele inzichten en ontwikkelingen ten aanzien van diėtetiek bij nierziekten bij de betrokken disciplines intra- en extramuraal'. De uitwerking heeft geresulteerd in waardevolle initiatieven en nieuwe uitdagingen.

Lees meer »

Het lot is je niet altijd goed gezind »

“Geachte mevrouw De Coninck, Zojuist hebben we gerandomiseerd, en heeft de computer u helaas - waar u en wij al bang voor was/waren - in de TACrolimus-arm geloot. Daarom hoeft u morgen alleen te prikken, de bloeddruk, pols, gewicht, lengte en temperatuur worden gemeten en genoteerd, er wordt een volledig lichamelijk onderzoek gedaan, en daarna moet er nog een ECG gemaakt.” ‘Zie je wel.

Lees meer »

"Samen beslissen; dat kan nog veel verder worden uitgewerkt" »

Augustus 2019. Het kantoor van Hans Bart is vrijwel leeg. Een computer en een theeglas laten zien dat er nog wel wat gebeurt, maar de verder lege ruimte, ontdaan van alle persoonlijke spullen, maakt duidelijk: de directeur van de NVN is aan zijn laatste werkweek bezig. Dat wil zeggen, naast zijn nieuwe baan bij de Patiëntenfederatie NPCF blijft hij nog een dag per week in dienst van de NVN, voor het onderwerp Patient Reported Outcomes (PROMs).

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier