Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

PŤre NoŽl contre la Dialyse

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

We waren door onze burgemeester op woensdag 3 december  uitgenodigd voor een Repas de Noel , dus kerstdiner. Voorzichtig gezegd, redelijk op tijd, als je bedenkt dat we eigenlijk deze dag en de volgende nodig hadden voor sinterklaasgedichten en de bijbehorend inkopen. Maar mogelijk was deze datum (onbewust?) ook een beetje ingegeven door het besef dat Père Noèl eigenlijk een soort surrogaat is van de Sint; althans dat is mijn overtuiging. 

'We' als bedoeld in de uitnodiging wil in dit geval zeggen allen die voor 31 december 1944 waren geboren. Had je dat gepresteerd, dan kon je zó aanschuiven. Een gast of echtgenoot/echtgenote meebrengen die later was geboren was ook mogelijk, maar niet gratis. Mijn Nanny is nog steeds te jong om hierbij zómaar naast mij aan te mogen schuiven en dus moest ik dokken; graag gedaan natuurlijk, want ik wil haar er altijd bij hebben als er iets leuks gebeurt.

Voor mijzelf was er nog een bijkomend probleempje: de vaste dialyse ook op die middag!!Maar daarvoor hebben we in SERENA onze surveillante die alles regelt, van dialyseplaats 'ín huis' tot, kerst- en nieuwjaarsindelingen van het dialysegebeuren voor de hele groep patiënten - plus de verpleging natuurlijk - zodat iedereen de feestdagen rond de eigen haard kan vieren. En verder regelt ze natuurlijk ook ver weg de dialyse op vakantiebestemmingen; alles altijd tot volle tevredenheid.

Omdat ik 's middags samen met Nanny en zo'n dikke zeventig inwoners van ons dorp de burgemeester in de gelegenheid ging stellen om gastvrij te zijn en ook om zijn eigen wijn te serveren - die hij in coöperatie met een veertiental collega's  produceert - en daarom me niet kon laten brancheren (= aansluiten op het 'machien'), was er al weken van tevoren voor 's avonds een dialyseplek voor mij geregeld, zodat ik 'goed gevuld' en dus met een flinke overschrijding van mijn poids sec (streefgewicht) aan de rode draad kon. Dacht ik.

Helaas bleek, zoals de nefroloog op de valreep telefonisch meldde, deze mogelijkheid op het laatste moment geblokkeerd doordat er nog meer verschuivingen hadden plaatsgevonden. Het moest dus opeens donderdagochtend worden. De ochtend is zonder meer een tijd waarop de dialyse mij het minste ligt en dus ook beslist niet aanstaat: kwart over zes opstaan om tijdig de EMLA-verdovingszalf aan te brengen en vervolgens om zeven uur in de VSL (Véhicule Sanitaire Léger = taxiachtige zitambulance; zoals vroeger al eens uitgelegd) en om half acht aangekoppeld. Na thuiskomst is het dan meestal verder een moeilijke - met andere woorden - voornamelijk verloren dag, met weinig energie en zin tot inspanningen. Ikzelf zit zo'n dag voor het grootste deel uit en maak dankbaar gebruik van de gewoonte hier om sièsta te vieren.

Maar aan  de andere kant maakte de uitnodiging van onze burgervader - en de feestelijke uitwerking ervan - dit ongemak op voorhand ruimschoots goed. Er was uitgebreid werk gemaakt van de opmaak en versieringen van de tafels en de omringende ruimte; Nanny legde dit op haar tablet vast. Er was onder andere een vlinderdasje voor de jongens en een tasje voor de meisjes. En verder was er een zanger-gitarist ingehuurd die Franse chansons zong uit mijn jeugd die toen nog royaal werden uitgezonden in Nederland, dus ook leuk bekend; het enige bezwaar was bij tijd en wijle dat de versterker wat te ruim was afgesteld, waardoor een gesprek soms werd overstemd. Maar dat werd door ingrijpen van een lid van de Conseil Municipal (gemeenteraad) vervolgens enigszins verzacht. Bovendien zaten we aan tafel met een bevriend Nederlands echtpaar, wat de conversatie ook minder gauw ongemakkelijk maakte.

Maar vooral het menu maakte ons, maar ook alle aanwezigen zoals ons bleek, blij; er was volgens vast Frans gebruik ook foi gras (ganzenlever) bij. Eigenlijk ben ik daar tegen, omdat ik weet hoe het wordt gemaakt, maar als het dan toch wordt aangeboden, dan eet ik het - enigszins laf - opeens wel. Het beest is dan toch al dood en anders wordt het weggegooid, wat in mijn ogen pas echt treurig is.

Ik heb me bij het eten van de rest van het menu ook niet ingehouden en smakelijk meegesmuld; natuurlijk wetende dat ik de volgende ochtend zou worden gestraft vanwege mijn te hoge poids sec. Maar ja je kan niet alles hebben en bovendien reageren mijn infirmières (u weet dat dit verpleegsters zijn) vaak welwillend op mijn kreet heb medelijden (in het Frans natuurlijk anders wordt het niks).

Ik wens u, mede namens Nanny, prettige, zalige, of gezegende Kerstdagen (we leven in een land, of komen daarvandaan, met vele geloven) en een vooral ook en goed Nieuwjaar met veel gezondheid,

à la prochaine,

Ad,

sterren Gepubliceerd: zaterdag 20-12-2014 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Anneke
    21-12-2014 12:34

    Dag Ad & Nanny,

    Langs deze weg ook voor jullie een Zalige Kerst en een gelukkig , warm 2015. Binnenkort mogen jullie nog eens een mailtje van mij ontvangen. Groetjes Anneke




NierpatiŽnten en covid-19: actuele gegevens uit Europa

Voorafgaand aan de ERA-EDTA, het grootste Europese nefrologiecongres dat morgen van start gaat, vond een digitale persconferentie plaats. Met als enige thema: covid-19. De organisatie en de deelnemers voelen de effecten hiervan: het hele congres vindt virtueel plaats, in plaats van in Milaan. Maar de grootste gevolgen waren er al veel eerder: ziekenhuizen die volledig in beslag genomen werden door de zorg voor covid-19 patiënten, de onzekerheid, de vele doden. Nierpatiënten vormen een kwetsbare groep, daarom vandaag een update over wat er inmiddels bekend is over nierpatiënten en covid-19.

Lees meer »

Fresenius neemt Diapriva Amsterdam/Buitenveldert over »

Diapriva en Fresenius Medical Care (FMC) hebben op 2 juni 2020 de definitieve overeenkomst getekend waarbij dialysecentrum Diapriva in handen is gekomen van Fresenius Medical Care. 'Voor Fresenius Medical Care is deze overname een duidelijke strategische keuze', zegt Ellen Gijsbers, vicepresident Noord-centraal Europa. 'Ons doel is om optimale, kosteneffectieve en hoogwaardige zorg te leveren waarin de patiënt centraal staat.

Lees meer »

Schiet mij maar lek »

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'TjaÖ je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier