Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Persoonlijke coach levert Amerikaanse nierpatiŽnt niets op

Door Merel Dercksen 

Een goed ingelichte persoonlijke lekenadviseur die jou als patiënt helpt je weg te vinden in het woud van de zorg: het lijkt voor Amerikaanse nierpatiënten niets uit te maken. Hun nierfunctie gaat net zo snel achteruit als wanneer ze zelf het wiel moeten uitvinden.

In de Verenigde Staten moeten patiënten meer dan hier zelf van alles regelen rond hun ziekte. Dat is bijvoorbeeld te zien aan transplantaties: wie niet mondig genoeg is of niet weet wat de mogelijkheden zijn, maakt aanzienlijk minder kans op de wachtlijst terecht te komen dan wie dit proces zelf in gang weet te zetten. Daardoor is er ook een grotere ongelijkheid in de kwaliteit van de ontvangen zorg tussen enerzijds goed gebekte hoog opgeleide patiënten en aan de andere kant mensen met weinig kennis van hun ziekte en van wat er kan binnen de gezondheidszorg, vaak patiënten met een lage sociaal-economische status. Of bijvoorbeeld immigranten die nauwelijks Engels spreken.

Om hier iets aan te doen, is in de jaren 90 van de vorige eeuw de patient navigator bedacht. Inmiddels wordt hier een hele industrie omheen gebouwd, maar oorspronkelijk gaat het om leken die de patiënt helpen om zijn weg te vinden. Getrainde leken wel te verstaan, die weten hoe je de juiste arts kunt vinden, welke invloed je kunt uitoefenen om te zorgen dat je bijtijds de juiste behandeling krijgt en hoe je kunt achterhalen of en hoe de zorg vergoed wordt. Bij bijvoorbeeld zorg aan borstkankerpatiënten heeft dit concept zijn bestaansrecht bewezen: de overlevingskansen nemen aanzienlijk toe als vooral patiënten met een lagere sociaal-economische status bijgestaan worden door een navigator.

Onderzoekers uit Texas en Ohio hebben nu een klein onderzoek gedaan om te achterhalen of het ook iets is voor patiënten met matige tot ernstige nierschade. Zij hebben tegelijkertijd een persoonlijk gezondheidsdossier onderzocht, waarin patiënten zelf bij kunnen houden wat van belang is voor hun ziekteverloop en behandeling. Hun onderzoeksgroep van 209 patiënten hebben zij in vieren verdeeld. Over een periode van twee jaar bepaalden zij vervolgens het effect van een navigator, toegang tot een persoonlijk gezondheidsdossier, of allebei, vergeleken met standaardzorg.

De uitkomst waar ze naar keken was in de eerste plaats: vertraagt hierdoor de achteruitgang van de nierfunctie? Verder waren de onderzoekers geïnteresseerd in labwaarden: waren de patiënten die iets extra's kregen bovenop de standaardzorg bijvoorbeeld beter in staat om kalium of fosfaat binnen de streefwaarden te krijgen? En ook een vraagstelling: werden deze patiënten minder vaak opgenomen?

In tegenstelling tot in de kankerzorg, lijkt het allemaal niets uit te maken, concluderen de onderzoekers na twee jaar. De nierfunctie ging in alle groepen gemiddeld even hard achteruit, het aantal patiënten dat werd voorbereid op dialyse en het aantal bezoeken aan de spoedeisende hulp verschilde niet. Mogelijk is er in grotere groepen, of over een langere periode, wel een effect te zien. Daar zou dan ook gekeken moeten worden naar kosteneffectiviteit, aldus de onderzoekers. Een aanvullend punt dat nu niet is meegenomen, is patiënttevredenheid.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 08-08-2017
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




MRI-scan brengt acute afstoting in beeld

Na een niertransplantatie bestaat de kans op acute afstoting van de donornier. Dit kan tot enkele maanden na de transplantatie gebeuren. Mits tijdig herkend is dit tegenwoordig goed te behandelen, maar er zit nog wel een probleempje in tijdig herkennen, want de symptomen zijn nogal algemeen (koorts, vocht vasthouden, verhoogde bloeddruk), en hoeven dus niet op acute afstoting te wijzen. Sommige patiënten hebben zelfs deze klachten niet.

Duits-Amerikaans onderzoek op laboratoriumratten opent echter de deur naar een nieuwe methode om acute afstoting te ontdekken en op te volgen. Deze methode maakt gebruik van glucoCEST MRI, een techniek die slechts enkele jaren oud is. GlucoCEST MRI maakt het mogelijk om hoge concentraties suiker (glucose) in het lichaam zichtbaar te maken met een MRI-scan. De suiker die nodig is voor de scan, kan gewoon als drank worden ingenomen, vlak voordat de scan begint.

GlucoCEST MRI wordt nu vooral gebruikt om tumoren in beeld te brengen, omdat zij een hoger glucosemetabolisme hebben dan hun omgeving. Oftewel, tumoren trekken suiker aan, en zijn daarom goed zichtbaar in de MRI-scan. Bij acute afstoting van een nier is er sprake van een ontsteking waarbij de T-cellen van het afweersysteem een rol spelen. Deze ontsteking zorgt ook voor een lokaal hoger glucosemetabolisme, en is daarom ook met glucoCEST MRI zichtbaar te maken.

Lees meer »

NVN legt in ledenblad hersendood uit »

Ben je wel écht dood bij hersendood? Ongerustheid daarover laaide onlangs weer op, nadat de Tweede Kamer de nieuwe Donorwet (ADR) aannam. Tegenstanders van deze wet komen met verhalen over te gretige artsen die er bij familieleden op aandringen organen te mogen uitnemen en die te snel hersendood willen vaststellen om tot transplantatie over te kunnen gaan.

Lees meer »

Fresenius koopt fabrikant kleine thuisdialysemachine »

Het Duitse Fresenius Medical Care neemt NxStage, de fabrikant van het kleine dialyseapparaat NxStage System One, over. Fresenius Medical Care betaalt twee miljard dollar voor het Noord-Amerikaanse bedrijf dat 3.400 werknemers heeft en in 2016 een omzet had van 366 miljoen dollar. Dat komt overeen met 30 dollar per aandeel. De overname moet in 2018 zijn beslag krijgen. Het NxStage System One dialyseapparaat is zeker geen onbekende in Nederland.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.