Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Lekkende nierfilters muizen zijn te herstellen

Door Albert de Vreede 

Ontregeling van het structuur gevende netwerk in de podocyt, een van de cellen waaruit de nierfiltertjes zijn opgebouwd, is een van de onderliggende oorzaken die tot eiwitverlies in de urine leidt. Een groep samenwerkende onderzoekers uit Duitsland en de Verenigde Staten heeft gevonden dat het middel Bis-T-23 de structuur van podocyten kan herstellen en daarmee eiwitverlies kan beperken. Het middel is tot nu toe alleen onderzocht in diermodellen van nierschade, bij zebravisjes en muizen. De studie toont aan dat beschadigde nierfilters een aanzienlijk vermogen tot herstel hebben dat mogelijk ook bij mensen met behulp van geneesmiddelen beïnvloed en gestimuleerd kan worden.

Eiwitverlies in de urine is een kenmerk van vele nierziekten. Het wordt veroorzaakt doordat de nierfiltertjes te veel eiwit doorlaten. Een intact nierfilter wordt gevormd door de interactie tussen een membraan en een aantal gespecialiseerde cellen, waarvan de podocyt een belangrijke is. De podocyt is een cel met vele uitlopers (voetjes). Door de ruimte tussen de uitlopers van de podocyt kan heel goed vloeistof met kleine en middelgrote moleculen passeren. Voor het goed functioneren van die uitlopers is het structuur gevende netwerk (actine celskelet) in de cel van groot belang. Het blijkt dat bij allerlei vormen van beschadigingen aan de podocyt het actinenetwerk verstoord raakt. Uiteindelijk leidt dat tot blijvende schade, waarbij podoyten verloren gaan en de nierfilters slechter gaan functioneren.

Structuur cel te beïnvloeden
Het is bekend dat het eiwit dynamine essentieel is voor het reguleren van het structuur gevende netwerk van de podocyt. Recent is duidelijk geworden dat het middel Bis-T-23 het eiwit dynamine kan beïnvloeden door het gemakkelijker aan elkaar te laten binden en mogelijk daarmee het structuur gevende netwerk van de podocyt te veranderen en verbeteren.

Zebravisjes verliezen geen eiwit dankzij dynamine
In dit onderzoek is eerst gebruik gemaakt van zebravisjes om te kijken of de veronderstelling correct is dat dynamine een belangrijke rol speelt bij het voorkómen van eiwitverlies in de urine. Met een serie elegante experimenten is aangetoond dat dynamine inderdaad essentieel is om eiwit niet in de urine te laten terecht komen. Deze experimenten zijn in zoogdieren niet goed mogelijk. Soms hebben de onderzoekers hierbij het eigen dynamine uitgeschakeld en al dan niet vervangen door dynamine van rat of mens. Bis-T-23 blijkt in staat te zijn om er voor te zorgen dat niet zo goed functionerende menselijke vormen van dynamine minder verlies van eiwit in de urine van zebravisjes veroorzaken.

podocyten

podocyten

Bis-T-23 vermindert eiwitverlies bij muizen
In muizen blijkt een vorm van dynamine die uit zichzelf gemakkelijk aan elkaar bindt, vergelijkbaar met wat Bis-T-23 doet bij de normale vorm, veel minder gevoelig te zijn voor voor de nier schadelijke stoffen (LPS en PAN). Als dezelfde schadelijke stoffen worden toegediend aan muizen met de normale vorm van dynamine blijkt wel eiwitverlies in de urine op te treden, dat met Bis-T-23 verminderd kan worden. Muizen met verschillende veranderingen in genen (ACTN4, CD2AP, PKCε) die alle aanleiding geven tot verlies van eiwit in de urine, blijken alle door een behandeling met Bis-T-23 minder eiwit in de urine te verliezen. Muizen, waarin met behulp van een toegediende stof (streptozotocine) suikerziekte wordt opgewekt, gaan na verloop van tijd eiwit in de urine verliezen. Na acht dagen lang iedere dag Bis-T-23 toedienen blijkt het eiwitverlies minder te worden. Bis-T-23 lijkt geen opvallende bijwerkingen in muizen te hebben.

Al deze experimenten wijzen erop dat dynamine te beïnvloeden is door Bis-T-23, en dat daardoor het structuur gevende actinenetwerk van de podocyt zodanig veranderd wordt, dat er minder snel eiwitverlies in de urine optreedt. Dit blijkt het geval bij eiwitverlies dat door heel verschillende onderliggende ziekten is veroorzaakt. Hoewel Bis-T-23 niet direct geschikt is voor toepassing bij mensen, geven deze experimenten hoop dat een behandeling voor deze vorm van nierschade in zicht komt.

sterren Gepubliceerd: maandag 29-06-2015
Bron: Nature Medicine | Nog geen reacties


Verlagen urinezuurspiegel heeft geen effect op bloeddruk

Verhoogd urinezuur wordt vaak gelinkt aan nierproblemen en hoge bloeddruk. Het blijkt echter lastig aan te wijzen wat oorzaak en gevolg is, en ook is niet duidelijk of het medicinaal verlagen van de urinezuurspiegel positieve gevolgen heeft voor de bloeddruk. Amerikaanse artsen proberen in een recent artikel deze laatste vraag te beantwoorden.

De artsen verdeelden 149 patiënten in drie gelijke groepen: één groep kreeg het medicijn allopurinol, de tweede probenecid, en de derde een placebo. De deelnemers waren allen te zwaar, en hadden een verhoogde urinezuurspiegel. Het onderzoek was dubbelblind, dus zowel behandelend personeel als de deelnemers wisten niet met welk medicijn een deelnemer behandeld werd. Na 4 en 8 weken werd er gemeten.

Aan het eind van het onderzoek bleken de beide medicijnen inderdaad het urinezuurniveau in het bloed te hebben verlaagd; dit was bij het placebo niet het geval. Helaas had dit geen gunstige gevolgen voor de bloeddruk, daar bleek in alle drie de groepen bijna geen verandering waarneembaar.

In tegenstelling wat uit eerdere dierproeven blijkt, suggereert dit onderzoek dat het medicinaal verlagen van de urinezuurspiegel niet leidt tot een verlaging van de bloeddruk. Bij mensen lijkt één en ander dan toch anders te werken.

'Dat doneren is natuurlijk gewoon eigenbelang' »

‘Jeetje’ zeg ik tegen mijn man als we de lift instappen naar de vierde verdieping. ‘Ik realiseer mij ineens dat ik nu ga zien waar ik terechtkom over een paar maanden. En jij kunt nu ook zien waar ik kom te liggen. Wat bijzonder: dit had ik mij nog niet eens gerealiseerd.’ ’Ja, inderdaad’ knikt hij. ‘Dat moeten we in Amsterdam ook doen’ zeg ik er snel achteraan. ‘Dan weet ik ook hoe het er daar eruitziet als we met elkaar Skypen.

Lees meer »

'Stop met eten tijdens de dialyse' »

In steeds meer dialysecentra mogen patiënten eten, vaak ook tijdens de behandeling. Het helpt om (eiwit)ondervoeding tegen te gaan. Maar dr. Rajiv Agarwal, hoogleraar aan de Indiana University School of Medicine en onder andere bekend van zijn onderzoek naar hoge bloeddruk bij nierpatiënten, vindt dat dat moet stoppen. In een blog gaat Agarwal in op de materie, waarover nog geen volledige consensus is bereikt.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.