Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Donatie na euthanasie; niet zomaar wat

Door Redactie NierNieuws 

Redactioneel

'Na euthanasie geen donatie', kopte de Volkskrant vanochtend. Dat roept verontwaardiging op en trekt daardoor lekker veel lezers. Een knap staaltje framing.

Een man uit Nijmegen met een neurologische ziekte heeft met zijn huisarts afgesproken dat hij op korte termijn euthanasie zal ondergaan. Die procedure is, volgens alle beschikbare bronnen, zorgvuldig verlopen. Daarbij wil hij zijn nieren afstaan. Donatie na euthanasie is mogelijk in Nederland, maar nog nieuw en zeker niet onomstreden. Om niet te zeggen dat er voor veel mensen een taboe op rust, getuige onder andere de reacties op dit artikel. Toch weet de familie van de man, en in hun kielzog verschillende media, heel andere emoties op te roepen: iedereen moet alles doen om twee nieren voor donatie beschikbaar te krijgen. Alsof de meningen in Nederland over dit onderwerp van de ene op de andere dag als een blad aan de boom zijn omgeslagen.

In de berichtgeving vallen twee dingen op. Ten eerste dat de Volkskrant in de eerste drie zinnen van het artikel spreekt over 'weigering' en 'afwijzen'. Dat het Radboudumc niet categorisch tegen donatie, zelfs niet na euthanasie, is en dit verzoek ook niet volledig blokkeert, komt verderop in het artikel nog wel aan de orde, maar de toon is gezet. Verontwaardiging alom.

Het tweede dat opvalt is dat de familie zegt dat de reden van weigering vanuit het Radboud zou zijn dat het ziekenhuis 'geen transplantatie ziekenhuis wil worden'. Iedereen die een klein beetje thuis is in de transplantatiewereld weet dat dit onzin is: dat is het Radboudumc al lang en het is ook geen negatieve kwalificatie. Er is dus ergens iets flink mis gegaan in de communicatie. 

Wat nergens te lezen valt, is hoe lang dit allemaal heeft gelopen. De euthanasie staat voor volgende week gepland. Is het een last minute-verzoek geweest? Dan is het niet zo gek dat het Radboudumc zich hier niet voor leent. Ja, nieren zijn heel hard nodig. Maar zoals gezegd heerst er nog altijd een taboe op donatie na euthanasie. Er zijn zelfs nog steeds heel veel mensen die denken dat je minder goed behandeld wordt in een ziekenhuis als bekend is dat er organen bij je 'geoogst' kunnen worden. In dat licht is het heel begrijpelijk dat een instituut dat primair gericht is op genezing of in elk geval op het in stand houden van leven, niet mee wil werken aan 'u vraagt, wij draaien' bij zo'n gevoelige kwestie. Voor je het weet sta je te boek als dat ziekenhuis waar ze je wel erg makkelijk een spuitje geven als je organen nog bruikbaar zijn.

Inmiddels heeft het Radboudumc zelf een bericht naar buiten gebracht over deze kwestie. Hieruit blijkt wat ook wel in andere media te vinden is: dat het ziekenhuis vindt dat er een behandelrelatie moet zijn. Specifieker: het vindt dat de voorgeschiedenis van een patiënt gekend moet zijn voor er tot de combinatie euthanasie en donatie wordt overgegaan. Maar er staat meer: dat het alle ondersteuning zal bieden die nodig is, wanneer het ziekenhuis waar de patiënt onder behandeling is, concludeert dat het de procedure wil faciliteren.

Nogal een verschil: categorisch weigeren tegenover de mededeling: wij kennen deze meneer niet en kunnen daarom niet beoordelen of deze procedure gepast is. Maar we willen wel met de praktische uitvoering helpen wanneer degenen die de afweging wel kunnen maken, positief besluiten.

Dat het ziekenhuis waar de patiënt wel een behandelrelatie mee heeft in eerste instantie huiverig was voor dit verzoek en het wellicht wel prettig vond om het te kunnen doorspelen aan een groter, academisch centrum, is ook begrijpelijk. Donatie na euthanasie is zo zeldzaam, dat het Canisius Wilhelmina ziekenhuis, want daar gaat het hier om, daar misschien zelfs nog nooit eerder over nagedacht heeft. In elk geval is het ook daar geen standaardprocedure. Maar dat betekent niet dat het niet kan: orgaanuitname hoeft niet plaats te vinden in een ziekenhuis dat ook transplanteert. Sinds we in Nederland speciale uitnameteams hebben kan het zelfs in elk willekeurig ziekenhuis gebeuren.

Het Canisius Wilhelmina ziekenhuis voelt zich nu voor het blok gezet omdat het binnen een week een beslissing moet nemen op ethisch ingewikkeld en onbekend terrein. Het Radboudumc voelt zich miskend in zijn afweging en zeer terechte huivering om hier gretig op in te springen. De massale aandacht in de (sociale) media en de bewust opgeroepen verontwaardiging zullen er waarschijnlijk toe leiden dat de donatie toch doorgang kan vinden. Dat laatste is goed, want er zijn veel mensen die maar wat graag zo'n goede nier zouden ontvangen. Maar heiligt het doel alle middelen?

sterren Gepubliceerd: vrijdag 06-02-2015 | Reacties (6)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Ruudje
    09-02-2015 09:45

    @Jos Ik lees nergens dat het CWZ al wist van de donatiewens of van de euthanasie. Waarschijnlijk was de huisarts op de hoogte, maar veel verder kom ik niet eerlijk gezegd. Of heb je dat ergens anders gelezen?

  • Jos Sparreboom, Överum -Zweden
    09-02-2015 09:29

    Als ik het goed lees dan wist het Canisius Wilhelmina ziekenhuis al heel lang dat dit speelde.
    Ze hoeven zich dus niet voor het blok gezet te voelen omdat het binnen een week een beslissing moeten uitspreken.

  • Redactie
    07-02-2015 20:44

    @Ekas Na euthanasie is er sprake van een zogeheten Non Heart Beating Donor. Een praktijk die steeds vaker voorkomt. Er is wel haast geboden, bij voorkeur moeten er niet meer dan minuten verstrijken tussen het stoppen van het hart en het uitnemen van de organen. Daarom ook moet de euthanasie in een ziekenhuis plaatsvinden, liefst zelfs in of heel dicht bij een operatiekamer waar een uitnameteam klaarstaat.

  • Louis Ekas, Franeker
    07-02-2015 19:27

    Overigens, kan of wil iemand mij uitleggen hoe orgaandonatie ná euthanasie in zijn werk gaat?
    Immers, het criterium voor orgaanuitname is hersendood, dus stervende maar níet overleden.
    Naar mijn bescheiden mening is iemand na euthanasie overleden en niet meer geschikt voor orgaandonatie, wél om binnen 24 uur nog weefsels af te staan.

  • Louis Ekas, Franeker
    07-02-2015 09:54

    Ik ben oprecht benieuwd hoe de man waar het hier om gaat zich hierbij voelt. Hij heeft twee uitdrukkelijke wensen, euthanasie en twee (!) nieren doneren. Door gehakketak en miscommunicatie komt zijn donatiewens nu ongewild in aan ander daglicht te staan. Die ontwikkeling had hij voorheen zeker níet voor ogen. Wél om twee zieke nierpatiënten een beter leven te geven. Dat verdient alleen maar een buiging.

  • Dizzy de Wijngaert , Den Haag
    06-02-2015 22:50

    Terwijl ik het lees, denk ik dat ik die nier niet zou willen hebben. Het idee stuit me tegen de borst. Om een of andere redenen, voel ik een weerstand bij me opkomen, die vergelijkbaar is met het moeten kijken naar die piloot die levend werd verbrand.
    Maar ik weet me nog te herinneren dat ik 13,5 jaar geleden er zo slecht aan toe was, het leven al had opgegeven, dat ik de nier wel wilde hebben van iemand die er zelf nog maar één had. Waarmee ik maar wil zeggen, dat je fysieke gesteldheid bepalend is voor je mening over dit onderwerp. Echter, de heren achter hun bureaus bepalen of het ethisch kan of niet, of het ziekenhuis meewerkt of niet.




Oproep: Doneer 1 minuut

Op dinsdag 14 januari doen nier-, lever-, en hartpatiënten uit heel Nederland, die op de wachtlijst staan voor een nieuw orgaan, een persoonlijke oproep: Laat je dierbaren weten of je donor wilt zijn. Dit onder de tag 'Doneer 1 minuut'.

50% van de Nederlanders bespreekt zijn donorwensen niet met naasten, wat kan leiden tot twijfel bij nabestaanden of een keuze voor donatie daadwerkelijk bewust was. Bijna driekwart van de nabestaanden weigert bij twijfel dan ook in te stemmen met donatie.

Een van de gezichten van de campagne is Bregje uit Zeewolde, zij is erfelijk belast met cystenieren en staat na een geslaagde levertransplantatie nu op de wachtlijst voor een nieuwe nier. Dit heeft grote impact op haar gezin: een dagje shoppen met haar dochter, of kijken bij de hockeywedstrijd van haar zoon lukt niet meer. Ze is inmiddels ook afgekeurd als verpleegkundige in de jeugdzorg. Ze hoopt mensen bewust te maken van wat het is om als jonge vrouw een nieuw orgaan nodig te hebben.

Ook Olaf en Bram uit Sleen spreken zich uit. Olaf is door de erfelijke nierziektes van zoon Bram (11) en dochter Pien (8) inmiddels fulltime mantelzorger. Pien heeft sinds kort een nieuwe nier, terwijl Bram nog op de wachtlijst staat en vier keer per week moet dialyseren.

Lees meer »

Donatie na euthanasie geeft waardevolle betekenis »

Orgaandonatie na euthanasie is een zeer waardevolle procedure voor mensen die na hun overlijden iets willen betekenen voor één of meerdere patiënten die op de wachtlijst staan voor een gezond orgaan. Dat concludeert promovendus, jurist en anesthesioloog (i.o.) Jan Bollen van het Maastricht UMC+. Tussen 2002 (het jaar dat euthanasie wettelijk mogelijk werd) en 2018 ondergingen 81.418 patiënten in Nederland en België euthanasie.

Lees meer »

Verschillen binnen VS in acceptatie donornieren »

In de Verenigde Staten blijken nieren van overleden donoren relatief vaak te worden afgedankt als ze als minder ideaal materiaal voor transplantatie worden gezien, terwijl met deze donornieren patiënten hadden kunnen worden gered. Uit Amerikaans onderzoek blijkt nu dat er grote variatie is in de hoeveelheid donornieren die transplantatiecentra afkeuren, en dat centra die donornieren minder snel afkeuren, uiteindelijk nierpatiënten sneller transplanteren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier