Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Donatiemoeheid

 De Opvatting van Dietske van der Brugge

Hoe lang staan we nu al niet aan dat dode paard te sjorren? Nog nooit is geen bezwaar of ADR een serieuze optie geweest. Nu ook niet. Alle acties van deze week ten spijt: de welluidende woorden zijn voor de bühne, en ingewijden weten dat. Er is geen meerderheid voor een ander donatiesysteem, en dat zal voorlopig zo blijven. 

Want we willen niet alleen een (schier onuitlegbaar) ADR; verplicht registreren, op straffe van donorschap als je in gebreke blijft. We willen dat ook nog buiten ons vigerende rechtsstelsel om regelen, géén gebruik makend van het vertrouwen dat een ruime meerderheid van de bevolking in onze rechtsstaat heeft. Waarom? Bij wetsovertreding kent Nederland bij mijn weten drie soorten sancties. De geldboete, gevangenis- en taakstraf. Uitname van je organen hoort daar niet bij. Het is niet alleen een barbaarse sanctie; het ondermijnt naar mijn inschatting ook het vertrouwen dat mensen stellen in donorwerving.

 Er is geen meerderheid voor een ander donatiesysteem, en dat zal voorlopig zo blijven. 

Dus sukkelen we noodgedwongen voort op de weg van donorwerving zónder stok achter de deur. Met geweldige inzet, daar zeg ik niks van. En bovendien weer 15.000 registraties gewonnen. Maar tjongejonge, de Donorweek is nog niet halverwege, en er is al zoveel pushy informatie de wereld ingeslingerd dat je bijna begrip gaat krijgen voor de sukkels die fora beswaffelen met hun boodschap: ‘ze blijven maar aan je kop drammen; voor je het weet halen ze de hele boel leeg; ze zullen en moeten je organen hebben; nou, ik dagget niet!’

Het ergste is: ze hebben een punt. Ouderwetse zendelingen zijn we. De hele voorlichting rond orgaandonatie is gekaapt door organisaties die het fenomeen promoten. We rammen het erin: donatie is goed, registreer je als donor, red een leven. Willen de (meeste) mensen niet? Harder rammen. Willen ze nog steeds niet? Blijven rammen. Ik zag zaterdag Debat op 2, en het was dat de presentator was afgelost, maar ik zou zweren dat ik datzelfde programma in 2011 ook al had gezien. Verken eens nieuwe wegen.

Mijn pad kruist dagelijks dat van donatiezendelingen die zich moeiteloos kunnen meten met de Wachttoren- en Strijdkreetfetisjisten die regelmatig aan mijn deur staan. Ik geef hen graag het grote gelijk dat ze claimen, want ik ben ook van de orgaandonatie-kerk. Maar stiekem vind ik het niet gek dat mensen 'duiken' en de boodschap ontwijken.

We rammen het erin: donatie is goed, registreer je als donor, red een leven.

Wat ik mis? Serieuze belangstelling voor het verhaal van de twijfelaar. Gemeende nieuwsgierigheid naar de afweging van degene die niet wil. Moeite doen om hen tegemoet te komen in plaats van speculeren op schuldgevoelens. Want even eerlijk zijn: die 200 vermijdbare doden per jaar zijn niet het trieste gevolg van een tekort aan donororganen, maar van het feit dat die mensen een afschuwelijke nier-, long-, hart-, of leveraandoening hebben.

Waarom oppert er nooit eens iemand om een campagne 'Nee mag ook' te voeren. Nee-registranten dienen immers een prima doel. Ze besparen zowel hun naasten als zorgprofessionals een hoop ellende en gedoe als hen wat overkomt. En het zal de geloofwaardigheid van de boodschapper geen kwaad doen.

Er is nog veel te winnen; de moeite van een beetje zelfkritiek meer dan waard. Wie durft?

sterren Gepubliceerd: woensdag 24-10-2012 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Pamela Stark, Poortugaal
    29-10-2012 08:12

    Wat een verschrikkelijk goed artikel. Hier ben ik het nou hélemaal mee eens. Aandacht in overvloed voor degenen die orgaandonatie promoten, maar de interviewbundel die ik heb geschreven- Kop uit het zand - die óók meningen en overwegingen van nee-zeggers bevat, wordt te negatief bevonden. Wat jammer, want je kúnt alleen een goede afweging maken als je een keuze hébt.




Nierpatiënten en covid-19: actuele gegevens uit Europa

Voorafgaand aan de ERA-EDTA, het grootste Europese nefrologiecongres dat morgen van start gaat, vond een digitale persconferentie plaats. Met als enige thema: covid-19. De organisatie en de deelnemers voelen de effecten hiervan: het hele congres vindt virtueel plaats, in plaats van in Milaan. Maar de grootste gevolgen waren er al veel eerder: ziekenhuizen die volledig in beslag genomen werden door de zorg voor covid-19 patiënten, de onzekerheid, de vele doden. Nierpatiënten vormen een kwetsbare groep, daarom vandaag een update over wat er inmiddels bekend is over nierpatiënten en covid-19.

Lees meer »

Fresenius neemt Diapriva Amsterdam/Buitenveldert over »

Diapriva en Fresenius Medical Care (FMC) hebben op 2 juni 2020 de definitieve overeenkomst getekend waarbij dialysecentrum Diapriva in handen is gekomen van Fresenius Medical Care. 'Voor Fresenius Medical Care is deze overname een duidelijke strategische keuze', zegt Ellen Gijsbers, vicepresident Noord-centraal Europa. 'Ons doel is om optimale, kosteneffectieve en hoogwaardige zorg te leveren waarin de patiënt centraal staat.

Lees meer »

Schiet mij maar lek »

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'Tja… je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier