Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Geen verre reizen meer

Door Ad Nooitgedagt 

NierNieuws Column 'Enchanté !'

U weet: wie verre reizen doet, loopt over van spannende verhalen. Onze persoonlijk actieradius - en met name die van Nanny, die het meeste werk doet - is hooguit een paar honderd kilometer. Dus van ons kunt u die vergezichten niet langer verwachten; tenzij Zuid-Frankrijk ver genoeg is.

In de loop van mijn ruim acht jaren dialyse heb ik wel SERENA vele malen kriskras doorgereisd, en zo op verschillende uren en in alle boxen mijn ervaringen opgedaan. Een box is in SERENA een vierpersoonsruimte met een tussenschot - dat al de nodige buizen en kabels bevat - je ligt er met zijn tweeën naast elkaar en ook kop aan kop met je andere medebewoners (wél met die 'schutting' er tussen). Ik heb zo ontdekt dat er een duidelijk verschil is tussen de respectievelijke dialysegroepen. SERENA kent vier sessies: de ochtendsessie van acht uur tot half een; de middagsessie van half twee tot half zeven; de avondsessie van half acht tot over middernacht. En ten slotte de acht uur durende nachtdialyse.

Sessie doet waarschijnlijk denken aan 'tandartsstoelen', maar die tijd zijn we al enige jaren voorbij. Het hele gebouw staat vol zelf-bedienbare bedden - vierentwintig stuks - op de twee stoelen na die naast de vier bedden als extra in de 'vakantiegangers-box' aanwezig zijn. Tijdens alle dialysesessies - afgezien tot nu toe van de nachtelijke achtuursdialyse - is er altijd wel een rolstoelgebruiker, en soms brancardligger, aanwezig. Maar altijd dus als uitzondering.

Op mijn dialysemiddagen van nu echter - maandag, woensdag en vrijdag - word ik omringd door een overvloed aan rolstoel- en brancardgebruikers. Ze staan tot buiten de wachtkamer. Ik tel met gemak vijf brancards en net zoveel, of meer, rolstoelen. En ik zie bovendien na aanprikken altijd nog wel een enkele laatkomer langskomen op de gang. Om privacyredenen kan ik hier - zoals u zult begrijpen - moeilijk foto's van leveren. Ik stuur daarom nu maar een bloemetje.

In mijn box zijn er op dit moment twee brancardgebruikers en een rolstoeler; ikzelf ben de enige die gewoon lopend binnenkomt. En dat probeer ik nog lang zo te houden; Nanny dwingt mij bovendien met dat doel zo vaak mogelijk tot avondwandelingetjes. Wat de reden is van deze overvloed aan binnengereden collega's op dit speciale uur heb ik nog niet kunnen achterhalen. Mogelijk is deze periode voor velen - zowel patiënten als brancardiers - het meest 'werkzaam'. 's Ochtends rustig uit je bed komen (of worden geholpen) en 's avonds rustig de tijd om de dag af te ronden? Ik heb er verder geen weet van hoe dit is op de dinsdag-, donderdag- en zaterdagmiddagen. Het intrigeert me wel, maar ga dit toch niet uitzoeken.

Bij een gezelschap zoals zich dat nu aan me voordoet heb je kans op pessimisme: 'Is dit mijn voorland?'; of je gooit de kop in de wind en weigert om je er door terneer te laten slaan. Wat hierbij zeker helpt is het feit dat al mijn buren goedgehumeurd zijn, ook al zien ze soms bont en blauw van een val of kunnen ze zich zelfs niet zonder hulp bewegen in hun bed. De verpleging reageert hierbij gelukkig wel altijd prompt op hun sonnette en is veelvuldig even helpend aanwezig.

Ik blijf mij voorlopig toch blijmoedig melden voor de middagen, ook al heb ik soms even geen zin. Het wordt zo'n sleur; het nieuwe is er al een poos af. Maar ik weet waar ik het voor doe en wat het gevolg van een negatieve keuze zou zijn. Mij nog lang niet gezien, en zeker niet zolang Nanny er nog is! Aan vrienden zeg ik soms wel eens dat ik hier dood wil gaan, maar dat ik allesbehalve haast heb. Maar daar moet je dan wel wat voor doen!

à la prochaine,

Ad
pagesperso-orange.fr/nanadno/ 

P.S. de machines op de foto's zijn inmiddels ook gemoderniseerd.

sterren Gepubliceerd: zaterdag 09-08-2014 | Reacties (3)

Reacties

  • Ad Nooitgedagt, Taradeau
    12-08-2014 17:51

    Beste Brenda,

    Bedankt voor je hart onder de riem. Kunnen Nanny en ik allebei gebruiken; je hebt wel gelezen hoe zij zich inspant om mij te steunen (daar dank ik haar wel persoonlijk in onze beslotenheid voor). Wat die parasol betreft, die is groot genoeg voor twee en zelfs meer; desnoods zetten we er een tweede bij. En Taradeau levert smakelijke wijnen.
    Mocht je een keer (samen) hier rustig van de kleine dingen des levens willen genieten, weet dan dat jullie hartelijk welkom zijn in de gîte van Nanny, waarvoor zij soms aangepaste huurprijzen rekent (telefonisch contact van tevoren kan heel nuttig zijn).
    Jouw reizen en verslagen volgen we ook met belangstelling en enige jalousie; overigens zonder iemand iets te misgunnen, we zouden het alleen graag zelf ook nog kunnen.
    Veel plezier ermee en wie weet tot ziens in Taradeau,

    Ad

  • Brenda de Coninck, Lelystad
    12-08-2014 12:42

    Beste Ad,

    Ik lees met veel bewondering jouw verhalen. Ik haal hoop en put kracht uit het feit dat je nog altijd - tussen de dialyses door - een mooi leven lijkt te hebben. Ik zie je in gedachten met een wijntje onder een parasol zitten in Frankrijk, genietend van de vergezichten en een vrouw naast je die veel van je houdt. Wat mensen wel eens de 'de kleine dingen van het leven' noemen. Maar waar het eigenlijk allemaal om gaat. Waar ik zo naar kan verlangen als ik - soms - (veel) op reis ben.

    Un salut cordial des Pays-Bas :-)

  • Nanny nooitgedagt-marquenie, Taradeau
    10-08-2014 17:19

    Lieve Ad,

    Blij dat je weer een beetje uit je dip omhoog krabbelt. Stoppen met dialyse is een oplossing als je het niet meer ziet zitten, maar ik blijf me inzetten voor alternatieve oplossingen! Ik doe mijn best zo lang mogelijk, letterlijk en figuurlijk, op de been te blijven. Vandaag weer heerlijk ontbeten in ons hotel in st.clair en meteen twee weken vakantie in het naseizoen geboekt. Toch fijn om naar uit te kijken. Moed houden zoals een goede vriendin afgelopen week zei toen ze voor een bliksembezoek even over waren!!

Reageer op dit artikel


Is eculizumab het wondermiddel van de toekomst?

Het Amerikaanse farmaceutisch bedrijf Alexion is gestart met een studie naar het effect van zijn medicijn eculizumab (Soliris) op getransplanteerde nieren die traag op gang komen. Dit onderzoek werd begin van dit jaar al aangekondigd, toen het middel in de VS en Europa de weesgeneesmiddelenstatus kreeg. Deze status maakt het makkelijker om onderzoek te doen. Met deze en andere indicaties lijkt eculizumab de verwachting te wekken dat het bijna net zo breed inzetbaar is als statines, de hedendaagse wonderpillen. Met dat verschil dat eculizumab vooralsnog wordt uitgeprobeerd bij problemen en aandoeningen die een duidelijk gemeenschappelijke oorzaak lijken te hebben.

Remming van het complementsysteem
Eculizumab is een middel dat ingrijpt in het immuunsysteem. Om precies te zijn bindt het aan het eiwit C5, een onderdeel van het complementsysteem. Het complementsysteem is onderdeel van het aangeboren immuunsysteem. Eculizumab was in Nederland, op het moment dat het beoordeeld werd door het toenmalige CVZ (nu: Zorginstituut Nederland), niet in de handel. Daarom is het niet opgenomen in het geneesmiddelenvergoedingssysteem (GVS). Maar het is wel, in veel landen, goedgekeurd voor gebruik bij twee verschillende aandoeningen.

Lees meer »

Voor het eerst meer Belgen wel dan niet donor »

Voor het eerst staan in België meer mensen als donor geregistreerd dan als niet-orgaandonor. Dat meldt de Christelijke Mutualiteit, het grootste ziekenfonds van het land, op basis van cijfers van Beldonor en de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid. In België is iedereen bij overlijden donor, tenzij hij heeft aangegeven dat niet te willen. Maar bij overledenen die niets hebben laten vastleggen wordt wel altijd nog de familie geraadpleegd, die donatie kan tegenhouden.

Lees meer »

Dikke dialysepatiënten reageren beter op EPO »

Niet iedere nierpatiënt reageert even goed op middelen die bloedarmoede moeten tegengaan. Volgens Spaans onderzoek is die reactie te koppelen aan de hoeveelheid lichaamsvet: dikkere dialysepatiënten reageren beter en hebben per kilo lichaamsgewicht minder medicijnen nodig. Erythropoëtine (EPO) uit de nieren zorgt ervoor dat het beenmerg nieuwe rode bloedcellen aanmaakt. Nierpatiënten hebben een tekort aan dit lichaamseigen EPO en als gevolg daarvan bloedarmoede.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.