Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Promotie: Socio-economische achterstand beperkt toegang levende nierdonatie

Wanneer: woensdag 17-05-2017

Het doel van het promotieonderzoek van Mirjam Laging was om te onderzoeken welke factoren invloed hebben op de toegang tot levende of postmortale niertransplantatie en welke factoren de transplantaat- en patiŽntoverleving na niertransplantatie beÔnvloeden. Uit de onderzoeken die in haar proefschrift worden beschreven, blijkt dat oudere patiŽnten en patiŽnten met ongunstige socio-economische factoren minder toegang hebben tot levende-donor-niertransplantatie.

Oudere patiŽnt heeft juist baat bij levende donor
Leeftijd heeft bovendien invloed op de toegang tot postmortale niertransplantatie. Van de helft van de patiŽnten boven 55 jaar die zonder een levende donor zijn aangewezen op de postmortale-donorwachtlijst, bleef de conditie niet goed genoeg om de wachttijd voor een postmortale donor niertransplantatie te overleven. Het is dus belangrijk dat zij en hun omgeving begrijpen dat levende-donor-niertransplantatie zeker voor deze groep van levensbelang is.†Uit de gecombineerde invloed van donorleeftijd en donortype is gebleken dat de resultaten van oudere levende-donor-niertransplantaties even goed zijn als die van jonge postmortale-donor-niertransplantatie. PotentiŽle levende nierdonoren op leeftijd zijn dus te verkiezen boven wachten op een nier van een overleden donor.

Tevens heeft Laging de overleving van transplantatiepatiŽnten onderzocht. Terwijl verschillende klinische factoren de overleving van de nier en die van de patiŽnt blijken te beÔnvloeden, hebben socio-economische factoren hier geen invloed op.†

Niet perfecte nier van levende donor wel aannemen
Een nier die op immunologische grond (HLA-mismatches) goed past, heeft op lange termijn betere resultaten dan een nier die minder goed past. Toch geldt ook hier dat een levende donornier met het maximum aantal HLA-mismatches even goede resultaten heeft als een postmortale donornier zonder HLA-mismatches. Wachten op een beter passende postmortale nier is dus niet verstandig als er een minder goed passende levende donornier beschikbaar is.

Om de invloed van comorbiditeit op overleving te kunnen beoordelen is een nieuwe comorbiditeitscore ontwikkeld: de Rotterdam Comorbidity in Kidney Transplantation (RoCKeT) score. Hoewel een hogere score een negatieve invloed heeft op de patiŽntoverleving, was deze nog steeds opmerkelijk goed en veel beter dan die van patiŽnten die niet waren getransplanteerd.

Thuisvoorlichting vergroot kans op levende donor
Transplantatie met nieren van levende donoren zou voor alle patiŽnten beter toegankelijk moeten worden gemaakt, ook voor oudere patiŽnten, voor patiŽnten met uitgebreide comorbiditeit en voor patiŽnten met ongunstige socio-economische factoren. Om te voorkomen dat patiŽnten onnodig moeten gaan dialyseren, zouden zij in een vroeg stadium moeten worden verwezen voor beoordeling van de transplantatiemogelijkheid, zelfs wanneer ze geen potentiŽle levende donor hebben. Voor deze patiŽnten werd thuisvoorlichting toegevoegd aan de standaardzorg van het Erasmus MC, wat hun kansen om via het levende-donor-niertransplantatieprogramma getransplanteerd te worden sterk kan verhogen.

Promotie M. Laging: woensdag 17 mei 2017; 13.30 uur
Titel proefschrift: Clinical and socioeconomic aspects of kidney transplantation

Promotor: prof. dr. W. Weimar
Co-promotor: dr. J.I. Roodnat

Locatie: Faculteitsgebouw Erasmus MC, Prof. Andries Queridozaal, Wytemaweg 80, 3015 CN Rotterdam

sterren Gepubliceerd: maandag 08-05-2017
Bron: Erasmus Universiteit Rotterdam | Nog geen reacties




Onderzoeksdeelnemers met cystenieren vooraf indelen voor meer effect

Amerikaanse onderzoekers hebben een methode ontwikkeld om patiënten met erfelijke cystenieren in te delen naar ernst, op basis van beeldvormend onderzoek. Ze hebben deze methode getest op een groep patiënten uit een ander onderzoek. De indeling blijkt het mogelijk te maken die patiënten te selecteren bij wie de aandoening het snelst verergert, en bij wie daardoor ook het grootste effect van de onderzochte ingreep te zien is. Zo kan een effectievere selectie van onderzoeksdeelnemers gemaakt worden.

Patiënten met dominant overervende cystenieren (ADPKD) kunnen een heel verschillend ziekteverloop hebben. Als degenen bij wie de nierfunctie langzaam daalt meedoen aan een onderzoek, is het effect van de onderzochte ingreep bij hen minder goed zichtbaar dan bij degenen van wie de nierfunctie zonder ingreep snel daalt. Daardoor kan het zijn dat er in een grote groep gemengde deelnemers geen significant effect gevonden wordt, terwijl dat er voor een subgroep wel is. Klinische trials kunnen daarom effectiever zijn als er voor deelname patiënten geselecteerd worden van wie de verwachting is dat hun aandoening sneller verslechtert.

Lees meer »

Opschonen medicatie bij hemodialyse kan wel »

Met het klimmen der jaren krijgen chronisch zieken vaak steeds meer medicijnen te slikken. Meer dan 25 pillen per dag is geen uitzondering. Sommige van die pillen helpen niet, terwijl andere zelfs schadelijk zijn. Op basis van dit idee ontstond vijftien jaar geleden een 'deprescribing' trend: gecontroleerd en verantwoord stoppen met bepaalde medicijnen. Uit Canadees onderzoek blijkt nu dat 'deprescribing' ook zin heeft bij hemodialysepatiënten.

Lees meer »

Verband zwaarlijvigheid en nierziekten lijkt aangetoond »

De obesitasepidemie die de Westerse wereld teistert, speelt waarschijnlijk een rol bij de toename van het aantal patiënten met ernstig nierfalen in de afgelopen twintig jaar. Dat betoogt Holly Kramer, arts en universitair docent, gespecialiseerd in nierziektes en obesitas, in het Loyola University Medical Center in Maryland, de Verenigde Staten. In een overzichtsartikel in het tijdschrift American Journal of Kidney Diseases zet zij het wetenschappelijk bewijs daarvoor op een rijtje.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.