Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Prikangst: iedereen heeft er last van

Weblog van Cor de Leeuw, dialyseverpleegkundige 

Prikangst is de angst voor de pijn die de naald geeft als je die in de huid prikt bij het aanprikken van een shunt of fistel. Deze angst is bekend bij dialysepatiënten die op een shunt/fistel gedialyseerd gaan worden. Vaak al voor het aanprikken is er de angst dat het pijn gaat doen, voordat er ook maar een naald is geprikt.

Angst is een slechte raadgever, doch bij prikangst is het rationeel om te denken dat het pijn gaat doen. Echter stress om verwachte pijn geeft wel een grotere pijnsensatie en is dus een negatieve factor bij het aanprikken. Vooral het misprikken geeft veelal meer pijn, wat een volgende prikbeurt weer zijn negatieve stresseffecten geeft.

Nu zijn wij, de dialyseverpleegkundigen, er heel attent op om de prikangst positief te beïnvloeden. Al dan niet met verdovende spray, zalf of een geruststellend gesprek. Het aanprikken is het belangrijkste moment van de dialyse. Gaat het aanprikken goed dan is een optimale dialyse door een goede bloedflow door de kunstnier zo goed als verzekerd. Hier schuilt de deskundigheid van de dialyseverpleegkundige en een kundige prikker geeft de patiënt veel vertrouwen in de behandeling. De wijze waarop de dialyseverpleegkundige met het aanprikken omgaat is ook van evident belang.

Zekerheid uitstralen, een goede voorbereiding en goed overleg met de patiënt zijn drie pijlers die de patiënt een veilig gevoel moeten geven. Het moment van glorie is het moment dat je snel bloed ziet stromen in de naald. Tja wat heb ik een vak hè, mensen pijn doen om ze beter te maken. Ik voel me dan ook wel eens een beul als ik misgeprikt heb. Daar moet ik dan snel overheen en meestal geeft de patiënt dan ook wel een geruststelling. Mocht dat niet zo zijn en de patiënt geeft mij juist een schuldgevoel, ja dan wordt het moeilijk. Moeilijk in de zin van, de volgende naald wel goed te prikken.

Met het zweet op de rug en op het voorhoofd probeer je de volgende naald wel goed te prikken met de aanwezige ogen van de patiënt gericht op jouw handelen. Rustig blijven, vertrouwen blijven uitstralen en de patiënt geruststellen. Hierin ligt ook mijn pleidooi dat prikangst ook bij dialyseverpleegkundigen voor kan komen!!!

Even een grapje ter afsluiting: Er had een dialyseverpleegkundige, bij een mevrouw met een dunne onderarm, de shunt of fistel aangeprikt en de naald kwam aan de andere kant van de arm er weer uit. Neen, dit is geen doorgestoken kaart maar dialysehumor! De nefroloog kwam visite lopen net op dat moment bij die mevrouw en zag datgene wat er gebeurd was en de nefroloog merkte op naar de dialyseverpleegkundige: dat is uit-stekend werk!

sterren Gepubliceerd: vrijdag 01-03-2013 | Nog geen reacties




Verandering van symptomen belangrijk voor start dialyse

Wat is het beste moment om te starten met dialyseren? Over deze vraag boog Cynthia Janmaat zich in haar promotie-onderzoek. Op 25 november j.l., verdedigde ze haar proefschrift waarin ze beschrijft hoe ze dichter bij een antwoord komt.

In de praktijk blijkt regelmatig dat er patiënten zijn met een heel slechte nierfunctie, die daar nog nauwelijks last van hebben. Terwijl andere patiënten met een minder slechte nierfunctie juist meer symptomen ervaren. Er is dus een discrepantie tussen enerzijds de nierfunctie en anderzijds het aantal symptomen en de last die patiënten ervaren. Een groots opgezet onderzoek waaraan veel patiënten meedoen, met uiteenlopende nierfuncties en ook een hele range aan symptomenlast, willekeurig verdeeld over groepen die wel of niet starten met dialyse, zou antwoord kunnen geven op deze vraag.

Het wetenschappelijk bewijs uit een dergelijke goed opgezette zogeheten gerandomiseerde studie geldt als sterk. Maar met zo een verscheidenheid aan patiënten en symptomen is een gerandomiseerd onderzoek in dit geval eigenlijk niet te doen. Daarom gebruikte Janmaat gegevens uit observationele studies. Dat zijn onderzoeken waarbij gegevens van patiënten worden verzameld. De patiënten krijgen de gebruikelijke behandeling en er wordt geen behandeling toegewezen door de arts of onderzoeker.

Lees meer »

Jef Schaap overleden »

Jef Schaap, oprichter van stiching Burung Manyar en steun en toeverlaat van nierpatiënten in Indonesië, is overleden aan covid-19. Dat laat het bestuur van de stichting, namens de familie van Jef, weten. Jef was 77 jaar oud.  Het is op een maand na twintig jaar geleden dat Jef Schaap 'zijn' stichting oprichtte, nadat hij op persoonlijke titel benaderd was om een Indonesische patiënt te helpen die getransplanteerd was, maar de benodigde medicatie niet kon betalen.

Lees meer »

Ontstaan vaatschade op moleculair niveau nader onderzocht »

Glomerulosclerose en atherosclerose zijn vaataandoeningen waarvoor tot op heden geen afdoende behandelingen bestaan. In de nierfilters (glomeruli) zorgen kleine bloedvaatjes voor bloedfiltratie. Bij glomerulosclerose vormt zich littekenweefsel in de glomeruli en raken bloedfiltratie en nierfunctie verstoord. Bij atherosclerose treedt verdikking van de wand van een slagader op, waardoor deze vernauwt.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier