Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Verpleegkundigen: 'Gesprek stoppen met dialyse het moeilijkste'

Door Jeroen van Setten 

Niet alle ziekenhuizen hebben protocollen klaarliggen wanneer mensen willen stoppen met dialyseren. Verpleegkundigen vinden het vrijwel allemaal moeilijk een gesprek te voeren met dergelijke patiënten. Maatschappelijk werkers hebben daar veel minder moeite mee. De meeste betrokkenen vinden een gebrek aan privacy voor zo'n gesprek erg vervelend. Dit en meer blijkt uit een onderzoek van Josina Moerman van het Albert Schweitzer Ziekenhuis in Dordrecht.

Moerman studeerde af als dialyseverpleegkundige op een onderzoek naar richtlijnen rond patiënten die willen stoppen met dialyseren of er zelfs helemaal niet mee willen beginnen. Het Albert Schweitzer Ziekenhuis heeft, nog, geen richtlijnen voor het dialyseteam. De maatschappelijk werkers hebben wel een eigen protocol. Moerman onderzocht de problematiek zowel op patiëntniveau als op het niveau van het dialyseteam. Ook bekeek ze de wet- en regelgeving op dit lastige terrein.

Uw nieren doen het niet goed meer, u zult binnenkort moeten starten met dialyse” Of er een vonnis over mij uitgesproken werd, gaf een patiënt aan toen ik hem er naar vroeg.

De onderzoekster enquêteerde onder meer een groot aantal bij dialyse betrokken medewerkers in haar ziekenhuis. Uit die enquête concludeert ze dat er veel belangstelling is naar meer kennis en kunde over verliesbegeleiding. In het dialyseteam wil 90% er meer over weten. Ook is 90% van de ondervraagden geïnteresseerd in een zogenaamd 'moreel beraad' op afdelingsniveau. En vrijwel iedereen heeft behoefte aan een richtlijn voor het stoppen met dialyse.

En als dan een patiënt ten langen leste heeft besloten te willen stoppen met dialyseren, is de behandeling niet plotseling ten einde. Er kan en moet vaak nog een scala aan palliatieve handelingen volgen. Moerman noemt onder meer behandeling van klachten als pijn, een slechte eetlust, benauwdheid door overvulling, hallucinaties, angst, jeuk en in sommige gevallen zelfs spijt over de gemaakte keuze.

De dialysemachine is mijn vriendje, hij houdt me in leven en daar ben ik iedere dag blij om! Maar als het leven voor mij geen leven meer is, dan heb ik zelf de sleutel in handen om mijn leven te beëindigen, dan stop ik ermee en glijd ik rustig weg, de dood in.

Tot slot doet Josina Moerman een aantal aanbevelingen op de drie door haar onderzochte niveaus in de organisatie. Op patiëntenniveau wijst ze vooral op goede voorlichting voor iedereen en in het bijzonder bij dementerenden en terminale patiënten. Er moet bijvoorbeeld worden uitgelegd dat een wilsverklaring een mogelijkheid is. Ruimte voor privacy voor dergelijke gesprekken is ook erg belangrijk. Bij het ontwerpen van een nieuwe afdeling zou hier aandacht aan besteed moeten worden.

Op het niveau van het dialyseteam adviseert Moerman vooral een vergroting van de kennis van verliesbegeleidende technieken. Ook zou informatie over het onderwerp altijd op de afdeling ter inzage aanwezig moeten zijn. Op macroniveau pleit ze vooral voor communicatie tussen ziekenhuizen en aandacht voor de multiculturele aspecten.

Tenslotte dringt Moerman in haar scriptie aan op het starten van een landelijke werkgroep voor het opstellen van een landelijke richtlijn 'stoppen/niet starten met dialyse'. Moerman gelooft dat de tijd daar rijp voor is.

sterren Gepubliceerd: vrijdag 26-08-2011
Bron: Scriptie J. Moerman | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Agnes Dengerink, Deventer
    27-08-2011 11:08

    Het is inderdaad tijd en noodzaak om hier aandacht aan te besteden. In Deventer zijn we daarom met het vastleggen van beleid begonnen en denken over het maken van folder over stoppen met dialyse. Dit roept wel weerstand op en het vraagt een lange adem.... maar dat zal ons niet weerhouden. Er een landelijk project van maken lijkt mij super.




Drijvende kracht achter donorwet publiceert boek: ‘Dat bepaal je zelf’

Vandaag, 5 februari 2021 verschijnt het boek ‘Dat bepaal je zelf’. Een onthullend boek over de tien jaar durende strijd voor een nieuwe Donorwet.

‘Dat bepaal je zelf' is geschreven door Ed van Eeden vanuit de ervaringen van Menno Loos. Van Eeden interviewde vele betrokkenen, onder wie Pia Dijkstra, Bruno Bruins, Frank de Grave en vele anderen.

Het verhaal geeft de impact weer van een volhardende burger die achter allerlei schermen vele touwtjes in handen had en wiens strakke regie uiteindelijk leidde tot een wetswijzing.

Menno Loos en Ed van Eeden, Dat bepaal je zelf – Tien jaar strijden voor een nieuwe Donorwet. Uitgeverij LoosBD, 356 pp, hardcover, prijs € 25.

Bestellen kan via deze link https://datbepaaljezelf.nl/

Achter de schermen: een nierbiopt beoordelen »

U ziet hen vrijwel nooit en toch zijn ze belangrijk voor nierpatiënten: pathologen. Een patholoog kan aan het weefsel van een nier(biopt) zien hoe groot nierschade is. En vaak ook wat de oorzaak van nierproblemen is. Neem een kijkje in het laboratorium van een patholoog in het nieuwste nummer van Wisselwerking, het tijdschrift van de Nierpatiënten Vereniging Nederland. De pathologen Jesper Kers en Tri Nguyen geven in tekst en beeld uitleg over hun werk.

Lees meer »

Huisdieren mogelijk bron van hepatitis E »

Huisdieren zijn veel vaker dan gedacht besmet (geweest) met het virus dat hepatitis E veroorzaakt, en zouden daarmee wel eens een bron van besmetting voor mensen kunnen zijn. Dit is voor gezonde mensen over het algemeen niet gevaarlijk, maar kan dat wel zijn voor mensen die een verminderde afweer hebben, bijvoorbeeld getransplanteerden. Vrij veel mensen hebben op enig moment in hun leven een infectie met het hepatitis E-virus, meestal niet ernstig.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier