Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Magnesium vermindert verkalkingsneiging dialysepatiŽnten

Door Merel Dercksen 

Het verhogen van de concentratie magnesium in het dialysaat bij hemodialysepatiŽnten lijkt ervoor te zorgen dat de 'verkalkingsneiging' van hun bloed afneemt. Dat kan goed nieuws zijn voor deze groep patiŽnten die een verhoogd risico op hart- en vaatziekten loopt.

Hart- en vaatziekten zijn een belangrijke oorzaak van complicaties en sterfte onder hemodialysepatiŽnten. Een van de onderliggende problemen is dat hun vaten minder soepel zijn dan bij gezonde leeftijdsgenoten. Er bestaat een verband tussen calciprotein particles (CPPs) in het bloed, en stijve vaatwanden. Deze CCP's zijn calciumbevattende deeltjes. Ze worden in twee stappen gevormd en het is tegenwoordig te meten hoe lang het lichaam erover doet om de eerste vorm in de tweede om te zetten. Hoe sneller dat gaat, hoe groter de verkalkingsneiging en hoe slechter het is. Omdat de score uitgedrukt wordt in tijd, is een hoge waarde gunstiger: dat betekent dat het lang duurt voor de CPPs omgezet worden en dat de verkalkingsneiging van het bloed laag is.

In laboratoriumopstelling helpt het toevoegen van magnesium aan de onderzochte vloeistof om de verkalkingsneiging te verlagen. Onderzoekers uit Denemarken en Zwitserland hebben uitgeprobeerd of het bij mensen ook zo werkt. Ze hebben daarvoor bij de helft van een groep van bijna 60 dialysepatiŽnten de hoeveelheid magnesium in het dialysaat, de spoelvloeistof, verdubbeld. Bij de andere helft bleef het normaal, ter controle.

De interventie duurde vier weken. In de controlegroep was de verkalkingsneiging aan het eind van deze periode zo goed als gelijk aan die in het begin, de verschillen zijn waarschijnlijk niet meer dan normale fluctuatie. Maar in de groep die veel meer magnesium had gekregen, was er wel een duidelijke verandering te zien. De hoeveelheid magnesium in het bloed van deze patiŽnten was duidelijk hoger dan bij de controlepersonen en het verschil in de gemiddelde omzettingstijd was 73 minuten.

Het verhogen van de hoeveelheid magnesium in het dialysaat heeft een positief effect op de verkalkingsneiging van hemodialysepatiŽnten. Dat zou er mogelijk aan bij kunnen dragen dat de wanden van hun vaten minder snel star worden.


Meer weten over (Nederlands) onderzoek naar het effect van magnesium op vaatverkalking bij nierpatiŽnten? Kom dan op 12 oktober naar de Wetenschapsdag.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 04-09-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Tony de Ronde, Amsterdam
    04-10-2018 13:56

    In de samenvatting van het CJASN artikel, waarop het NN artikel gebaseerd is, valt op dat er een wel erg drastische verhoging van magnesium in het badwater wordt gekozen, van 0,5 naar 1,0 mM. Het resultaat is dat op de korte termijn van deze studie van 4 weken spectaculaire resultaten worden geboekt met een sterke verlaging van het vermogen om kalk bevattende deeltjes in het bloed te vormen. Maar ook met een sterke stijging van het magnesium in het bloed van gemiddeld 1.0 mM (hoog normaal) naar gemiddeld 1.4 mM.
    De condities die in deze studie gebruikt worden, tonen vooral aan dat magnesium een grote invloed heeft op het vermogen om kalk bevattende deeltjes te vormen, en dat meer magnesium langzamer kalk bevattende deeltjes doet ontstaan. De gebruikte magnesium concentraties in het badwater zijn uitstekend om in een korte studie resultaten te laten zien, maar zijn niet geschikt om ďin het echtĒ toe te passen. Het lijkt meer voor de hand te liggen om er bij elke patiŽnt individueel naar te streven om de magnesium concentraties in het bloed hoog normaal of misschien wel net boven normaal te houden en dat te bereiken door de concentratie magnesium in het badwater wat te verhogen of door magnesium pillen te slikken.
    Duidelijk is dat magnesium een punt van aandacht zal moeten zijn bij hemodialyse patiŽnten, en dat de standaard magnesium concentratie van 0,5 mM in het badwater lang niet voor alle patiŽnten de optimale is.




Slaapkwaliteit en nierfunctie vertonen verband

Te kort, te lang of slecht slapen is niet goed voor een mens. Het gaat samen met een hoger risico op bijvoorbeeld hart- en vaatziekten, een beroerte, of overlijden. Volgens Japans onderzoek is er een vergelijkbaar, niet per se oorzakelijk, verband tussen slaap, en het ontwikkelen van nierfalen bij niet-dialyserende nierpatiënten.

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1.601 Japanse nierpatiënten, die een eGFR (geschatte nierfiltratiesnelheid) van tussen de 10 en 59 ml/min hadden (een matig afgenomen nierfunctie, of erger). Gedurende gemiddeld vier jaar, rapporteerden de deelnemers hoe lang en hoe goed ze sliepen, door de Pittsburgh Sleep Quality Index (PSQI) in te vullen. De Pittsburgh Sleep Quality Index is een vragenlijst om slaapproblemen in kaart te brengen. Het invullen duurt ongeveer 10 minuten. Er zijn zeven 'componenten', die elk een score krijgen van tussen de 0 en 3 (lager is beter). De scores van alle componenten kunnen vervolgens worden opgeteld tot een totaalscore tussen de 0 en 21. De zeven componenten zijn: kwaliteit van de slaap (als ervaren bij de invuller), duur tot in slaap vallen, duur van de slaap, efficiëntie van de slaap (welk deel van de tijd in bed wordt slapend doorgebracht), mate van verstoringen, slaapmiddelengebruik en in hoeverre de slaap (negatieve) gevolgen heeft voor de dagelijkse bezigheden.

Lees meer »

Een machteloos gevoel »

Hè?! Ik kan de helft van de straatnaam niet meer lezen op mijn telefoon. Wat raar... Ik kijk naar mijn scherm, met daarop de straatnaam waar ik wil parkeren. Als ik mijn hoofd naar rechts beweeg, komen de andere letters ineens in zicht. Dit heb ik nog nooit meegemaakt. Ik beweeg mijn hoofd een paar keer heen en weer, terwijl ik naar het beeld blijf kijken. Ja, ik zie het nu duidelijk. Ik kan alle letters zien, niet zien, zien, niet zien...

Lees meer »

De maatschappelijk werker is er voor iedereen »

In de eerste gesprekken die medisch maatschappelijk werker Laura Haasdijk met patiŽnten voert vragen mensen zich af waarom ze naar de maatschappelijk werker moeten. Het voelt alsof er iets met ze aan de hand is. Terwijl het maatschappelijk werk tot het standaard aanbod hoort bij een nierziekte, net zoals de diŽtiste, verpleegkundige en de dokter.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier