Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Voor het eerst meer Belgen wel dan niet donor

Voor het eerst staan in België meer mensen als donor geregistreerd dan als niet-orgaandonor. Dat meldt de Christelijke Mutualiteit, het grootste ziekenfonds van het land, op basis van cijfers van Beldonor en de Federale Overheidsdienst Volksgezondheid.

In België is iedereen bij overlijden donor, tenzij hij heeft aangegeven dat niet te willen. Maar bij overledenen die niets hebben laten vastleggen wordt wel altijd nog de familie geraadpleegd, die donatie kan tegenhouden. Daarom bestaat er ook de mogelijkheid expliciet als donor te registreren. 

De afgelopen tien jaar steeg het aantal geregistreerde donoren sterk. Het is nu voor het eerst hoger dan het aantal inwoners van België dat heeft laten vastleggen geen donor te willen zijn: 197.577 om 186.053. Dat laatste cijfer is zelfs licht gedaald.

'We overschrijden een symbolische drempel en daar kunnen we alleen maar tevreden mee zijn', zegt CM-voorzitter Marc Justaert. Genoeg is het nog niet: ook in België overlijden mensen terwijl ze op de wachtlijst staan voor een orgaan. Vorig jaar waren dat er 94.

Dikke dialysepatiŽnten reageren beter op EPO »

Niet iedere nierpatiënt reageert even goed op middelen die bloedarmoede moeten tegengaan. Volgens Spaans onderzoek is die reactie te koppelen aan de hoeveelheid lichaamsvet: dikkere dialysepatiënten reageren beter en hebben per kilo lichaamsgewicht minder medicijnen nodig. Erythropoëtine (EPO) uit de nieren zorgt ervoor dat het beenmerg nieuwe rode bloedcellen aanmaakt. Nierpatiënten hebben een tekort aan dit lichaamseigen EPO en als gevolg daarvan bloedarmoede.

Lees meer »

Eiwitverlies in urine verhoogt risico hersenbloeding »

Een slechtere nierfunctie betekent een hoger risico op een herseninfarct, terwijl eiwit in de urine een hoger risico inhoudt voor zowel herseninfarcten als hersenbloedingen, zo blijkt uit gecombineerd Nederlands-Amerikaans onderzoek. Macroalbuminurie verhoogt het risico op een hersenbloeding in een vergelijkbare mate als een te hoge bloeddruk dat doet. Een beroerte, ofwel cerebrovasculair accident (CVA), is een verstoring van de bloeddoorstroming in de hersenen.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.