Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Twijfels rond hersendood verdiepen orgaandonatiecrisis in Duitsland

De Duitse transplantatiewereld verkeert in zwaar weer. De afgelopen jaren stonden in het teken van schandalen rond gesjoemel met de wachtlijsten. Hierdoor is het vertrouwen van de burger diep gezonken en het aantal registraties van potentiële donoren rap gedaald. Nu zou er bij een vrouw in Bremerhaven ten onrechte hersendood vastgesteld zijn. De Duitse Ethiekraad heeft een document over hersendood opgesteld, maar is niet eensgezind. Dat maakt het er allemaal niet beter op.

Lees meer »

Vermindert ketchup het risico op nierkanker? »

Bij het ontstaan van niercelkanker speelt vermoedelijk een verhoogde zuurstofstofwisseling in de cellen een rol. Amerikaanse onderzoekers hebben gekeken naar de invloed van antioxidanten in de voeding op het ontstaan van niercelkanker bij postmenopauzale vrouwen. Antioxidanten zijn stoffen die het product van een verhoogd zuurstofmetabolisme, vrije zuurstofradicalen, wegvangen en daarmee het schadelijke effect kunnen verminderen.

Lees meer »

Diabetici hebben steeds minder nierproblemen »

Hoewel steeds meer mensen diabetes type II krijgen, blijft het aantal mensen dat daardoor nierproblemen krijgt nagenoeg gelijk. Volgens de Nederlandse onderzoekers suggereert deze uitkomst dat de diabeteszorg steeds beter wordt. Mogelijk hebben vroege preventieve maatregelen en een toegenomen gebruik van nierfunctiebeschermende medicatie positieve effecten. Maar, voegen ze toe, observationeel onderzoek kan dit verband in principe niet aantonen.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.