Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Helpt een maatje nou wel of niet?

Door Gerard Kok 

Het inzetten van getransplanteerde patiënten als coaches om Amerikaanse nierpatiënten door het proces van transplantatie heen te loodsen, lijkt niet te resulteren in een betere doorstroming van patiënten tot een uiteindelijke transplantatie. Dit blijkt uit recent onderzoek uitgevoerd in Ohio (Verenigde Staten). De uitkomst verschilt van die van een vergelijkbaar onderzoek van dezelfde onderzoekers een aantal jaar geleden, waar uit kwam dat coaches de doorstroming wél bevorderden. Dit was echter onder een veel kleinere groep patiënten.

Amerikaanse patiënten die wachten op een donornier moeten een aantal stappen doorlopen voordat ze voor transplantatie in aanmerking komen:

  1. er mogen geen contra-indicaties zijn voor transplantatie
  2. patiënt moet akkoord zijn met transplantatie
  3. patiënt moet worden doorverwezen naar een transplantatiecentrum
  4. eerste bezoek van de patiënt aan het transplantatiecentrum
  5. transplantatiecentrum bekijkt of de patiënt lichamelijk in staat is transplantatie te ondergaan
  6. patiënt wordt aangemerkt als geschikte kandidaat
  7. patiënt komt op de wachtlijst
  8. patiënt ontvangt donornier

Elk van deze stappen kan patiënten belemmeren het hele proces door te lopen, en dus om uiteindelijk een donornier te ontvangen. In een poging om deze belemmeringen weg te nemen, worden soms coaches ingezet (in de artikelen 'navigators' genoemd). Deze coaches zijn getransplanteerde patiënten die het proces zelf hebben doorlopen, en dus goed bekend zijn met de mogelijke belemmeringen. De coaches worden vooraf getraind, en ontvangen voor het coachen een vergoeding.

In het oudste onderzoek namen 167 patiënten deel. Uit dat onderzoek bleek dat het inzetten van coaches erin resulteerde dat nierpatiënten meer stappen van het proces af maakten. Aan het recentere onderzoek namen bijna 2000 patiënten deel. Nu bleken de coaches geen effect te sorteren.

Het recentere onderzoek gaat niet in op mogelijke oorzaken van het uitblijven van betere doorstroming. Ik kan er zelf ook slechts naar gissen, maar wat natuurlijk opvalt, is dat er een aantal stappen zijn waarop de patiënt eigenlijk geen directe invloed kan uitoefenen ('patiënt wordt aangemerkt als geschikte kandidaat', bijvoorbeeld, dat is niet iets dat de patiënt actief kan doen). Als de patiënt geen directe invloed uit kan oefenen, kan ik me goed voorstellen dat het inzetten van coaches niet veel helpt.

Daarnaast, en dat noemen de onderzoekers ook in hun eerste artikel, vergroot het inzetten van coaches niet het aantal transplantaties. Dat is namelijk vooral afhankelijk van het aantal donornieren dat beschikbaar is. Hooguit zou je kunnen zeggen dat patiënten die sneller door het proces lopen, gezonder zijn als ze een donornier ontvangen, en dat is een verbetering. Als dat het doel is, zou ik zelf geen coaches inzetten, maar de oplossing vooral zoeken in het versnellen van elk van de stappen van het proces.

sterren Gepubliceerd: donderdag 30-08-2018
Bron: Clinical Journal of the ASN | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Frank Kuipers, vollenhove
    12-09-2018 17:55

    ik denk dat er wel significante winst is te behalen door beweging in zo'n traject op te nemen. Ondanks de ongetwijfeld overhandigde goede adviezen, wordt zelfstandig bewegen door veel patiŽnten niet of nauwelijks gedaan. Een coach kan ook een rol als beweegtrainer hebben. Door structurele beweging kan conditie winst worden bereikt.




Wat doet een diŽtist?

Door Brechje van Adrichem - Het vak van diëtist is de laatste decennia veranderd, door digitalisering, veranderingen in de zorg en door voortschrijdend inzicht. Profilering en specialisatie speelt een steeds grotere rol; de diëtist is een proactieve paramedicus.

Een diëtist kan voor mensen met een nierziekte heel veel betekenen. Denk bijvoorbeeld aan de rol van de diëtist bij ondervoeding, afvallen voor een transplantatie, voedingstoestand verbeteren na transplantatie of het verbeteren van bepaalde bloedwaarde(n) om achteruitgang van de nierfunctie trachten te vertragen of voorkomen. Ook in de laatste levensfase (bij het stoppen van een dialysebehandeling of bij een conservatief beleid) kan een diëtist hulp bieden.

Ik denk dat onze grootste taak behandelen (en voorkomen) van ondervoeding is, dit omvat ongeveer 90% van het patiëntencontact, zeker bij toenemende vergrijzing. Een gemiddelde dag van een diëtist omvat patiëntgebonden taken, dit is ongeveer 70% van de tijd en niet-patiëntgebonden taken, dit is ongeveer 30% van de tijd. Bij niet-patiëntgebonden taken kun je bijvoorbeeld denken aan bijhouden van vakliteratuur. Mijn dag start altijd met een 'kopje kalium'. Tijdens dit kopje koffie, bekijk ik mijn mail en screen of er nieuwe aanvragen zijn, welke ik voor vandaag moet inplannen en welke ik later kan inplannen. Soms is het nodig om nog even te overleggen.

Lees meer »

Cross-overmatching kan effectiever »

De meest gebruikte Amerikaanse algoritmes om cross-overtransplantatieketens uit te rekenen gaan er tot nu toe van uit dat elke transplantatie in de keten ook doorgang vindt. Recent onderzoek suggereert echter dat er meer transplantaties kunnen worden gedaan als deze algoritmes ermee rekening houden dat de ketens ook kunnen breken.

Lees meer »

Een stukje leeft door na je dood »

'Moira wil zondag nog een keer naar je vader toe. Ik denk dat dat een goed idee is. Dan kunnen we je moeder ook meenemen. Misschien is het wel de laatste keer.' Ik knik. 'Zondag moet ik naar een afspraak die ik niet kan afzeggen. Ik ga maandag. Renée gaat dan waarschijnlijk ook mee. Fijn dat jullie mijn moeder meenemen.' Mijn vader is al een poos ernstig ziek. Door Alzheimer is hij van een vrolijke Amsterdamse rouwdouwer met een blanke pit, veranderd in een zielig hoopje mens.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier