Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Sleutel naar herstellen van nierschade ontdekt?

Stamcellen lijken alleskunners, als je ze maar op de juiste manier gebruikt en behandelt. Ook voor de behandeling van acute nierschade hebben ze de hoop op zich weten te vestigen. Onderzoekers van het Center for iPS Cell Research and Application (CiRA), van de universiteit in Kyoto, Japan, melden dat ze hierbij een mogelijk positief effect hebben gevonden van een bepaald type stamcel.

De wetenschappers maken gebruik van menselijke pluripotente stamcellen, dat zijn stamcellen die nog van alles kunnen worden. Ze hebben een werkprotocol opgezet en beschreven, waarmee ze uit deze alleskunners een specifiek soort (OSR1+SIX2+)niervoorlopercellen kunnen maken: verder gespecialiseerde cellen die zich tot niercellen ontwikkelen. Deze niervoorlopercellen zijn in een laboratoriumsetting in staat samen te groeien tot structuren die erg lijken op een deel van de menselijke nierbuisjes. Ook in proefdieren gedragen ze zich niet als losse cellen zonder verband.

Lees meer »

'Antioxidanten helpen niet tegen nierschade bij diabetes, bewegen is beter' »

Antioxidanten helpen niet om nierschade en andere complicaties van diabetes te voorkomen, en zijn mogelijk zelfs schadelijk. Dat stelde dr. Kumar Sharma van het Center for Renal Translational Medicine aan de universiteit van San Diego vorig jaar in een lezing tijdens de wetenschappelijke bijeenkomst van de American Diabetes Association. Sindsdien heeft hij nog een aantal studies gepubliceerd waarin hij de relatie tussen diabetes, obesitas en nierschade onderzoekt.

Lees meer »

Niet gauw te dik voor niertransplantatie »

Er zijn steeds meer te dikke mensen, en er zijn steeds meer nierpatiënten. Niet verbazend dat er ook steeds meer dikke nierpatiënten zijn. Maar voor transplantatie maakt dat niet uit, zeggen nu ook Britse onderzoekers: hoe dik je ook bent, dat is beter dan dialyseren. Er zijn steeds meer geluiden dat obesitas niet per se een reden is om een nierpatiënt een transplantatie te weigeren.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.