Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

IgA-nefropathie kan zich onverwacht ontwikkelen

Door Gerard Kok 

Het verloop van IgA-nefropathie kan van patiënt tot patiënt behoorlijk verschillen; bij sommige patiënten kent de ziekte een goedaardig verloop, maar anderen krijgen na kortere of langere tijd te maken met nierfalen. In het algemeen wordt aangenomen dat patiënten met een redelijk goede nierfunctie en niet al te veel eiwit in de urine bij diagnose zeer goede vooruitzichten hebben, maar uit recent Noors onderzoek blijkt dat ook bij een deel van deze groep de nierfunctie langzaamaan behoorlijk verslechtert.

Bij IgA-nefropathie (IgAN) worden IgA-antilichamen, die door het immuunsysteem zijn aangemaakt, niet goed opgeruimd. Uiteindelijk komen deze antilichamen in de nierfilters terecht, waar ze ontstekingen veroorzaken (glomerulonefritis). Dit heeft tot gevolg dat er eiwit (proteïnurie) en bloed (hematurie) naar de urine lekt. Na verloop van tijd ontstaat ook hoge bloeddruk. Een bloeddruk die niet omlaag gebracht kan worden en proteïnurie van meer dan 1 g per dag wordt geassocieerd met een slechtere prognose, dat wil zeggen nierfalen binnen 10-20 jaar. Van patiënten die bij diagnose een redelijke nierfunctie hadden (een eGFR van meer dan 60 ml/min), en waarbij de proteïnurie minder dan 1 gram per dag is, wordt aangenomen dat zij goede vooruitzichten hebben, wat betekent dat zij geen nierproblemen zullen krijgen, wellicht geholpen door enige medicatie en een zoutbeperkt dieet. De diagnose kan eigenlijk alleen goed gesteld worden door een nierbiopt te nemen.

Uit het recente Noorse onderzoek blijkt nu echter dat er in deze laatste groep toch ook patiënten zijn die uiteindelijk te maken krijgen met significante achteruitgang van de nierfunctie of nierfalen. Voor dit onderzoek werden 145 IgAN-patiënten onderzocht die tussen 1988 en 1999 een biopsie hadden ondergaan en waarbij IgAN was geconstateerd. Bij bijna 30% van hen was sprake van 'klinische remissie': de ziekte was minder erg en uitte zich niet meer zichtbaar, maar was er nog wel. Bij 27 patiënten was de nierfunctie met de helft achteruit gegaan, en vier daarvan hadden nierfalen waarvoor niervervangende therapie nodig was.

De onderzoekers probeerden met terugwerkende kracht te bepalen of er aanwijzingen in de bloedwaarden of het biopt waren geweest waarmee voorspeld had kunnen worden welke patiënten te maken zouden krijgen met een ernstige achteruitgang van de nierfunctie. Die aanwijzingen waren er echter niet, of tenminste niet in deze groep.

De artsen concluderen dat ook IgAN-patiënten met goede vooruitzichten bij de diagnose kans lopen nierinsufficiëntie te ontwikkelen, en dat deze patiënten na de diagnose gevolgd moeten worden, om te zien hoe de nierfunctie zich ontwikkelt.

sterren Gepubliceerd: donderdag 23-11-2017
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Nog geen reacties




Geschakelde organen-op-een-chip geven inzicht nefrotoxiciteit

Wetenschappers beginnen steeds meer te werken met 'organen-op-een-chip'. Een orgaan-op-een-chip is een plexiglazen doosje waarin kleine kanaaltjes zitten die belijnd zijn met menselijk orgaanweefsel, ongeveer zo groot als een 9V batterij. Door de kanaaltjes kan bijvoorbeeld bloed stromen, waardoor wetenschappers goed kunnen onderzoeken hoe het weefsel daarop reageert. Amerikaanse onderzoekers hebben recent een 'lever-op-een-chip' en een 'nier-op-een-chip' na elkaar geplaatst, om beter te begrijpen hoe het samenstel tussen beide organen is als het lichaam geconfronteerd wordt met aristolochiazuur, een kankerverwekkende stof.

De belofte van organen-op-een-chip is dat er geen experimenten meer nodig zijn op dieren met één of meer organen die menselijke organen goed nabootsen. Experimenten met één soort orgaan-op-een-chip zijn al gebruikelijk, en wetenschappers werken toe naar een 'mens-op-een-chip', waarbij alle organen van het menselijk lichaam op deze manier gemodelleerd kunnen worden. De 'chip' in orgaan-op-een-chip is overigens dus geen computerchip, en kan niet in een computer worden geprikt.

Lees meer »

Virus versterkt afstotingsreactie tegen donornier »

Door Tineke Kraaij - Een interview met postdoc-onderzoeker Jurjen Ruben uit het LUMC over zijn onderzoek naar de rol van plasmacytoïde dendritische cellen, ofwel pDC’s, in afstoting van een getransplanteerde nier. Zijn onderzoek is vorige maand gepubliceerd in het tijdschrift Kidney International. De publicatie is hier te vinden. Jurjen Ruben is postdoc-onderzoeker bij de afdeling nierziekten in het LUMC.

Lees meer »

Promotie: Zuurstofvoorziening van de nieren en hoge bloeddruk »

De relatie tussen de activiteit van het onwillekeurige zenuwstelsel en de zuurstofvoorziening van de nieren is niet zo sterk als verwacht. Dit kan deels verklaren waarom ingrijpen in dit systeem, zoals bij patiënten met een moeilijk behandelbare of onbehandelbare hoge bloeddruk (renale denervatie), niet zo effectief is als verwacht, stelt René van der Bel in zijn proefschrift.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.