Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Gemaskeerde hoge bloeddruk te meten met inspanningstest

Door Gerard Kok 

Het omgekeerde van wittejassenhypertensie is gemaskeerde hypertensie: bij de dokter is de bloeddruk lager dan in het dagelijkse leven. Het is voor een arts niet eenvoudig vast te stellen dat er sprake is van gemaskeerde hypertensie. Amerikaanse artsen suggereren nu dat een vertraagde terugkeer naar normale bloeddruk na inspanning een goede manier is om te zien of iemand gemaskeerde hypertensie heeft, tenminste, als de persoon in kwestie al wel tegen hypertensie behandeld wordt.

Gemaskeerde hypertensie komt naar schatting bij 10-20% van de gezonde bevolking voor. De oorzaak is onduidelijk; wellicht ervaren deze mensen in hun dagelijks leven meer stress dan bij de dokter. Gemaskeerde hypertensie kan ook voorkomen bij mensen die al wel tegen hypertensie behandeld worden, vanwege een ziektebeeld waarbij het van belang is hoge bloeddruk te beheersen, zoals bijvoorbeeld bij nierpatiënten. In dat geval heet het 'gemaskeerde ongecontroleerde hypertensie' (in het Engels 'Masked UnControlled Hypertension - MUCH'). Bij dergelijke patiënten lijkt het nog belangrijker dan bij verder gezonde mensen dat de arts weet dat er sprake is van gemaskeerde hypertensie.

De Amerikaanse artsen suggereren in hun onderzoek dat gemaskeerde hypertensie kan worden opgespoord door te meten hoe lang het duurt voordat de bloeddruk weer normaal is na inspanning. Om dit aan te tonen, plaatsten zij een (kleine) groep patiënten op een hometrainer. Bij inspanning gaat de bloeddruk omhoog, om na het beëindigen van de inspanning weer vrij snel (enkele minuten) te zakken tot het normale niveau. De artsen maten hoe lang de bloeddruk van de deelnemers erover deed om weer te zakken na afloop van de oefening. Bij patiënten met gemaskeerde ongecontroleerde hypertensie bleek dit significant langer te duren.

Aangezien er geen verschil was in het herstel van de hartslag naar normale waardes, vermoeden de onderzoekers dat er bij patiënten met MUCH iets mis gaat in het orthosympatische zenuwstelsel, waardoor de bloedvaten langer dan noodzakelijk samengetrokken blijven (wat de bloeddruk verhoogt). In ieder geval, de tijd die een patiënt nodig heeft voordat de bloeddruk weer normaal is na inspanning kan een goede indicatie zijn voor gemaskeerde hypertensie, tenminste bij patiënten die al tegen hoge bloeddruk behandeld worden.

sterren Gepubliceerd: maandag 30-10-2017
Bron: Nephrology Dialysis Transplantation | Reacties (1)

Reacties

Reageer op dit artikel

  • Jos Sparreboom, Överum- Zweden
    30-10-2017 12:37

    Volgens mij is een 24-uurs meting wel zo goed en simpel. Of zie ik dat verkeerd.




IgA-nefropathie kan zich onverwacht ontwikkelen

Het verloop van IgA-nefropathie kan van patiënt tot patiënt behoorlijk verschillen; bij sommige patiënten kent de ziekte een goedaardig verloop, maar anderen krijgen na kortere of langere tijd te maken met nierfalen. In het algemeen wordt aangenomen dat patiënten met een redelijk goede nierfunctie en niet al te veel eiwit in de urine bij diagnose zeer goede vooruitzichten hebben, maar uit recent Noors onderzoek blijkt dat ook bij een deel van deze groep de nierfunctie langzaamaan behoorlijk verslechtert.

Lees meer »

Nieuwe antistollingsmiddelen verlagen risico nierproblemen »

De meeste patiënten met atriumfibrilleren moeten hun leven lang antistollingsmedicijnen slikken om te voorkomen dat ze een beroerte krijgen. Het lijkt erop dat de nierfunctie van deze patiënten minder bedreigd is wanneer ze hiervoor een middel nemen dat op een andere manier werkt dan een coumarinederivaat. Amerikaanse wetenschappers hebben vier antistollingsmedicijnen vergeleken en daarbij gekeken naar het effect op de nieren.

Lees meer »

Onderzoeksdeelnemers met cystenieren vooraf indelen voor meer effect »

Amerikaanse onderzoekers hebben een methode ontwikkeld om patiënten met erfelijke cystenieren in te delen naar ernst, op basis van beeldvormend onderzoek. Ze hebben deze methode getest op een groep patiënten uit een ander onderzoek. De indeling blijkt het mogelijk te maken die patiënten te selecteren bij wie de aandoening het snelst verergert, en bij wie daardoor ook het grootste effect van de onderzochte ingreep te zien is.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.