Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Oplosbaar klotho beschermt hart buiten fosfaatspiegel om

Amerikaanse onderzoekers stellen dat het eiwit klotho het ontstaan van hartklachten bij nierpatiënten direct beïnvloedt. Dat is anders dan tot nu toe algemeen werd aangenomen: de heersende consensus is dat het effect ontstaat doordat klotho, of een gebrek daaraan, invloed heeft op de hoeveelheid fosfaat en FGF23 in het bloed.

Het overgrote deel van de nierpatiënten krijgt, als de ziekte voortschrijdt, te maken met een vergroting van het hart. Dat is een van de oorzaken van het verhoogde risico dat mensen met chronische nierklachten lopen op het overlijden aan hart- en vaatziekten. Klotho in de nier helpt de nieren om voldoende fosfaat uit te scheiden, via het hormoon FGF23. Bij chronische nierschade is de hoeveelheid klotho verlaagd. In een poging toch nog fosfaat te kunnen uitscheiden, maakt het lichaam meer FGF23 aan. De calcium-fosfaathuishouding raakt verstoord. Algemeen is nu geaccepteerd, dat de verhoogde spiegels FGF23 en uiteindelijk ook fosfaat die het gevolg zijn van te weinig klotho, de oorzaak zijn van de vergroting van het hart.

Lees meer »

CellCept en Myfortic kunnen leiden tot hypogammaglobulinemie of bronchiŽctasieŽn »

Het gebruik van mycofenolaatmofetil (CellCept) en mycofenolzuurhoudende geneesmiddelen (Myfortic) kan leiden tot hypogammaglobulinemie (een te lage hoeveelheid van een bepaald antilichaam in het bloed) of bronchiëctasieën (een aandoening waarbij de luchtwegen in de long op een abnormale manier zijn verwijd).

Lees meer »

Behoefte aan richtlijn voorlichting levende donoren steeds groter »

Levende nierdonoren moeten goed worden geïnformeerd en begeleid alvorens zij besluiten een nier af te staan. Ondanks dat iedereen het daar wel mee eens is, ontbreekt er nog steeds een eenduidige richtlijn voor de uitvoering hiervan. Rotterdamse onderzoekers onder leiding van transplantatiechirurg Frank Dor, hebben gekeken hoe de zogenaamde informed consent tot stand kwam bij levende nierdonoren.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.