Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Lekkende nierfilters muizen zijn te herstellen

Door Albert de Vreede 

Ontregeling van het structuur gevende netwerk in de podocyt, een van de cellen waaruit de nierfiltertjes zijn opgebouwd, is een van de onderliggende oorzaken die tot eiwitverlies in de urine leidt. Een groep samenwerkende onderzoekers uit Duitsland en de Verenigde Staten heeft gevonden dat het middel Bis-T-23 de structuur van podocyten kan herstellen en daarmee eiwitverlies kan beperken. Het middel is tot nu toe alleen onderzocht in diermodellen van nierschade, bij zebravisjes en muizen. De studie toont aan dat beschadigde nierfilters een aanzienlijk vermogen tot herstel hebben dat mogelijk ook bij mensen met behulp van geneesmiddelen beïnvloed en gestimuleerd kan worden.

Eiwitverlies in de urine is een kenmerk van vele nierziekten. Het wordt veroorzaakt doordat de nierfiltertjes te veel eiwit doorlaten. Een intact nierfilter wordt gevormd door de interactie tussen een membraan en een aantal gespecialiseerde cellen, waarvan de podocyt een belangrijke is. De podocyt is een cel met vele uitlopers (voetjes). Door de ruimte tussen de uitlopers van de podocyt kan heel goed vloeistof met kleine en middelgrote moleculen passeren. Voor het goed functioneren van die uitlopers is het structuur gevende netwerk (actine celskelet) in de cel van groot belang. Het blijkt dat bij allerlei vormen van beschadigingen aan de podocyt het actinenetwerk verstoord raakt. Uiteindelijk leidt dat tot blijvende schade, waarbij podoyten verloren gaan en de nierfilters slechter gaan functioneren.

Structuur cel te beïnvloeden
Het is bekend dat het eiwit dynamine essentieel is voor het reguleren van het structuur gevende netwerk van de podocyt. Recent is duidelijk geworden dat het middel Bis-T-23 het eiwit dynamine kan beïnvloeden door het gemakkelijker aan elkaar te laten binden en mogelijk daarmee het structuur gevende netwerk van de podocyt te veranderen en verbeteren.

Zebravisjes verliezen geen eiwit dankzij dynamine
In dit onderzoek is eerst gebruik gemaakt van zebravisjes om te kijken of de veronderstelling correct is dat dynamine een belangrijke rol speelt bij het voorkómen van eiwitverlies in de urine. Met een serie elegante experimenten is aangetoond dat dynamine inderdaad essentieel is om eiwit niet in de urine te laten terecht komen. Deze experimenten zijn in zoogdieren niet goed mogelijk. Soms hebben de onderzoekers hierbij het eigen dynamine uitgeschakeld en al dan niet vervangen door dynamine van rat of mens. Bis-T-23 blijkt in staat te zijn om er voor te zorgen dat niet zo goed functionerende menselijke vormen van dynamine minder verlies van eiwit in de urine van zebravisjes veroorzaken.

podocyten

podocyten

Bis-T-23 vermindert eiwitverlies bij muizen
In muizen blijkt een vorm van dynamine die uit zichzelf gemakkelijk aan elkaar bindt, vergelijkbaar met wat Bis-T-23 doet bij de normale vorm, veel minder gevoelig te zijn voor voor de nier schadelijke stoffen (LPS en PAN). Als dezelfde schadelijke stoffen worden toegediend aan muizen met de normale vorm van dynamine blijkt wel eiwitverlies in de urine op te treden, dat met Bis-T-23 verminderd kan worden. Muizen met verschillende veranderingen in genen (ACTN4, CD2AP, PKCε) die alle aanleiding geven tot verlies van eiwit in de urine, blijken alle door een behandeling met Bis-T-23 minder eiwit in de urine te verliezen. Muizen, waarin met behulp van een toegediende stof (streptozotocine) suikerziekte wordt opgewekt, gaan na verloop van tijd eiwit in de urine verliezen. Na acht dagen lang iedere dag Bis-T-23 toedienen blijkt het eiwitverlies minder te worden. Bis-T-23 lijkt geen opvallende bijwerkingen in muizen te hebben.

Al deze experimenten wijzen erop dat dynamine te beïnvloeden is door Bis-T-23, en dat daardoor het structuur gevende actinenetwerk van de podocyt zodanig veranderd wordt, dat er minder snel eiwitverlies in de urine optreedt. Dit blijkt het geval bij eiwitverlies dat door heel verschillende onderliggende ziekten is veroorzaakt. Hoewel Bis-T-23 niet direct geschikt is voor toepassing bij mensen, geven deze experimenten hoop dat een behandeling voor deze vorm van nierschade in zicht komt.

sterren Gepubliceerd: maandag 29-06-2015
Bron: Nature Medicine | Nog geen reacties


Chinees onderzoek naar probiotica bij dialysepatiŽnten gestart

Pre- en probiotica werken mogelijk preventief tegen de chronische ontstekingen waar hemodialysepatiënten vaak mee te maken krijgen, zo blijkt uit enkele kleinere onderzoeken. Om meer zekerheid te krijgen zijn grotere onderzoeken nodig, en één van deze onderzoeken is eind vorig jaar gestart aan het universitair medisch centrum verbonden aan de Xi'an Jiaotong Universiteit, in Xi'an (midden China).

Prebiotica zijn onverteerbare koolhydraten en voedingsvezels, terwijl probiotica levende bacteriën zijn die vaak aan yoghurt worden toegevoegd. Samen worden ze ook wel 'synbiotica' genoemd. Op basis van kleinere onderzoeken (zoals Synbiotics Easing Renal Failure by Improving Gut Microbiology (SYNERGY): A Randomized Trial) vermoedt men dat synbiotica een gunstig effect hebben op het voorkomen van uremische toxines. Deze uremische toxines zijn gifstoffen die zich in het lichaam van hemodialysepatiënten kunnen opstapelen, en daardoor chronische ontstekingen kunnen veroorzaken.

Lees meer »

ADR: zachte feiten en harde meningen »

Redactioneel Voor- en tegenstanders van een geen-bezwaarsysteem voor orgaandonatie bevechten elkaar te vuur en te zwaard. We ontvangen letterlijk dagelijks e-mails van voor- en tegenstanders die allemaal even overtuigd zijn van hun enige gelijk. De vrijwel fifty-fifty uitslag van de stemming in de Tweede Kamer over het wetsontwerp van Pia Dijkstra (D66) voor invoering van een ADR-systeem maakt de scheiding der geesten duidelijk zichtbaar.

Lees meer »

Radboudumc start studie Alport bij voldoende deelnemers »

'Als het werkt, zie ik andere mogelijkheden om dit medicijn toe te passen. Dus ja, dit is zeker een interessante studie om aan deel te nemen. Maar alleen als we voldoende patiënten kunnen vinden.' Aan het woord is prof. dr. Jack Wetzels, hoogleraar nierziekten en werkzaam in het Radboudumc in Nijmegen. De studie waar het hier over gaat is een onderzoek naar een geheel nieuw medicijn, dat in eerste instantie door de fabrikant neergezet is als mogelijke therapie bij de ziekte van Alport.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.