Een traag op gang komende nier waarbij dialyse nodig is in de eerste week na transplantatie, is meestal het gevolg van schade door een tijdelijk gestopte doorbloeding. Het komt regelmatig voor, zeker nu het aantal non-heart-beating donoren toeneemt. Een traag op gang komende nier heeft een grotere kans op acute afstoting en heeft gemiddeld een kortere levensduur. Het wordt nu steeds meer onderkend dat de oorzaak een voortdurende ontsteking is, die vorming van bindweefsel in de nier en daarmee functieverlies veroorzaakt. Dit proces staat ook wel bekend als een chronische afstoting.

Onderzoekers uit Denver in de Verenigde Staten hebben bij muizen gekeken naar de ontwikkeling van antistoffen nadat de nieren verminderd doorbloed zijn geweest. Die muizen zijn geopereerd waarbij de bloedaanvoer naar beide nieren voor een korte tijd is onderbroken. De operatie en de tijdelijke onderbreking van de bloedaanvoer naar de nieren veroorzaakt een stijging van ureum in het bloed en ook een verlies van gewicht dat na drie dagen weer normaliseert. Nierschade blijft beperkt tot schade aan de nierbuisjes.

Om te kijken wat deze tijdelijke onderbreking van de bloedtoevoer doet met het afweersysteem hebben de onderzoekers na de operatie een eiwit ingespoten en onderzocht hoe de aanmaak van antistoffen tegen dat eiwit wordt beïnvloed. Het blijkt dat er bij de muizen waarvan de bloedaanvoer naar de nieren afgesloten is geweest veel meer antistoffen worden aangemaakt dan bij controlemuizen die wel zijn geopereerd maar waar de bloedaanvoer naar de nieren niet is afgeklemd. Dat effect is specifiek voor het ingespoten eiwit en wordt veroorzaakt doordat er meer B-cellen komen die die antistoffen maken. De aanmaak van meer antistoffen is afhankelijk van een andere klasse van cellen uit het afweersysteem, de T-cellen, en kan door calcineurineremmers zoals cyclosporine geremd worden. De aanmaak van meer antistoffen is niet op te wekken door de doorbloeding van maar een van de twee nieren te blokkeren. Er worden kennelijk alleen meer antistoffen gemaakt als de nieren flink beschadigd zijn en er een stijging van het ureum in het bloed plaatsvindt.

Om het mechanisme van de aanmaak van meer antistoffen na onderbroken doorbloeding van de nieren verder te onderzoeken, hebben de onderzoekers gebruik gemaakt van muizen die een wezenlijk onderdeel (factor B) van het complementsysteem missen. Zonder dit onderdeel van het complementsysteem blijkt de toename van antistoffen niet op te treden. Het complementsysteem werkt waarschijnlijk via de activatie van een bepaalde groep van T-cellen met behulp van het cytokine interleukine-10. Muizen die dit cytokine missen vertonen ook niet de verhoogde aanmaak van antistoffen na onderbroken doorbloeding van de nieren.

Als de resultaten van de experimenten in muizen naar mensen vertaald kunnen worden, zou dit kunnen betekenen dat een tijdelijk gestopte doorbloeding van een getransplanteerde nier aanleiding geeft tot een toename van de productie van antistoffen tegen die nier. Daardoor kan de nier sneller afgestoten worden en minder lang meegaan. Het mechanisme voor de productie van meer antistoffen lijkt gebruik te maken van het complementsysteem en interleukine-10. Als dit juist is, zijn er ook middelen beschikbaar of relatief gemakkelijk te ontwikkelen om de schade aan de getransplanteerde nier te voorkomen.