Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Shunt van eigen vaten onvoordeliger bij oudste patiŽnten

Alleen voor oudere hemodialysepatiënten met een lage levensverwachting is het kosteneffectiever om een arterio-veneuze graft in plaats van een arterio-veneuze fistel te plaatsen, althans voor zover dit na aanvang van de dialyse gebeurt. Dit blijkt uit een wiskundig model dat Amerikaanse onderzoekers hebben opgesteld.

Voor regelmatige hemodialyse is een geschikte toegang tot de bloedbaan nodig. Een dergelijke toegang kan in het algemeen worden verkregen door een katheter in een groot bloedvat (bijvoorbeeld in de nek), of een shunt. Een shunt is een verbinding tussen twee bloedvaten, meestal in de onderarm. Als de shunt is aangelegd door twee vaten direct te verbinden spreekt men van een arterio-veneuze fistel (AV-fistel), en als er gebruik is gemaakt van een kunstmatig bloedvat om een verbinding te maken tussen twee vaten van een arterio-veneuze graft (AV-graft).

Lees meer »

Buikomvang voorspelt nierschade net zo goed als CT »

Het voegt niets toe om een exacte bepaling van de hoeveelheid buikvet te doen met een CT-scan, als je in wilt schatten wat het risico is op verslechterende nierfunctie. Een centimeter rond de buik leggen en de patiënt wegen werkt net zo goed, schrijven Amerikaanse onderzoekers. Overgewicht is een risicofactor voor nierschade en het maakt ook nog uit waar het meeste vet zit.

Lees meer »

Meer dementie na niertransplantatie 55+ »

Niergetransplanteerden op leeftijd lopen een veel hogere kans dementie te krijgen dan hun gezonde leeftijdsgenoten. Dit heeft op zijn beurt ook weer gevolgen voor het risico op overlijden of het verliezen van hun donornier: die zijn beide ook een stuk hoger dan bij even oude getransplanteerden zonder dementie, zo blijkt uit Amerikaans onderzoek.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.