sluiten

Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Lekkende nierfilters muizen zijn te herstellen

Door Albert de Vreede 

Ontregeling van het structuur gevende netwerk in de podocyt, een van de cellen waaruit de nierfiltertjes zijn opgebouwd, is een van de onderliggende oorzaken die tot eiwitverlies in de urine leidt. Een groep samenwerkende onderzoekers uit Duitsland en de Verenigde Staten heeft gevonden dat het middel Bis-T-23 de structuur van podocyten kan herstellen en daarmee eiwitverlies kan beperken. Het middel is tot nu toe alleen onderzocht in diermodellen van nierschade, bij zebravisjes en muizen. De studie toont aan dat beschadigde nierfilters een aanzienlijk vermogen tot herstel hebben dat mogelijk ook bij mensen met behulp van geneesmiddelen beïnvloed en gestimuleerd kan worden.

Eiwitverlies in de urine is een kenmerk van vele nierziekten. Het wordt veroorzaakt doordat de nierfiltertjes te veel eiwit doorlaten. Een intact nierfilter wordt gevormd door de interactie tussen een membraan en een aantal gespecialiseerde cellen, waarvan de podocyt een belangrijke is. De podocyt is een cel met vele uitlopers (voetjes). Door de ruimte tussen de uitlopers van de podocyt kan heel goed vloeistof met kleine en middelgrote moleculen passeren. Voor het goed functioneren van die uitlopers is het structuur gevende netwerk (actine celskelet) in de cel van groot belang. Het blijkt dat bij allerlei vormen van beschadigingen aan de podocyt het actinenetwerk verstoord raakt. Uiteindelijk leidt dat tot blijvende schade, waarbij podoyten verloren gaan en de nierfilters slechter gaan functioneren.

Structuur cel te beïnvloeden
Het is bekend dat het eiwit dynamine essentieel is voor het reguleren van het structuur gevende netwerk van de podocyt. Recent is duidelijk geworden dat het middel Bis-T-23 het eiwit dynamine kan beïnvloeden door het gemakkelijker aan elkaar te laten binden en mogelijk daarmee het structuur gevende netwerk van de podocyt te veranderen en verbeteren.

Zebravisjes verliezen geen eiwit dankzij dynamine
In dit onderzoek is eerst gebruik gemaakt van zebravisjes om te kijken of de veronderstelling correct is dat dynamine een belangrijke rol speelt bij het voorkómen van eiwitverlies in de urine. Met een serie elegante experimenten is aangetoond dat dynamine inderdaad essentieel is om eiwit niet in de urine te laten terecht komen. Deze experimenten zijn in zoogdieren niet goed mogelijk. Soms hebben de onderzoekers hierbij het eigen dynamine uitgeschakeld en al dan niet vervangen door dynamine van rat of mens. Bis-T-23 blijkt in staat te zijn om er voor te zorgen dat niet zo goed functionerende menselijke vormen van dynamine minder verlies van eiwit in de urine van zebravisjes veroorzaken.

podocyten

podocyten

Bis-T-23 vermindert eiwitverlies bij muizen
In muizen blijkt een vorm van dynamine die uit zichzelf gemakkelijk aan elkaar bindt, vergelijkbaar met wat Bis-T-23 doet bij de normale vorm, veel minder gevoelig te zijn voor voor de nier schadelijke stoffen (LPS en PAN). Als dezelfde schadelijke stoffen worden toegediend aan muizen met de normale vorm van dynamine blijkt wel eiwitverlies in de urine op te treden, dat met Bis-T-23 verminderd kan worden. Muizen met verschillende veranderingen in genen (ACTN4, CD2AP, PKCε) die alle aanleiding geven tot verlies van eiwit in de urine, blijken alle door een behandeling met Bis-T-23 minder eiwit in de urine te verliezen. Muizen, waarin met behulp van een toegediende stof (streptozotocine) suikerziekte wordt opgewekt, gaan na verloop van tijd eiwit in de urine verliezen. Na acht dagen lang iedere dag Bis-T-23 toedienen blijkt het eiwitverlies minder te worden. Bis-T-23 lijkt geen opvallende bijwerkingen in muizen te hebben.

Al deze experimenten wijzen erop dat dynamine te beïnvloeden is door Bis-T-23, en dat daardoor het structuur gevende actinenetwerk van de podocyt zodanig veranderd wordt, dat er minder snel eiwitverlies in de urine optreedt. Dit blijkt het geval bij eiwitverlies dat door heel verschillende onderliggende ziekten is veroorzaakt. Hoewel Bis-T-23 niet direct geschikt is voor toepassing bij mensen, geven deze experimenten hoop dat een behandeling voor deze vorm van nierschade in zicht komt.

sterren Gepubliceerd: maandag 29-06-2015
Bron: Nature Medicine | Nog geen reacties


ĎAls ik terugga, teken ik mijn eigen doodvonnis.í

Terug naar Soedan kan hij niet vanwege zijn gezondheid en het gebrek aan geld en sociale contacten. Hier in Nederland geldt de regel ‘geen status, geen transplantatie’. Ahmed (33) bevindt zich in een kafkaiaanse situatie. Een vreselijke burgeroorlog ontvluchten, asiel aanvragen en niet krijgen. Op straat belanden en je daar jarenlang goed redden. Hoe triest ook, dit is het verhaal van vele vluchtelingen. Maar Ahmeds verhaal kreeg een wel heel specifieke wending toen zijn nieren ermee stopten.

Ahmed landde begin 2002 op Schiphol. De precieze datum weet hij niet meer, wel dat het hier toen erg koud was. In 2004 werd zijn asielaanvraag afgewezen. Na een verblijf in een opvangcentrum en drie verschillende asielzoekerscentra, belandde hij op straat. Tussen 2006 en 2009 in Nijmegen, daarna in Utrecht. Ahmed heeft veel vrienden. Omdat Arabisch zijn moedertaal is, maakt hij ook gemakkelijk contact met Arabisch sprekende mensen van andere nationaliteiten. Een kleine tien jaar lang regelde Ahmed alles zelf en deed hij geen enkel beroep op instanties. Bij gezondheidsklachten ging hij naar de drogist voor een pilletje. Dan kon hij weer verder.

Lees meer »

NierpatiŽnten grootverbruikers van spoedeisende hulp »

Amerikaanse nierpatiënten liggen het vaakst van alle chronische patiënten in het ziekenhuis. Nu blijkt dat ze ook erg vaak op de spoedeisende-hulpafdeling belanden: zes keer zo vaak als de gemiddelde Amerikaan. Voor een deel is dat het gevolg van de niet altijd optimale inrichting van de zorg (voor nierpatiënten). Daar valt nog verbetering te behalen en het betekent ook dat deze cijfers niet een op een naar Nederland te vertalen zijn.

Lees meer »

Ook bij matig slechte nierfunctie vaker inwendige bloeding »

Van hemodialysepatiënten is bekend dat ze een hoger risico lopen op bloedingen in het spijsverteringskanaal dan gezonde mensen. Uit gegevens die zijn verzameld in het kader van de ARIC studie blijkt nu dat dit verhoogde risico ook geldt voor patiënten met milde tot matige nierinsufficiëntie. De ARIC (Atherosclerosis Risk in Communities) studie is een Amerikaanse studie die in 1987 is opgezet om oorzaken en verloop van atherosclerose ('aderverkalking') te onderzoeken.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.