Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Bijna nooit ernstige technische problemen bij thuishemodialyse

Steeds meer nierpatiënten doen thuishemodialyse. Gelukkig zijn technische mankementen daarbij zeldzaam, zo blijkt uit Canadees onderzoek.

Om thuishemodialyse veilig aan te kunnen bieden, is een aantal preventieve en correctieve procedures noodzakelijk. Bij preventieve procedures kun je bijvoorbeeld denken aan het regelmatig controleren van de apparatuur. Een correctieve procedure beschrijft bijvoorbeeld wat er moet gebeuren om snel een arts ter plaatse te krijgen als er iets misgaat tijdens het dialyseren.

Het Canadese onderzoek bekeek of een klein onderdeel van de correctieve procedures wel goed functioneerde: waren er vaak technische problemen met de thuishemodialyseapparatuur, en zo ja, werd dat dan correct doorgegeven, zodat de veiligheid van de patiënt niet in het geding kwam? Om dat uit te zoeken bekeken de Canadese onderzoekers de gegevens van 202 thuishemodialysepatiënten die samen goed waren voor 757 thuisdialyse-jaren. Patiënten dialyseerden gemiddeld vijf keer per week, acht uur per sessie; in totaal bijna 200 duizend dialysesessies. De onderzoekers vonden slechts 29 meldingen van technische problemen waarbij interventie nodig was (bijvoorbeeld een bloedtransfusie).

Lees meer »

Antilichamen meten wel zinvol bij nierschade door vasculitis »

Bij bepaalde patiënten met de auto-immuunziekte ANCA-geassocieerde vasculitis is het zinvol om het bloed te monitoren op auto-antilichamen. Patiënten van wie ook de nieren zijn aangedaan door de ziekte, hebben bij stijgende waarden van de ANCA-antilichamen een elf keer hogere kans op een terugval. Dat meldt de Universiteit Maastricht op basis van een studie die onlangs online verscheen in het Journal of the American Society of Nephrology (JASN).

Lees meer »

Langdurige nierziekte slecht voor aandachtsboog kind »

Chronische nierschade in de kindertijd wordt geassocieerd met neurocognitieve stoornissen. Kinderen waarbij dit het geval is scoren lager op intelligentietests dan hun gezonde broers of zussen en zitten onder aan de normaalrange. Vooral de duur van hun nierziekte lijkt hiervoor van belang, niet zozeer hoe goed of slecht hun nierfunctie is.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.