Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


IGZ: 'intraveneus ijzer bij thuisdialyse voorlopig weer toegestaan'

Thuisdialysepatiënten mogen weer thuis intraveneus ijzerhoudende preparaten gebruiken. Dat blijkt uit een voorlopige uitspraak van de Inspectie voor de Gezondheidszorg (IGZ). Sinds eind vorig jaar was het in Europa niet meer toegestaan intraveneus ijzerhoudende preparaten toe te dienen zonder direct medisch toezicht. In maart vroeg een aantal betrokken partijen om een uitspraak van de IGZ in deze kwestie. De uitspraak van gisteren is een voorlopige regeling.

Met de uistpraak wijkt de inspectie af van de norm die de EMA voor Europa heeft vastgesteld. Voorwaarde is dan ook dat de Nederlandse federatie voor Nefrologie (NfN) snel een veldnorm ontwikkelt voor het gebruik van intraveneus ijzer in de thuissituatie. Die norm moet samen met andere relevante organisaties en met betrokkenheid van patiënten worden ontwikkeld en de afwijkende toepassing ten aanzien van de bijsluitertekst moet daarin worden onderbouwd.

De vraag aan de IGZ werd indertijd gesteld door NfN, SLOT (Stichting Landelijk Orgaan Thuisdialyse), ZN (Zorgverzekeraars Nederland) en NVN (Nierpatiënten Vereniging Nederland). Totdat de veldnorm is vastgesteld, is het de bedoeling dat het gebruik van ijzerpreparaten plaatsvindt na overleg tussen arts en apotheker en met accoord van de patiënt. 

HUS-patiŽnten kunnen best getransplanteerd worden »

Getransplanteerde HUS-patiënten lopen geen hoger risico op overlijden, maar wel op voortijdig verlies van hun donornier, zo blijkt uit Amerikaans onderzoek. Bij patiënten die te maken kregen met terugkerende HUS was het risico op verlies nog veel hoger. Hemolytisch-uremisch syndroom (HUS) wordt gekenmerkt door hemolytische bloedarmoede (waarbij rode bloedcellen te snel worden afgebroken), acuut nierfalen en een tekort aan bloedplaatjes.

Lees meer »

Zeven vragen aan nefroloog Michiel Betjes »

Waarom is nefrologie zoín mooi vakDe nier is een prachtig ingewikkeld orgaan en een goede functie is belangrijk om gezond te blijven. De behandeling van nierziekten vraagt daarom vaak om complexe, uitdagende besluitvorming. Met name ook voor niertransplantatie en autoimmuunziekten is kennis van de immunologie vereist en dat heeft mijn bijzondere belangstelling. Kortom, nefrologie is een veelzijdig en boeiend vak om in te werken.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.