Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Ondanks de rust 'never a dull moment'.

Door Nanny Marquenie 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

De feestdagen zijn weer achter de rug. Altijd een dubbel gevoel, het is gezellig met die kerstboomlichtjes binnen en buiten en kaarsen overal in de kamer. Maar het geeft ook altijd stress omdat je mensen wilt uitnodigen of te logeren krijgt.

Maar van logeerpartijen is, zoals bekend, even geen sprake en ook 'gewone' bezoekjes staan op een laag pitje. Er zijn andere, voor ons belangrijkere zaken aan de orde, o.a. onze 'Tour de Pays-Bas'! Frankrijk kent slechts één Kerstdag, 25 december. 'Le Réveillon', de avond daaraan voorafgaande, wordt met de hele familie groots gevierd en er wordt (heel) veel gegeten om de tijd tot middernacht te doden. Want dan komt pas de Kerstman met de cadeautjes en begint het echte feest.

Deze keer viel Kerstavond op vrijdag. Om patiënten en personeel de gelegenheid te geven dit feest in familiekring te vieren werd de dialyse verplaatst naar zaterdagavond. Hetzelfde gold voor Oudejaarsavond. Dat ik daardoor op 1e Kerstdag en Nieuwjaarsdag in mijn uppie t.v. zat te kijken nemen we maar op de koop toe. Ik kon er dit keer goed tegen, dankzij een gezellige en ontspannen Kerstavond met een bevriend Nederlands echtpaar uit de buurt.

Wij hadden hen uitgenodigd bij ons te komen eten. Zij fronsten even hun wenkbrauwen, wisten namelijk van onze voornemens om het rustig aan te doen. Maar toen ik uitlegde dat de vrouw van onze klusjesman het diner zou verzorgen en ik alleen maar de tafel hoefde te dekken, namen ze met beide handen de uitnodiging aan.

En Marie kan koken! Ze heeft ons verwend met borrelhapjes, voorgerechten, hoofdgerecht, dessert en koffie tot besluit. Kersvers en zelfs nog warm leverde zij om 18.00 uur de schotels


en pannetjes af en vertrok daarna razendsnel weer richting eigen huis en keuken voor het bereiden van haar familie-diner voor 14 personen!!

Wat hebben wij genoten met zijn viertjes, heel relaxed in ons eigen tempo. Wij aten op restaurant-niveau, maar in de persoonlijke en intieme sfeer van ons eigen huis. Het hoogtepunt van deze avond was het nieuwtje over onze reis naar Nederland. Zo blij en enthousiast waren ze dat wij er een beetje verlegen van werden.

En die reacties krijgen we nu steeds meer. Vrienden en bekenden zien ons natuurlijk door dit leuke vooruitzicht ook zichtbaar opbloeien. Wij krijgen veel goede adviezen: vooral ons eigen programma afwerken en ons niet laten verleiden tot allerlei bezoekjes her en der in Nederland.

Dat is voor 'gezonde' mensen die hun vaderland bezoeken al doodvermoeiend, laat staan voor Ad die helaas geen toestemming kreeg om zijn dialyse-marathons een paar weken te vergeten!

En dan komt er, als klap op de vuurpijl, een mailtje binnen van de Nederlandse Wereldomroep. Zij hadden mijn reactie gelezen op hun artikel over heimwee, in mijn geval veroorzaakt door de dialyse-perikelen van Ad.

Zij wilden hier graag 'live' met mij over doorpraten in hun uitzending van 15 januari. Het was spannend, maar ook interessant om eens mee te maken. Het leukste was echter dat ik mezelf de volgende dag via Niernieuws nog eens kon beluisteren. En nu weer over tot de orde van de dag. Op naar de fotograaf en daarna naar het consulaat in Nice voor nieuwe paspoorten, anders komen we Nederland niet eens binnen!

A bientôt

Nanny

http://pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 22-01-2011 | Nog geen reacties




Schiet mij maar lek

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'Tja… je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren. Wat kun je nog meer doen?' Ik kijk vanuit ons kantoor naar buiten en zie de takken en bladeren van de bomen zachtjes heen en weer wuiven. 'Misschien kun je als je thuiskomt even gaan douchen en je kleren buiten laten luchten? En ach, iemand met corona kan net zo goed langs mij heen lopen in de supermarkt en dan loop ik hetzelfde risico. Je weet hoe sommige mensen zijn tegenwoordig. En je moet toch weer een keer aan het werk.'

Het is een vreemde gewaarwording als we begin maart onze deuren moeten sluiten om corona het hoofd te bieden. Met zoveel tijd over, besluiten we lang uitgestelde klussen op te pakken, waaronder rommel opruimen. 'Ik kan de schuur bijna niet meer in. Als ik iets wil pakken, moet ik hem helemaal verbouwen' klaagt mijn man.

Lees meer »

Werken als dialyseverpleegkundige tijdens covid-19 »

Hoe is de situatie in het ziekenhuis waar u momenteel werkt?Ivon Lijten, dialyseverpleegkundige: 'Er is veel onderling veel contact met andere dialyseverpleegkundigen op verschillende locaties en het is opvallend dat er weinig nierpatiënten en weinig dialyseverpleegkundigen besmet zijn met het coronavirus. In het begin waren de patiënten angstig en onzeker, maar de rust is inmiddels teruggekeerd.

Lees meer »

Kunnen ouderen met minder medicatie toe?  »

Ouderen die een nieuwe nier krijgen hebben veel minder vaak een afstoting dan jonge mensen. Als ze de eerste drie maanden na de transplantatie geen afstoting hebben gehad, dan is de kans ook klein dat dat nog gaat gebeuren. Dat ouderen minder vaak een afstoting hebben komt waarschijnlijk vooral doordat hun immuunsysteem minder goed werkt. Ouderen krijgen echter doorgaans wel dezelfde hoeveelheid medicatie als jongere mensen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier