Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Nierproblemen bij sikkelcelziekte ondergeschoven kindje

Door Merel Dercksen 

Er zijn zo weinig studies gedaan naar het verminderen van nierproblemen bij patiënten met sikkelcelanemie, dat er weinig zinnigs over te zeggen valt. Die conclusie moeten onderzoekers uit Oxford trekken na een uitgebreide analyse. Heel voorzichtig stellen ze wel dat het toedienen van het middel hydroxyurea aan jonge kinderen, een licht positief effect kan hebben.

Sikkelcelanemie is een aandoening die ontstaat als iemand twee gemuteerde exemplaren van een hemoglobinegen heeft. De rode bloedlichaampjes krijgen een andere vorm en zuurstofbinding gaat moeizamer. Door hun afwijkende vorm kunnen de bloedlichaampjes gaan clusteren, met pijnlijke crises als gevolg. Er treedt vaak orgaanschade op en de overlijdenskans is verhoogd vergeleken met leeftijdsgenoten. Ook nierproblemen komen veel voor bij patiënten met sikkelcelanemie. En die kunnen ernstig zijn: naar schatting komt meer dan tien procent van de patiënten bij wie zich nierproblemen openbaren, uiteindelijk tot eindstadium nierfalen.

Onderzoekers uit Oxford hebben een uitgebreide literatuurstudie gedaan, waarbij ze zochten naar studies (RCT's) die iets probeerden om nierschade bij patiënten met sikkelcelanemie te beperken. Ondanks dat ze flink wat databases met gegevens over studies binnen de geneeskunde tot hun beschikking hadden, konden de onderzoekers maar twee studies vinden. Een onder kinderen van rond een jaar oud, en een onder volwassenen. De 193 kinderen kregen hydroxyurea of niets, de 22 volwassenen met een normale bloeddruk en een heel klein beetje eiwit in de urine kregen een bloeddrukverlagende ACE-remmer of niets.

De onderzoekers hebben ernstige twijfels of hydroxurea helpt tegen achteruitgang van de nierfunctie bij jonge kinderen, of hyperfiltratie tegengaat. Wel zou het bij deze kinderen mogelijk het concentrerend vermogen van de nieren verbeteren. De nare symtomen van sikkelcelziekte zoals pijnlijke crises lijken er niet of nauwelijks door beïnvloed te worden. Over het effect van ACE-remmers bij volwassenen durven de onderzoekers eigenlijk geen uitspraken te doen op basis van deze studie.

Als je zo weinig onderzoeken tot je beschikking hebt, is het vrijwel onmogelijk om daar harde conclusies aan te verbinden. Daar komt nog bij dat de studies zelf ook zo hun gebreken hebben, zoals een zeer klein aantal deelnemers. Vergelijkende studies naar andere behandelingen, zoals transfusie met rode bloedcellen, zijn de onderzoekers niet tegengekomen. Ze komen dan ook tot de conclusie dat ze geen aanbeveling kunnen doen voor de behandeling van sikkelcelanemie en dat het hoog tijd is dat er studies komen in verschillende leeftijdsgroepen om na te gaan of de genoemde behandelingen enig effect hebben op nierproblemen bij patiënten met sikkelcelziekte.

sterren Gepubliceerd: woensdag 05-07-2017
Bron: Cochrane database of systematic reviews | Nog geen reacties




IgA-nefropathie kan zich onverwacht ontwikkelen

Het verloop van IgA-nefropathie kan van patiënt tot patiënt behoorlijk verschillen; bij sommige patiënten kent de ziekte een goedaardig verloop, maar anderen krijgen na kortere of langere tijd te maken met nierfalen. In het algemeen wordt aangenomen dat patiënten met een redelijk goede nierfunctie en niet al te veel eiwit in de urine bij diagnose zeer goede vooruitzichten hebben, maar uit recent Noors onderzoek blijkt dat ook bij een deel van deze groep de nierfunctie langzaamaan behoorlijk verslechtert.

Lees meer »

Nieuwe antistollingsmiddelen verlagen risico nierproblemen »

De meeste patiënten met atriumfibrilleren moeten hun leven lang antistollingsmedicijnen slikken om te voorkomen dat ze een beroerte krijgen. Het lijkt erop dat de nierfunctie van deze patiënten minder bedreigd is wanneer ze hiervoor een middel nemen dat op een andere manier werkt dan een coumarinederivaat. Amerikaanse wetenschappers hebben vier antistollingsmedicijnen vergeleken en daarbij gekeken naar het effect op de nieren.

Lees meer »

Onderzoeksdeelnemers met cystenieren vooraf indelen voor meer effect »

Amerikaanse onderzoekers hebben een methode ontwikkeld om patiënten met erfelijke cystenieren in te delen naar ernst, op basis van beeldvormend onderzoek. Ze hebben deze methode getest op een groep patiënten uit een ander onderzoek. De indeling blijkt het mogelijk te maken die patiënten te selecteren bij wie de aandoening het snelst verergert, en bij wie daardoor ook het grootste effect van de onderzochte ingreep te zien is.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.