Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Twijfels rond hersendood verdiepen orgaandonatiecrisis in Duitsland

Door Merel Dercksen 

Intensive Care Unit (Wikimedia)

De Duitse transplantatiewereld verkeert in zwaar weer. De afgelopen jaren stonden in het teken van schandalen rond gesjoemel met de wachtlijsten. Hierdoor is het vertrouwen van de burger diep gezonken en het aantal registraties van potentiële donoren rap gedaald. Nu zou er bij een vrouw in Bremerhaven ten onrechte hersendood vastgesteld zijn. De Duitse Ethiekraad heeft een document over hersendood opgesteld, maar is niet eensgezind. Dat maakt het er allemaal niet beter op.

'De dood is een normatief begrip'
Naar aanleiding van het ten onrechte vaststellen van de hersendood, de constatering dat dat vaker gebeurt en twijfels die er toch al leven rond dit onderwerp, heeft de Duitse Ethiekraad zijn licht laten schijnen over hersendood en donatie. In de Duitse Transplantatiewet die uit 1997 stamt, wordt de vraag of en wanneer een patiënt overleden is, volledig aan de artsenvereniging overgelaten. Dat is onjuist, stelt de Ethiekraad nu: doodsbegrip en -criteria zijn normatieve begrippen en het gaat om een zaak die iedereen aan gaat. Daarom moet het debat hierover breed gevoerd worden.

Hersendood onomkeerbaar vindt meerderheid
Een meerderheid van de Raad vindt dat hersendood een punt is waarop het lichaam niet meer in staat is zijn basale functies uit te oefenen en zichzelf in stand te houden, dat ook niet meer zal kunnen omdat de uitval van alle hersendelen onomkeerbaar is, en dat hersendood daarom gelijkgesteld kan worden met de dood. Hiermee volgen de leden de definitie in de huidige transplantatiewet.

Fase tussen leven en dood
Een minderheid van de raadsleden daarentegen, ziet dat er bij hersendode patiënten die nog behandeld worden met onder andere beademing, bepaalde processen nog kunnen plaatsvinden. Blijkbaar kan het lichaam, als de omstandigheden daarvoor in orde gemaakt worden, tot op beperkte hoogte functioneren zonder werkende hersenen. Deze raadsleden vinden dat geen reden om niet te transplanteren. Deze patiënten zijn niet dood, maar ook niet levend. Ze bevinden zich in een tussenstadium, dat gecreëerd is door de medische wetenschap en alleen kunstmatig in stand gehouden kan worden. Het uitnemen van organen voor transplantatie zal bij deze patiënten wel de dood tot gevolg hebben. Maar omdat de patiënten al niet meer levend waren is dit geen daad die moreel verwerpelijk is.

Doodcriterium bij donatie uit wet schrappen
Volgens deze raadsleden is het dan wel nodig om uit de wet te schrappen dat alleen dode patiënten als donor kunnen dienen, omdat volgens hun visie hersendode patiënten anders nooit in aanmerking zouden komen. De rest van de Raad is het hiermee niet eens: deze leden willen vasthouden aan de 'Dead Donor Rule'. Je kunt niet eerst zeggen dat bepaalde processen tekenen van leven zijn, en vervolgens zonder scrupules dit zelfde leven laten afbreken, zeggen zij. Het gaat tegen de medische ethiek in om te verlangen dat artsen iemand doden door organen voor transplantatie uit te nemen bij hersendode patiënten.

Gewetensbezwaarde artsen
Wat niet in het document staat, maar waar wel over gesproken wordt, is dat er in de wet een mogelijkheid zou moeten worden opgenomen dat artsen die gewetensbezwaard zijn, hun medewerking niet hoeven te verlenen aan donatie. Nu is iedere arts verplicht mee te werken. De extra clausule zou dan zijn voor artsen die van mening zijn dat patiënten die hersendood zijn nog leven, en vinden dat ze iemand doden wanneer ze eraan meewerken deze patiënt tot donor te maken.

Strengere controle op hersendood nodig
Intussen heeft een groep artsen een open brief geschreven, waarin ze oproepen de eisen voor degene die hersendood mag vaststellen, te verzwaren. Nu moet dat een arts zijn die meerdere jaren ervaring heeft met patiënten op de intensive care, maar verder worden er weinig eisen gesteld. De briefschrijvers willen dat hersendood alleen nog maar vastgesteld mag worden door intensivisten, met een aparte aantekening hersendooddiagnostiek. Dat betekent dat ze ook aantoonbare ervaring moeten hebben met de verschillende onderzoeken die hierbij komen kijken.

Ook vinden zij dat er meer van deze onderzoeken verplicht gesteld moeten worden, zodat met meer zekerheid gezegd kan worden of een patiënt inderdaad hersendood is en niet schijndood.

sterren Gepubliceerd: zaterdag 28-02-2015
Bron: Frankfurter Allgemeine | Nog geen reacties




Donatie na euthanasie geeft waardevolle betekenis

Orgaandonatie na euthanasie is een zeer waardevolle procedure voor mensen die na hun overlijden iets willen betekenen voor één of meerdere patiënten die op de wachtlijst staan voor een gezond orgaan. Dat concludeert promovendus, jurist en anesthesioloog (i.o.) Jan Bollen van het Maastricht UMC+.

Tussen 2002 (het jaar dat euthanasie wettelijk mogelijk werd) en 2018 ondergingen 81.418 patiënten in Nederland en België euthanasie. In Nederland koos de eerste patiënt er in 2012 voor om zijn organen ter beschikking te stellen na euthanasie. Vanwege eventuele ethische en juridische obstakels werd in de jaren daarna terughoudendheid in acht genomen. In 2015 leidde de wens van een man uit Nijmegen de na euthanasie zijn nieren wilde afstaan, en de reactie van ziekenhuizen daarop, nog tot veel commotie. Daarom stelden het Maastricht UMC+ en het Erasmus MC in dat jaar een gezamenlijke handreiking op voor de procedure. Twee jaar later werd een landelijke richtlijn aangeboden aan de minister van Volksgezondheid, Welzijn en Sport. Inmiddels hebben bijna zestig mensen gekozen voor orgaandonatie na euthanasie.

Lees meer »

Verschillen binnen VS in acceptatie donornieren »

In de Verenigde Staten blijken nieren van overleden donoren relatief vaak te worden afgedankt als ze als minder ideaal materiaal voor transplantatie worden gezien, terwijl met deze donornieren patiënten hadden kunnen worden gered. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat er grote variatie is in de hoeveelheid donornieren die transplantatiecentra afkeuren, en dat centra die donornieren minder snel afkeuren, uiteindelijk nierpatiënten sneller transplanteren.

Lees meer »

Risico op hoge bloeddruk stijgt na nierdonatie »

Donoren van een nier lopen een hoger risico hypertensie te ontwikkelen dan vergelijkbare, gezonde niet-donoren. Dit blijkt uit een recent onderzoek, uitgevoerd aan de Johns Hopkins universiteit (Baltimore, VS, iets ten noordoosten van Washington DC). De onderzoekers bekeken de gegevens van 1295 levende donoren, gemiddeld 6 jaar na hun nierdonatie, en zetten die af tegen de gegevens van 8233 gezonde niet-donoren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier