Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Soort antilichaam tegen donor bepaalt afstoting

Door Merel Dercksen 

Patiënten die antilichamen aanmaken tegen hun donornier, maken niet allemaal dezelfde soort aan. Die details blijken te bepalen of de antilichamen een afstotingsproces in gang zetten, of dat er eigenlijk weinig aan de hand is.

Een van de manieren waarop afstoting van een getransplanteerde nier kan ontstaan is doordat de ontvanger antilichamen aanmaakt tegen specifieke eiwitten in het donororgaan: anti-HLA-antilichamen. Maar niet bij alle getransplanteerden die dit soort tegen de donornier gerichte antilichamen aanmaken gaat het fout: de een raakt de nier ondanks medicatie kwijt, bij de ander blijft de nier het heel behoorlijk doen.

Franse onderzoekers hebben eerder al ontdekt dat het ene antilichaam tegen donor-HLA het andere niet is; toen zagen ze een verschil in of die antilichamen zich aan het complementsysteem kunnen binden. Nu heeft een groep wetenschappers onder leiding van dr. Carmen Lefaucheur van het Hôpital Saint-Louis in Parijs weer een stukje van het mysterie verder ontrafeld.

Ze ontdekten dat het uitmaakt welke subklasse van het antilichaam immunoglobuline G (IgG) de patiënt aanmaakt. Onder de 125 patiënten die in het eerste jaar met de nieuwe nier anti-donor-HLA-antilichamen aanmaakten, uit een groep van 635 tussen 2008 en 2010 getransplanteerden, sprongen de subklasses IgG3 en IgG4 er op verschillende manieren uit. Een acute afstoting door antilichamen blijkt vooral in gang te worden gezet doordat de patiënt IgG3 aanmaakt. Patiënten die vooral IgG4 aanmaken krijgen later na de transplantatie, en niet per se direct merkbaar, te maken met afstotingsverschijnselen. In de onderzoeksgroep waren ook nog patiënten die wel (andere) antilichamen tegen het HLA van het donorweefsel aanmaakten, maar geen afstotingsverschijnselen kregen.

Acute en latere (subklinische) antilichaamgemedieerde afstoting lijken hiermee, zeker in combinatie met de verschillen die de onderzoekers op microscopisch niveau in de nier zagen, twee echt verschillende processen te zijn. Dat betekent ook, dat wellicht niet elke getransplanteerde patiënt die antilichamen tegen het HLA van zijn donornier aanmaakt, even agressief behandeld hoeft te worden.

sterren Gepubliceerd: maandag 24-08-2015
Bron: Journal of the American Society of Nephrology | Nog geen reacties




Nier kan na acute schade soms toch getransplanteerd worden

Veel donornieren van overleden donoren worden meteen afgeschreven omdat de donor acuut nierfalen (Acute Kidney Injury - AKI) had. Recent Amerikaans onderzoek suggereert echter dat een aantal van deze afgeschreven donornieren nog goed getransplanteerd hadden kunnen worden.

In Amerika staan ongeveer 95.000 mensen op de wachtlijst voor een donornier. Per jaar vallen ongeveer 9.000 wachtenden af, omdat zij overlijden, of te veel achteruit gaan om nog een nier te ontvangen. Een aantal van deze mensen had misschien geholpen kunnen worden als er meer donornieren beschikbaar waren geweest.

Eén van de manieren waarop men in Amerika probeert het aantal beschikbare nieren te vergroten, is door meer potentiële donornieren geschikt te bevinden voor transplantatie, mits het risico op problemen na transplantatie binnen de perken blijft. Nieren van overleden donoren met AKI zijn bijvoorbeeld nieren waarvan het risico soms te hoog wordt ingeschat. Van alle donornieren wordt ongeveer 18% niet geschikt bevonden voor transplantatie, maar voor nieren van overleden donoren met AKI is dat 30%.

Lees meer »

Schommeling medicijnspiegel beïnvloedt afweercellen na transplantatie »

Patiënten hebben zelf aardig wat invloed op een goede afloop na een niertransplantatie door hun medicijnen elke dag trouw in de dezelfde dosis en op hetzelfde tijdstip in te nemen. Als ze dat niet doen, dan kunnen schommelingen in de bloedwaardes van de afweeronderdrukkende medicijnen ertoe leiden dat de nieuwe nier minder goed werkt en in het ergste geval wordt afgestoten. Maar ook patiënten die hun medicijnen wel altijd netjes op tijd innemen kunnen schommelende bloedwaardes hebben.

Lees meer »

Oplossing voor BK-virus in getransplanteerd orgaan kan op mensen getest gaan worden »

Het bedrijf Hybridize Pharma, door de oprichters in het gesprek ingekort to Hybridize, is een farmaceutische spin-off van het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) die in september van 2019 is gestart. De missie van Hybridize is het ontwikkelen van innovatieve op RNA (= eiwit) gebaseerde therapieën die specifiek gericht zijn op virussen die worden gereactiveerd bij personen met een verzwakt immuunsysteem.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier