Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Eigen nier transplanteren helpt meestal tegen pijn

Door Gerard Kok 

Een niertransplantatie met jezelf als donor; het wordt zelden gedaan, maar er zijn een paar ziektebeelden waarbij het toch een zinvolle ingreep blijkt te zijn. Omdat het zo weinig wordt uitgevoerd, vonden Amerikaanse artsen het belangrijk om hun ervaring van de afgelopen 27 jaar op schrift te stellen, zodat andere artsen beter kunnen bepalen wanneer zo'n operatie zinnig is om te doen, en waarop ze dan moeten letten.

Transplantatie van één van je eigen nieren ('renale autotransplantatie') is een zelden uitgevoerde procedure. Redenen om het toch te overwegen zijn bijvoorbeeld chronische nierpijn of flankpijn-hematuriesyndroom (loin pain hematuria syndrome, LPHS), complexe aandoeningen van de urinewegen, of het verwijderen van een tumor in de nier.

Het is niet zo'n gek idee om het verwijderen van een niertumor buiten het lichaam te doen; het risico dat tumorcellen 'gemorst' worden in het lichaam (waar vervolgens later een nieuwe tumor uit kan ontstaan) is kleiner, en ook is vaak beter te bepalen waar de tumor precies ophoudt, en tot waar er dus moet worden gesneden. Ook bij het opheffen van een vernauwing van de urinewegen is wel voor te stellen dat het zin heeft om een nier even uit het lichaam te halen, en vervolgens weer terug te plaatsen. Bij chronische nierpijn ligt autotransplantatie dan misschien minder voor de hand, maar uit het Amerikaanse onderzoek bleek dat ongeveer tweederde van de patiënten die met deze klacht autotransplantatie ondergingen, na de operatie minder pijn leden.

Het Amerikaanse onderzoek, dat 27 jaar besloeg, kende 54 autotransplantaties. Ongeveer een derde van de transplantaties werd uitgevoerd om chronische nierpijn te verlichten, eenvijfde om een vernauwing van de urinewegen op te heffen, en een ander vijfde om problemen met bloedvaten te behandelen. In twee gevallen ging de getransplanteerde nier na de operatie verloren, in de meeste andere gevallen bleek de nierfunctie na de transplantatie hetzelfde als voor de transplantatie. Er waren verder weinig complicaties te melden.

De meerderheid van de patiënten met LPHS had baat bij autotransplantatie. Ook bracht het onderzoek geen zaken boven tafel die artsen onmiddellijk zou moeten doen afzien van autotransplantatie. Bij een grote urologische operatie zijn er natuurlijk wel altijd de reguliere risico's. Hoewel transplantatie van je eigen nier naar jezelf op het eerste gezicht bevreemdend overkomt, is er blijkens het onderzoek geen reden om een dergelijke behandeling niet in overweging te nemen, en zijn er dus situatie waarin het een effectieve behandeling lijkt te zijn.

sterren Gepubliceerd: donderdag 02-07-2015
Bron: The Journal of Urology | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • I.G.Swart, Katwijk aan Zee
    23-09-2019 21:35

    Waarom wil b.v. het LUMC dit niet doen? Krijg daar geen antwoord op. Ik mag wel 120mg per dag aan oxycodon en oxynorm slikken en nog ben ik niet pijn vrij. Ik ben inmiddels de wanhoop nabij. Bovendien weten een heleboel artsen niet wat lphs is en wat het inhoud als je het hebt.




Risico op hoge bloeddruk stijgt na nierdonatie

Donoren van een nier lopen een hoger risico hypertensie te ontwikkelen dan vergelijkbare, gezonde niet-donoren. Dit blijkt uit een recent onderzoek, uitgevoerd aan de Johns Hopkins universiteit (Baltimore, VS, iets ten noordoosten van Washington DC).

De onderzoekers bekeken de gegevens van 1295 levende donoren, gemiddeld 6 jaar na hun nierdonatie, en zetten die af tegen de gegevens van 8233 gezonde niet-donoren. Uit deze gegevens bleek dat donoren over het geheel genomen 19% meer kans liepen hypertensie (hoge bloeddruk) te krijgen. Voor zwarte donoren was dit getal zelfs 27%. Daarnaast ging de eGFR (filtratiesnelheid, maat voor de nierfunctie) van donoren niet meer omhoog nadat was vastgesteld dat ze hypertensie hadden ontwikkeld.

Normaal gaat de GFR van een donor onmiddellijk na de donatie omlaag (want er is minder nierweefsel om de nierfunctie te vervullen), om daarna langzaam maar zeker weer te stijgen; hoewel ik ook bronnen kan vinden die claimen dat de eGFR van donoren langzaam daalt als gevolg van het normale verouderingsproces (na de initiële daling na de donatie). Maar volgens deze onderzoekers hoort de eGFR van donoren langzaam maar gestaag weer te stijgen, en vlakte deze stijging af bij donoren die hoge bloeddruk kregen.

Lees meer »

Nierfunctie ernstig zieke kinderen beter meten »

Door Anne Schijvens - Een interview met arts-onderzoeker Nori Smeets uit het Radboudumc in Nijmegen over haar onderzoek naar de nierfunctie bij kritisch zieke kinderen. Nori is, na haar studie geneeskunde aan de Radboud Universiteit, in april 2018 gestart met haar promotieonderzoek bij de afdeling Farmacologie & Toxicologie in het Radboudumc. Zij voert haar onderzoek uit onder begeleiding van prof. dr. Saskia de Wildt, kinderarts-intensivist & klinisch farmacoloog en dr.

Lees meer »

Hiv-donornieren functioneren boven verwachting »

Relatief veel Zuid-Afrikaanse Hiv-patiënten die een donornier hadden ontvangen van een overleden Hiv-patiënt waren vijf jaar na de transplantatie nog in leven, en ook hun donornier was niet afgestoten. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd in Zuid-Afrika, waar men ongeveer tien jaar geleden begon met het transplanteren van nieren van Hiv-patiënten naar andere Hiv-patiënten.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier