Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

'Nutteloos' antilichaam beschermt tegen nierschade

Door Merel Dercksen 

Een antilichaam dat tot voor kort niet zo zinvol leek, omdat het de taken van vergelijkbare stoffen in het lichaam maar zeer beperkt kan uitvoeren, blijkt toch heel nuttig. Het beschermt tegen nierschade door andere lichaamseigen antilichamen. Bij muizen werkt dat in elk geval zo, en de onderzoekers die dit mechanisme beschrijven hebben goede hoop dat het bij mensen niet anders is. Dit onderzoek laat zowel een manier zien waarop nierschade kan ontstaan, als een mogelijke therapie.

Immunoglobulinen zijn eiwitten die onderdeel uitmaken van het immuunsysteem. Ze helpen om infecties door ziekmakers van buitenaf te bestrijden door hieraan te binden, door het complementsysteem te activeren en via binding aan cellen die antilichaambindende receptoren op hun oppervlakte hebben. Er zijn verschillende immunoglobulines te onderscheiden. Bij muizen geldt dat een bepaalde subklasse van IgG, IgG1, de drie hierboven genoemde taken van immunoglobulines niet goed uitvoert. Het is daarmee te vergelijken met IgG4 bij mensen. Maar muizen maken juist dit immunoglobuline in grote hoeveelheden aan.

Een groep wetenschappers uit Cincinnati (VS) vond dat vreemd: in de natuur gebeurt (bijna) nooit iets zonder reden, stellen ze. IgG1 bij muizen moet daarom wel een andere, nog onbekende, functie hebben. Ze hebben dit onderzocht bij gemuteerde muizen die geen IgG1 kunnen aanmaken. Deze muizen kregen een injectie met een lichaamsvreemd eiwit. Normale muizen zouden in reactie daarop IgG1 aanmaken, maar dat konden de hier gebruikte dieren niet. In plaats daarvan begonnen ze IgG3 aan te maken. Dat is een subklasse van IgG die wel goed bindt aan indringers, en ook aan zichzelf. Dat had tot gevolg dat er grote immuuncomplexen, klonters van immunoglobulinen, ontstonden die neersloegen in de nieren van de muizen. Binnen een paar dagen waren de nierfilters volledig verwoest.

De onderzoekers beschrijven hiermee een ontstaansproces van nierschade door antilichamen, hier immunoglobulinen, dat volledig losstaat van het complementsysteem. Dat is een nieuwe route naar nierschade. Maar ze hebben nog meer ontdekt. De gemuteerde muizen die ook IgG1 toegediend kregen, ontwikkelden namelijk geen nierschade. Dat betekent dat IgG1 bij muizen gebruikt zou kunnen worden om ziektes waarbij sprake is van schade door immuuncomplexen van andere antilichamen, te remmen. Daarmee heeft het immunoglobuline dat zijn klassieke taken nu juist niet goed uitvoert, toch een heel nuttige functie.

De onderzoekers verwachten dat IgG4 bij mensen een vergelijkbare rol speelt als IgG1 bij muizen en dat het een mogelijke therapie is tegen allerlei ziekten die door antilichamen veroorzaakt worden.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 04-11-2014
Bron: Nature | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • T. Verspaandonk
    10-11-2014 11:55

    naar aanleiding van het artikel/ontdekking van het "nutteloos"anti lichaam vraag ik me als leek af wat dit kan/zou kunnen betekenen voor een behandeling van de ziekte van Berger.




Thuis prikken voor medicijnspiegel

Een dried blood spot is niets anders dan een bloeddruppeltje uit een vingerprik op een kaartje. Thuis op de bank afgenomen en opgestuurd naar het lab. Herman Veenhof, ziekenhuisapotheker in opleiding en onderzoeker in het UMC Groningen, vraagt zich in zijn promotieonderzoek af of dit polibezoeken van transplantatiepatiënten kan vervangen. En als je toch naar de poli moet komen, kan het dan voor de artsen en voor de patiënten efficiënter? Op 24 februari zal hij zijn proefschrift hierover verdedigen.

'Uit zo'n dried blood spot, ik gebruik bewust de Engelse term want dat doet iedereen, kunnen we creatinine en de vijf meest gebruikte immunosuppressiva meten', legt Veenhof uit. Een patiënt kan zelf thuis bloed prikken en een enkel druppeltje opsturen naar het lab waar het geanalyseerd wordt. De vraag is echter of dit net zo goed en betrouwbaar is als de gewone methode, de buisjes bloed die al twintig jaar worden geprikt en geanalyseerd?

Om antwoord op die vraag te vinden heeft Veenhof transplantatiepatiënten op de prikpoli gevraagd om op hetzelfde tijdstip, tijdens de afname van het buisje bloed, ook een dried blood spot te prikken. Wat bleek? De labwaardes uit een buisje bloed en uit de dried blood spots die op hetzelfde tijdstip geprikt waren, kwamen goed overeen.

Lees meer »

Nier kan na acute schade soms toch getransplanteerd worden »

Veel donornieren van overleden donoren worden meteen afgeschreven omdat de donor acuut nierfalen (Acute Kidney Injury - AKI) had. Recent Amerikaans onderzoek suggereert echter dat een aantal van deze afgeschreven donornieren nog goed getransplanteerd hadden kunnen worden. In Amerika staan ongeveer 95.000 mensen op de wachtlijst voor een donornier. Per jaar vallen ongeveer 9.000 wachtenden af, omdat zij overlijden, of te veel achteruit gaan om nog een nier te ontvangen.

Lees meer »

Schommeling medicijnspiegel beïnvloedt afweercellen na transplantatie »

Patiënten hebben zelf aardig wat invloed op een goede afloop na een niertransplantatie door hun medicijnen elke dag trouw in de dezelfde dosis en op hetzelfde tijdstip in te nemen. Als ze dat niet doen, dan kunnen schommelingen in de bloedwaardes van de afweeronderdrukkende medicijnen ertoe leiden dat de nieuwe nier minder goed werkt en in het ergste geval wordt afgestoten. Maar ook patiënten die hun medicijnen wel altijd netjes op tijd innemen kunnen schommelende bloedwaardes hebben.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier