Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Genetische oorzaak nefrotisch syndroom bepaalt werking medicijn

Er is een duidelijk verband tussen mutaties in een beperkte set genen, en hoe kinderen met zeldzame vormen van nefrotisch syndroom reageren op medicatie. De behandeling is nu vaak nog een kwestie van trial and error. Modern genetisch onderzoek kan een bruikbaar en kosteneffectief hulpmiddel zijn om beslissingen over een behandelplan te nemen.

Nefrotisch syndroom is een verzameling van symptomen en feitelijk niet één ziekte. Er kunnen verschillende oorzaken aan ten grondslag liggen. Zeldzame vormen bij kinderen kunnen het gevolg zijn van een genetisch mutatie. Of en in welke mate zulke mutaties ook van invloed zijn op hoe deze kinderen op medicatie reageren, is tot nu toe niet bekend.

Italiaanse onderzoekers hebben een moderne techniek om genen uit te pluizen (next generation sequencing) toegepast op 19 geselecteerde genen. Ze hebben dit onderzoek uitgevoerd bij 31 kinderen met nefrotisch syndroom die niet op prednison reageren, en 38 kinderen met vergelijkbare symptomen die wel baat hebben bij dit medicijn. Alle kinderen in dit onderzoek hebben een geïsoleerde vorm van de ziekte zonder bekende erfelijke component: kinderen die symptomen buiten de nieren hadden, bij wie de aandoening al bij de geboorte aanwezig was of bij wie het in de familie zit, zijn uitgesloten van deelname.

Lees meer »

Zorgsysteem hindert vooruitgang bij niertransplantaties »

De Amerikaanse Centers for Medicare & Medicaid Services houden er bij de beoordeling van transplantatiecentra geen rekening mee of die door een positieve kruisproef heen transplanteren. Centra die deze techniek aanbieden, hebben een lager succespercentage dan centra die alleen met compatibele donoren werken. Hierdoor lopen zij het gevaar hun transplantatieprogramma te moeten stoppen, terwijl ze niet slechter zijn.

Lees meer »

Overlevingskans acuut nierfalen afhankelijk van timing »

De prognose bij acute nierproblemen is niet goed, vooral niet voor mensen die al een chronisch verminderde nierfunctie hadden. Volgens Britse artsen maakt het ook uit waar de acute nierproblemen optreden: is dat in het wild, dan lijken de overlevingskansen beter dan wanneer het in het ziekenhuis gebeurt. Voor de kans dat patiënten die de acute fase overleefd hebben daarna zonder dialyse kunnen, lijkt het juist precies andersom te zijn.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.