Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nieuwe doelstelling van 2MH club is schijnoplossing

Door Yvette van der Schaaf 

Redactioneel commentaar

Heldere, meetbare en evalueerbare doelstellingen op het gebied van orgaandonatie bleven tot nu toe achterwege. De 2MH club meent dat daarin snel verandering moet komen. De voorbije initiatieven en investeringen hebben volgens de club bitter weinig opgeleverd in termen van beschikbare postmortale organen. Het is hoog tijd om nu spijkers met koppen te slaan.

Menno Loos, voorzitter van de 2MH club (voorheen Stichting 2 Miljoen handtekeningen) wil daarom de (politieke) discussie nieuw leven inblazen met de zogenaamde 1-1-6 doelstelling.

  • Niet meer dan 1.000 patiënten maximaal 2 jaar op de wachtlijst;
  • Jaarlijks aantal postmortale transplantaties omhoog naar 1.000;
  • 60% van de Nederlanders geregistreerd in het donorregister.

Deze doelstellingen vragen om discussie. Alleen al op het punt van hun onderlinge samenhang. Zo kunnen de twee eerste doelstellingen alleen gelijktijdig worden gerealiseerd door grenzen te stellen aan de instroom van patiënten op de wachtlijst. Iets wat die patiënten nu juist benadeelt. De basisdoelstelling moet zijn om een maximaal aantal patiënten toegang te verschaffen tot de voor hen optimale therapie.

Bovendien is het af te raden om grenzen te stellen aan de absolute hoogte van de wachtlijst. Het is geen kunst om een wachtlijst terug te dringen door strengere toegangseisen te stellen. Maar dat is een schijnoplossing en geenszins in het belang van die patiënt.

Het stellen van grenzen aan de wachttijd heeft wel zin, en dient ook het patiëntenbelang. Maar om de regering te kunnen afrekenen op het al dan niet halen van die doelstelling, is een eenduidige definitie van wachttijd vereist. Nu zijn daar helaas meerdere van in omloop.

De derde doelstelling is ook in het belang van de patiënt. Groei van het aantal registraties in het donorregister zal inderdaad het aantal geoogste organen verhogen. Een registratiepercentage van 60 betekent bijna 800 postmortale transplantaties, vergeleken met 670 in 2011. Aannemende dat de nu geldende toestemmingspercentages ongewijzigd blijven.

Op zich is zo'n groei van het registratiepercentage overigens niet voldoende om doelstelling twee (1.000 postmortale transplantaties) te realiseren. Daarvoor is meer nodig. Bijvoorbeeld een stijging van de toestemmingspercentages met minstens een kwart. Of natuurlijk meer levende donoren. Dit laatste aspect lijkt in de 1-1-6 doelstelling geheel buiten beschouwing te zijn gebleven.

Deze kritische kanttekeningen willen overigens niet zeggen dat er geen behoefte bestaat aan meetbare doelstellingen. Integendeel. Maar zulke doelstellingen moeten zodanig eenduidig zijn geformuleerd dat de regering daar inderdaad op kan worden afgerekend. Schijnoplossingen, waarmee uiteindelijk het belang van de patiënt niet is gediend, zijn uit den boze.

sterren Gepubliceerd: zondag 18-03-2012 | Nog geen reacties




Risico op hoge bloeddruk stijgt na nierdonatie

Donoren van een nier lopen een hoger risico hypertensie te ontwikkelen dan vergelijkbare, gezonde niet-donoren. Dit blijkt uit een recent onderzoek, uitgevoerd aan de Johns Hopkins universiteit (Baltimore, VS, iets ten noordoosten van Washington DC).

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1295 levende donoren, gemiddeld 6 jaar na hun nierdonatie, en zetten die af tegen de gegevens van 8233 gezonde niet-donoren. Uit deze gegevens bleek dat donoren over het geheel genomen 19% meer kans liepen hypertensie (hoge bloeddruk) te krijgen. Voor zwarte donoren was dit getal zelfs 27%. Daarnaast ging de eGFR (filtratiesnelheid, maat voor de nierfunctie) van donoren niet meer omhoog nadat was vastgesteld dat ze hypertensie hadden ontwikkeld.

Normaal gaat de GFR van een donor onmiddellijk na de donatie omlaag (want er is minder nierweefsel om de nierfunctie te vervullen), om daarna langzaam maar zeker weer te stijgen; hoewel ik ook bronnen kan vinden die claimen dat de eGFR van donoren langzaam daalt als gevolg van het normale verouderingsproces (na de initiële daling na de donatie). Maar volgens deze onderzoekers hoort de eGFR van donoren langzaam maar gestaag weer te stijgen, en vlakte deze stijging af bij donoren die hoge bloeddruk kregen.

Lees meer »

Nierfunctie ernstig zieke kinderen beter meten »

Door Anne Schijvens - Een interview met arts-onderzoeker Nori Smeets uit het Radboudumc in Nijmegen over haar onderzoek naar de nierfunctie bij kritisch zieke kinderen. Nori is, na haar studie geneeskunde aan de Radboud Universiteit, in april 2018 gestart met haar promotieonderzoek bij de afdeling Farmacologie & Toxicologie in het Radboudumc. Zij voert haar onderzoek uit onder begeleiding van prof. dr. Saskia de Wildt, kinderarts-intensivist & klinisch farmacoloog en dr.

Lees meer »

Hiv-donornieren functioneren boven verwachting »

Relatief veel Zuid-Afrikaanse Hiv-patiënten die een donornier hadden ontvangen van een overleden Hiv-patiënt waren vijf jaar na de transplantatie nog in leven, en ook hun donornier was niet afgestoten. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd in Zuid-Afrika, waar men ongeveer tien jaar geleden begon met het transplanteren van nieren van Hiv-patiënten naar andere Hiv-patiënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier