Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Spiermassa biedt betere overlevingskansen dan extra vet

Door Merel Dercksen 

Een zekere mate van overgewicht biedt nierpatiënten dan misschien wel betere overlevingskansen, het is vooral vetvrije massa die bijdraagt, stellen Taiwanese onderzoekers.

Hoewel overgewicht het risico op nierschade vergroot en de levensverwachting bekort, is bekend dat patiënten die al (gevorderde) nierschade hebben juist langer leven als ze te zwaar zijn: de obesitasparadox. Taiwanese onderzoekers vroegen zich af of het daarbij ook nog wat uitmaakt, waar dat extra gewicht uit bestaat. Zij hebben een onderzoek gedaan onder 326 nierpatiënten die niet van dialyse afhankelijk zijn.

Van al deze patiënten hebben ze met behulp van bioimpedantie de vetvrije massa en de hoeveelheid lichaamsvet bepaald. Vervolgens hebben ze de patiënten op verschillende manieren ingedeeld: naar BMI, naar vetvrije massa naar vetmassa. De onderzoekers vergeleken de deelnemers niet met 'ideale' kandidaten, maar met elkaar. Over een periode van gemiddeld vierenhalf jaar hebben ze vervolgens het aantal cardiovasculaire voorvallen (zoals een hartinfarct) geteld, dat waren er 68. Ook noteerden ze het aantal overlijdensgevallen in die periode: 40.

Uit een analyse van de data blijkt dat de patiënten die binnen de groep de hoogste relatieve vetvrije massa hadden, een lager risico liepen op zowel cardiovasculaire problemen als overlijden. Voor een hoger BMI in zijn algemeenheid zagen de onderzoekers geen verlaagd risico ten opzichte van de andere patiënten.

De vetvrije massa lijkt daarmee een betere indicatie te kunnen geven voor het risico op hart- en vaatproblemen en overlijden, dan de BMI. En dat klinkt dan weer niet zo paradoxaal: het is goed voor te stellen dat wanneer twee patiënten dezelfde BMI hebben maar een verschillende lichaamssamenstelling, degene met een hogere vetvrije massa meer beweegt en daardoor een betere algehele conditie heeft en fittere vaten.

sterren Gepubliceerd: woensdag 29-11-2017
Bron: Kidney International | Nog geen reacties




Geschakelde organen-op-een-chip geven inzicht nefrotoxiciteit

Wetenschappers beginnen steeds meer te werken met 'organen-op-een-chip'. Een orgaan-op-een-chip is een plexiglazen doosje waarin kleine kanaaltjes zitten die belijnd zijn met menselijk orgaanweefsel, ongeveer zo groot als een 9V batterij. Door de kanaaltjes kan bijvoorbeeld bloed stromen, waardoor wetenschappers goed kunnen onderzoeken hoe het weefsel daarop reageert. Amerikaanse onderzoekers hebben recent een 'lever-op-een-chip' en een 'nier-op-een-chip' na elkaar geplaatst, om beter te begrijpen hoe het samenstel tussen beide organen is als het lichaam geconfronteerd wordt met aristolochiazuur, een kankerverwekkende stof.

De belofte van organen-op-een-chip is dat er geen experimenten meer nodig zijn op dieren met één of meer organen die menselijke organen goed nabootsen. Experimenten met één soort orgaan-op-een-chip zijn al gebruikelijk, en wetenschappers werken toe naar een 'mens-op-een-chip', waarbij alle organen van het menselijk lichaam op deze manier gemodelleerd kunnen worden. De 'chip' in orgaan-op-een-chip is overigens dus geen computerchip, en kan niet in een computer worden geprikt.

Lees meer »

Virus versterkt afstotingsreactie tegen donornier »

Door Tineke Kraaij - Een interview met postdoc-onderzoeker Jurjen Ruben uit het LUMC over zijn onderzoek naar de rol van plasmacytoïde dendritische cellen, ofwel pDC’s, in afstoting van een getransplanteerde nier. Zijn onderzoek is vorige maand gepubliceerd in het tijdschrift Kidney International. De publicatie is hier te vinden. Jurjen Ruben is postdoc-onderzoeker bij de afdeling nierziekten in het LUMC.

Lees meer »

Promotie: Zuurstofvoorziening van de nieren en hoge bloeddruk »

De relatie tussen de activiteit van het onwillekeurige zenuwstelsel en de zuurstofvoorziening van de nieren is niet zo sterk als verwacht. Dit kan deels verklaren waarom ingrijpen in dit systeem, zoals bij patiënten met een moeilijk behandelbare of onbehandelbare hoge bloeddruk (renale denervatie), niet zo effectief is als verwacht, stelt René van der Bel in zijn proefschrift.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.