Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Zeven vragen aan medewerker medische administratie Titia Mjambili

Waarom is uw werk zo’n mooi vak
Ik werk graag met mensen en dat is het mooiste wat er is. Op de verpleegafdeling D4va zit ik bij de balie en ben dus eerste aanspreekpunt. Ik kan vragen beantwoorden, mensen wegwijs maken en alles rondom de opname van een patiënt regelen. Verder hebben wij een geweldig team van artsen, verpleegkundigen, voedingsassistenten en andere medewerkers.

Wat maakt u het meest en het minst gelukkig in uw werk
Als ik mensen tevreden kan maken, een glimlach op hun gezicht kan toveren (ondanks hun situatie) door ze bijvoorbeeld simpelweg een compliment te maken of even wat extra aandacht te schenken of een luisterend oor te bieden. Wat mij ook blij maakt is dat ik complimentjes krijg over mijn uiterlijke verzorging, ook al ben ik soms helemaal in oranjestijl tijdens een WK of op Koninginnedag. Minder gelukkig ben ik als men boos doet of blijft ondanks uitleg dat iets niet mag (bijvoorbeeld info geven over een patiënt) of anders kan (bijvoorbeeld dat men lang moet wachten op de arts of verpleging). Gelukkig komt dat niet zo vaak voor.

Lees meer »

Streefgewicht is seizoensafhankelijk »

Het streefgewicht van hemodialysepatiënten is seizoensafhankelijk, zo blijkt uit onderzoek dat is uitgevoerd aan de universiteit van Maastricht. Het streefgewicht is het ideale gewicht voor een dialysepatiënt. Het wordt door een nefroloog bepaald, aan de hand van bijvoorbeeld ideale bloeddruk en al dan niet aanwezig zijn van oedeem. De bedoeling is dat de patiënt op zijn of haar streefgewicht zich comfortabel voelt, geen dorst heeft, en ook geen vocht vasthoudt.

Lees meer »

Streefgewicht dialysepatiŽnt wordt vaak niet bereikt »

Iedreen die iets van dialyse weet zal beamen dat ultrafiltratie, het verwijderen van vocht, een zeer belangrijk onderdeel van de dialyse is. Doe je dat niet, dan loopt de patiënt met alles wat hij drinkt verder vol.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.