Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Lekkende nierfilters muizen zijn te herstellen

Door Albert de Vreede 

Ontregeling van het structuur gevende netwerk in de podocyt, een van de cellen waaruit de nierfiltertjes zijn opgebouwd, is een van de onderliggende oorzaken die tot eiwitverlies in de urine leidt. Een groep samenwerkende onderzoekers uit Duitsland en de Verenigde Staten heeft gevonden dat het middel Bis-T-23 de structuur van podocyten kan herstellen en daarmee eiwitverlies kan beperken. Het middel is tot nu toe alleen onderzocht in diermodellen van nierschade, bij zebravisjes en muizen. De studie toont aan dat beschadigde nierfilters een aanzienlijk vermogen tot herstel hebben dat mogelijk ook bij mensen met behulp van geneesmiddelen beïnvloed en gestimuleerd kan worden.

Eiwitverlies in de urine is een kenmerk van vele nierziekten. Het wordt veroorzaakt doordat de nierfiltertjes te veel eiwit doorlaten. Een intact nierfilter wordt gevormd door de interactie tussen een membraan en een aantal gespecialiseerde cellen, waarvan de podocyt een belangrijke is. De podocyt is een cel met vele uitlopers (voetjes). Door de ruimte tussen de uitlopers van de podocyt kan heel goed vloeistof met kleine en middelgrote moleculen passeren. Voor het goed functioneren van die uitlopers is het structuur gevende netwerk (actine celskelet) in de cel van groot belang. Het blijkt dat bij allerlei vormen van beschadigingen aan de podocyt het actinenetwerk verstoord raakt. Uiteindelijk leidt dat tot blijvende schade, waarbij podoyten verloren gaan en de nierfilters slechter gaan functioneren.

Structuur cel te beïnvloeden
Het is bekend dat het eiwit dynamine essentieel is voor het reguleren van het structuur gevende netwerk van de podocyt. Recent is duidelijk geworden dat het middel Bis-T-23 het eiwit dynamine kan beïnvloeden door het gemakkelijker aan elkaar te laten binden en mogelijk daarmee het structuur gevende netwerk van de podocyt te veranderen en verbeteren.

Zebravisjes verliezen geen eiwit dankzij dynamine
In dit onderzoek is eerst gebruik gemaakt van zebravisjes om te kijken of de veronderstelling correct is dat dynamine een belangrijke rol speelt bij het voorkómen van eiwitverlies in de urine. Met een serie elegante experimenten is aangetoond dat dynamine inderdaad essentieel is om eiwit niet in de urine te laten terecht komen. Deze experimenten zijn in zoogdieren niet goed mogelijk. Soms hebben de onderzoekers hierbij het eigen dynamine uitgeschakeld en al dan niet vervangen door dynamine van rat of mens. Bis-T-23 blijkt in staat te zijn om er voor te zorgen dat niet zo goed functionerende menselijke vormen van dynamine minder verlies van eiwit in de urine van zebravisjes veroorzaken.

podocyten

podocyten

Bis-T-23 vermindert eiwitverlies bij muizen
In muizen blijkt een vorm van dynamine die uit zichzelf gemakkelijk aan elkaar bindt, vergelijkbaar met wat Bis-T-23 doet bij de normale vorm, veel minder gevoelig te zijn voor voor de nier schadelijke stoffen (LPS en PAN). Als dezelfde schadelijke stoffen worden toegediend aan muizen met de normale vorm van dynamine blijkt wel eiwitverlies in de urine op te treden, dat met Bis-T-23 verminderd kan worden. Muizen met verschillende veranderingen in genen (ACTN4, CD2AP, PKCε) die alle aanleiding geven tot verlies van eiwit in de urine, blijken alle door een behandeling met Bis-T-23 minder eiwit in de urine te verliezen. Muizen, waarin met behulp van een toegediende stof (streptozotocine) suikerziekte wordt opgewekt, gaan na verloop van tijd eiwit in de urine verliezen. Na acht dagen lang iedere dag Bis-T-23 toedienen blijkt het eiwitverlies minder te worden. Bis-T-23 lijkt geen opvallende bijwerkingen in muizen te hebben.

Al deze experimenten wijzen erop dat dynamine te beïnvloeden is door Bis-T-23, en dat daardoor het structuur gevende actinenetwerk van de podocyt zodanig veranderd wordt, dat er minder snel eiwitverlies in de urine optreedt. Dit blijkt het geval bij eiwitverlies dat door heel verschillende onderliggende ziekten is veroorzaakt. Hoewel Bis-T-23 niet direct geschikt is voor toepassing bij mensen, geven deze experimenten hoop dat een behandeling voor deze vorm van nierschade in zicht komt.

sterren Gepubliceerd: maandag 29-06-2015
Bron: Nature Medicine | Nog geen reacties


Verhoogde bloeddruk schaadt hoogbejaarden minder

Een verhoogde onderdruk lijkt het risico op vaatproblemen bij mensen met een verminderde nierfunctie niet te vergroten. Een verhoogde bovendruk doet dat wel. Maar hoe ouder de patiënt, hoe kleiner het extra risico dat de te hoge bloeddruk met zich meebrengt. Boven de 80 jaar maakt het zelfs niet zo veel meer uit.

Van de risicofactoren voor hart- en vaatziekten is hoge bloeddruk een van de belangrijkste die beïnvloedbaar is. Zeker bij nierpatiënten, die al een extra verhoogd risico op vaatproblemen lopen, is het belangrijk een te hoge bloeddruk goed te behandelen. Maar veel mensen met chronische nierschade zijn niet zo jong meer en volgens Amerikaanse onderzoekers is het niet duidelijk of voor hen dezelfde streefwaarden voor de bloeddruk moeten gelden als voor jongere mensen met een verminderde nierfunctie. 

In een poging de ideale bloeddruk voor ouderen met een verminderde nierfunctie te bepalen, hebben ze bij bijna 340 duizend mensen van wie de nieren een filtratiesnelheid hadden van minder dan 60 ml/min, onderzocht of er een verband is tussen bloeddruk en hart- en vaatziekten. De onderzoekers hebben apart naar de boven- (systolische) en onderdruk (diastolische bloeddruk) gekeken en dan naar de relatie met sterfte, een aandoening van de kransslagaders, herseninfarcten en eindstadium nierfalen.

Lees meer »

Een hobbelige weg  »

Henk leest mijn feuilleton op NierNieuws en herkent zich in mijn verhalen. Als hij een bericht achterlaat op de site en vraagt of ik geïnteresseerd ben in zijn geschiedenis als patiënt, ben ik benieuwd. 'Jazeker!' antwoord ik. Een paar dagen later ontvang ik een lang verhaal in mijn inbox. En lees het met verbazing en bewondering. Het begint met zijn vader: die overlijdt na een hersenbloeding ten gevolge van een veel te hoge bloeddruk.

Lees meer »

Proteďnurie lijkt erger bij te kort slapen »

Het vermoeden bestaat dat kort slapen relatief vaak samengaat met nierschade of proteïnurie. Recent Amerikaans meta-onderzoek biedt echter geen volledig uitsluitsel of dit vermoeden juist is. Het vermoeden is gebaseerd op het idee dat de nieren onderhevig zijn aan een 24-uurs ritme, oftewel dat een gezonde nierfunctie door de dag en nacht heen enigszins schommelt.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.