Britse onderzoekers hebben uitgezocht welke factoren bij en kenmerken van een overleden donor de resultaten van een niertransplantatie beïnvloeden. Er worden regelmatig onderzoeken in deze hoek gedaan, maar de Britten deden het met een duidelijk doel: het ontwikkelen van een Nierdonor Risicoindex die in de dagelijkse transplantatiepraktijk goed bruikbaar is.

Ze gebruikten hiervoor de gegevens van 7620 volwassen ontvangers van een postmortale nier, uit het UK Transplant Registry. Na statistische analyse bleek de leeftijd van de donor de belangrijkste factor voor het risico op een slecht transplantatieresultaat. Ook als de donor hoge bloeddruk had gehad, was dat een factor van belang. Net als overgewicht, een lange ziekenhuisopname voor overlijden, en het gebruik van adrenaline. Andere kenmerken van de donor, zoals donatie na hartstilstand, diabetes en het creatininegehalte van het bloed van de donor bij overlijden vertoonden in dit onderzoek geen significant verband met een slechter transplantatieresultaat.

De Britten hebben vervolgens een Nierdonor Risicoindex gemaakt op basis van de vijf significante kenmerken zoals zij die geïdentificeerd hebben. Die hebben ze getest bij een controlegroep getransplanteerde nierpatiënten. Bij dezelfde controlegroep hebben ze een andere index, samengesteld door Rao en collega's en in 2009 ook gepubliceerd in het tijdschrift Transplantation, gebruikt ter vergelijking. Deze Amerikaanse index bevatte vijftien factoren, maar blijkt de uitkomst van een transplantatie niet beter te kunnen voorspellen dan de Britse die veel eenvoudiger is.

De Britten concluderen dat hun index, gebaseerd op vijf donorvariabelen, een handig hulpmiddel biedt bij het toewijzen van postmortale nieren, en bij het informeren van de potentiële ontvanger.

Lees meer over dit onderwerp:
Nieuw allocatiesysteem VS pakt mogelijk negatief uit voor diabetici