Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Verjaardag van een oude knar

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

Nu ik dit schrijf ben ik tachtig jaar en ruim vijf dagen. Verjaardag vieren kan heel simpel zijn, maar als je Nanny de vrije hand geeft, dan komt er - en dan vooral voor haar - nogal wat bij kijken. Zij organiseert alle uitstappen en '-pjes'. Om te beginnen Jean-Baptiste en Marie regelen als oppas voor het huis en onze oude Labrador Sanne, die dit alles niet meer zo goed aankan.

En Corinne onze femme de ménage die altijd al het huis schoon houdt, zal bij onze afwezigheid de zaak nog kraakhelderder maken. Betrouwbaar 'personeel', daar houden wij van. En natuurlijk heeft Nanny opnieuw voor een vriendenprijs een verplaatsing van ruim negenhonderd kilometer - tussen twee dialysesessies in - georganiseerd bij Mike en Cathy, mijn dialysechauffeurs. In maart zitten we dus alweer een maand in het Loiredal, opnieuw te gast bij Willem Fick.

En verder dient er via-via daar ter plaatse de dialyse te worden geregeld. Dat kun je aan Nicole van SERENA overlaten. En dan ook nog graag hemodiafiltratie (HDF), wat mij vorig jaar juni nog niet ten deel viel helaas; mijn nefroloog heeft er met nadruk, maar toch tevergeefs om verzocht. In de dependance Chinon waar ik dialyseer kent men alleen auto-dialyse. Ter plaatse ontbreekt namelijk een nefroloog. En dan mag HDF niet, heb ik begrepen. Ik blijf dat missen!

Uiteraard heeft Nanny de kinderen en vrienden verwittigd en uitgenodigd. Enkele vrienden zijn inmiddels geweest. En ook alle kinderen en kleinkinderen samen, die als verrassing voor mijn geliefde acht(!) flessen kippenpap, zeg maar advocaat, meebrachten en daarmee een echte proeverij organiseerden (helaas geen foto's van). De jarige kreeg een gevulde e-reader voor de dialyses van de komende jaren!!! Om zijn nieuwe belofte van 'nog minstens twintig jaar' nog eens duchtig te onderstrepen.

En dit alles bij, voor maart, ongewoon schitterend weer. Zon, zon, zon en 23 graden. Zulks biedt allen natuurlijk een uitgelezen gelegenheid om de omgeving te verkennen en rond te wandelen ter plaatse. Ik noem maar, bezoeken aan Chinon met Jeanne d'Arc, fort e.d., Tours, kastelen, Da Vinci, praalgraf van Richard Leeuwenhart met echtgenote en ouders etc. en tochten langs de Loire of de zijrivieren. En ze hebben hier nog veel meer; in elk geval teveel voor slechts een extra lang weekend.

Inmiddels zijn er alweer opvolgers gearriveerd, onder wie ook Margreet, de zus van Nanny. Het bezoek kon echt niet allemaal tegelijk, maar alleen redelijk verdeeld. Want zoveel onderdak heeft Willem, bepaald niet klein behuisd, nou ook weer niet. En het is bovendien ook iets rustiger voor de jarige en zijn zorgverlenende geliefde. Plus dat de contacten zo intenser zijn.

Deze huisbaas hebben we, toen Sanne nog jong was, ooit gevonden via een advertentie in het Labrador-tijdschrift. Hij had destijds een hotel-restaurant in de Charente aan de Atlantische kust met de naam 'Auberge le Labrador'. Hier konden Labradors boeken die vervolgens per gratie hun baasjes mochten meenemen. Willem is later verkast, het binnenland in, naar het Manoir 'Les Bertaisières' - een kasteelachtig gebeuren en historisch erfgoed uit vijftienhonderdzoveel in Cravant-les Coteaux, midden in het Chinon wijngebied.

Het weer heeft tot nu toe, zoals gezegd, enorm meegewerkt aan het feestelijke gevoel dat toch bij een verjaardag hoort, van zowel de gasten als ook nog steeds van de jarige en zijn geliefde. Of misschien juist dán, als je tachtig wordt en beseft dat een beetje haast geboden is: nog steeds ontbijten in de zon evenals de lunch en de warme feesthappen. Die zon lijkt de moed nog niet op te geven.

In het Zuiden, waar wij eigenlijk wonen, weten we bijna niet beter en is maart meestal een zo zonrijke maand, dat een verjaardag op het terras niet zonder parasols kan. We zijn dus in elk geval in de afgelopen jaren knap verwend geraakt (gâté zegt men hier) en wat ontgroeid aan Nederlandse Weergoden die mogelijk nauw verwant zijn aan bepaalde Franse goden zoals bijvoorbeeld 'Pluvius' die zich vooral in het westen en midden van dit land thuis voelt. Maar nu kennelijk verlof had of voor zijn collega 'Sol' op de vlucht was.

Margreet en haar 'chauffeurs' worden nu nog een week opgevolgd door andere vrienden, ook verlangend naar een glas Chinon-wijn. Daarna is deze lange verjaardag voorbij. We hebben inmiddels wel besloten om nog een week bij te boeken om samen enigszins bij te komen van alle goedbedoelde - en graag ontvangen - felicitaties, omhelzingen, attenties en feestgedruis. Er valt nog wel wat te regelen dus: dialyse hier en dialyse thuis; later thuisreisvervoer, huisbewaking en zo, maar we blijven hopen op aller medewerking en fraai weer.

À la prochaine, ook namens mijn zorgverleenster,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/

sterren Gepubliceerd: zaterdag 22-03-2014 | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Brenda de Coninck, Lelystad
    22-03-2014 12:39

    Hartelijk gefeliciteerd Ad! En nog een zonnige, rustige week toegewenst :-)




Schiet mij maar lek

'Ben je niet bang Brenda?' Zijn vraag verrast mij. 'Bang? Waarvoor?' 'Nou, dat ik nu zo dicht bij mensen kom en dan eventueel iets mee naar huis neem.' Ik val even stil. Aan de andere kant van de lijn hoor ik het geruis van het asfalt duidelijker, nu hij even niets zegt. 'Tja… je doet wat je kunt, toch? Anderhalve meter buiten de auto, mondkapjes op in de auto, na de sessies alles laten doorluchten en desinfecteren. Wat kun je nog meer doen?' Ik kijk vanuit ons kantoor naar buiten en zie de takken en bladeren van de bomen zachtjes heen en weer wuiven. 'Misschien kun je als je thuiskomt even gaan douchen en je kleren buiten laten luchten? En ach, iemand met corona kan net zo goed langs mij heen lopen in de supermarkt en dan loop ik hetzelfde risico. Je weet hoe sommige mensen zijn tegenwoordig. En je moet toch weer een keer aan het werk.'

Het is een vreemde gewaarwording als we begin maart onze deuren moeten sluiten om corona het hoofd te bieden. Met zoveel tijd over, besluiten we lang uitgestelde klussen op te pakken, waaronder rommel opruimen. 'Ik kan de schuur bijna niet meer in. Als ik iets wil pakken, moet ik hem helemaal verbouwen' klaagt mijn man.

Lees meer »

Werken als dialyseverpleegkundige tijdens covid-19 »

Hoe is de situatie in het ziekenhuis waar u momenteel werkt?Ivon Lijten, dialyseverpleegkundige: 'Er is veel onderling veel contact met andere dialyseverpleegkundigen op verschillende locaties en het is opvallend dat er weinig nierpatiënten en weinig dialyseverpleegkundigen besmet zijn met het coronavirus. In het begin waren de patiënten angstig en onzeker, maar de rust is inmiddels teruggekeerd.

Lees meer »

Kunnen ouderen met minder medicatie toe?  »

Ouderen die een nieuwe nier krijgen hebben veel minder vaak een afstoting dan jonge mensen. Als ze de eerste drie maanden na de transplantatie geen afstoting hebben gehad, dan is de kans ook klein dat dat nog gaat gebeuren. Dat ouderen minder vaak een afstoting hebben komt waarschijnlijk vooral doordat hun immuunsysteem minder goed werkt. Ouderen krijgen echter doorgaans wel dezelfde hoeveelheid medicatie als jongere mensen.

Lees meer »







NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.
Ons Pricaystatement vindt u hier