Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Lees voor | Reageer | Verstuur | Druk af   

Te weinig kalium niet directe oorzaak nierfunctieverlies

Door Merel Dercksen 

Nierproblemen bij een kaliumtekort lijken, anders dan gedacht, niet direct het gevolg te zijn van dat kaliumverlies, schrijven Britse en Franse onderzoekers. Vooral als er ook een verlies van natrium en water optreedt en een hormoonspiegel verstoord raakt, gaan de nieren namelijk achteruit.

Bij mensen met een chronisch overmatig kaliumverlies worden regelmatig nierproblemen gezien. Er ontstaan fibrose en andere afwijkingen in de nier, die tot gevolg hebben dat de nierfunctie afneemt. Wat de oorzaak van het kaliumverlies is, is daarbij van klein belang. Het treedt zowel op bij patiŽnten met een genetische aandoening waarbij de bijnieren te veel aldosteron produceren, als bij mensen die chronische diarree hebben, veel laxeermiddelen gebruiken of een eetstoornis hebben. Deze vorm van nierfalen heet, naar het kaliumtekort waarbij het voorkomt, hypokalemische nefropathie.

Het wordt ook gezien bij patiŽnten met twee verschillende genetische nierziekten waarbij kaliumverlies optreedt. Bij de ziekte van Bartter gaat een ernstig kaliumtekort samen met verlies van water en natrium en hebben relatief meer patiŽnten last van hypokalemische nefropathie. Bij het syndroom van Gitelman daarentegen, waarbij even ernstige kaliumverliezen kenmerkend zijn maar het natriumverlies meevalt, worden deze nierproblemen veel minder gezien.

Britse en Franse artsen veronderstelden dat hypokalemische nefropathie niet direct en alleen het gevolg is van het tekort aan kalium, maar van continue te hoge spiegels van het bijnierschorshormoon aldosteron, en mogelijk verergerd wordt door periodes van verminderde doorstroming van de nieren die daar bovenop komen. Aldosteron speelt een belangrijke rol in de regulatie van de kalium- en natriumspiegels in het bloed.

De onderzoekers doorzochten Europese databases om gegevens over de urine en het bloed van patiŽnten met de syyndromen van Bartter en Gitelman te vergelijken. Ze zagen dat patiŽnten met Gitelman vaak een lagere kaliumconcetratie in hun bloed hadden, maar dat juist de patiŽnten met Bartter een hogere creatininespiegel en een lagere filtratiesnelheid van de nieren hadden. Zoals verwacht hadden deze laatste patiŽnten ook een hogere natriumuitscheiding, en ook meer plasma-renineactiviteit en aldosteronspiegels.

De onderzoekers concluderen dat bij een genetisch bevestigd syndroom van Bartter of Gitelman de ernst van het kaliumtekort (als maat voor het chronische verlies) geen verband vertoont met de nierfunctie, zoals uitgedrukt door de filtratiesnelheid. Voortdurend verlies van water en natrium, en als gevolg daarvan een te hoge aldosteronspiegel, zijn mogelijk belangrijker bij het ontstaan van hypokalemische nefropathie.

sterren Gepubliceerd: dinsdag 28-06-2011
Bron: QJM | Nog geen reacties


Maatschappelijke participatie cruciaal voor later welbevinden jonge nierpatiŽnt

Volwassenen die al op jonge leeftijd (voor het 15e levensjaar) zijn begonnen met niervervangende therapie, hebben fysiek een lagere kwaliteit van leven dan gezonde leeftijdsgenoten. Opmerkelijk is dat zij wel een goede emotionele kwaliteit van leven hebben. Toch zijn de geleidelijke achteruitgang van de gezondheid en de perceptie van het lichamelijk functioneren zorgelijk. Deze achteruitgang kan het sociale functioneren en het vermogen tot werken nog verder verlagen. Dit zijn de conclusies van de LERIC (Late Effects of Renal Insufficiency in Children) studie, een onderzoek naar kwaliteit van leven na 30 jaar bij jonge nierpatiënten.

Voor het onderzoek is gekeken naar alle Nederlandse nierpatiënten, geboren voor 1979, die tussen 1972 en 1992 jonger dan 15 waren en gestart zijn met niervervangende therapie, dus dialyse of een niertransplantatie. In 2000, 20 jaar later, is de fysieke en mentale conditie van deze groep in kaart gebracht. Uit de resultaten bleek toen dat de nierpatiënten opvallend goed scoorden op kwaliteit van leven en sociaal functioneren. Daarom wilden de onderzoekers het onderzoek voortzetten om te kijken hoe dit wéér tien jaar later zou zijn. De hypothese was dat door nóg tien jaar niervervangende therapie de fysieke conditie zodanig achteruit zou zijn gegaan, dat de kwaliteit van leven en sociale uitkomsten uiteindelijk toch onder druk zouden staan.

Lees meer »

TransplantatiepatiŽnten UMCG beklimmen Kilimanjaro »

Tijdens de Donorweek van 12 tot en met 19 oktober, gaat een groep getransplanteerden naar de top van de Kilimanjaro (5895 meter) klimmen. De groep bestaat uit 12 deelnemers, die allemaal in het UMCG een orgaantransplantatie hebben ondergaan. Doel van de expeditie is om te laten zien dat er na een transplantatie heel veel mogelijk is. De beklimming vindt plaats tijdens de Donorweek, om daarmee te stimuleren dat meer mensen zich laten registreren als orgaandonor.

Lees meer »

Henk Warris overleden »

Foto: PvdAOp donderdag 25 september 2014 overleed Henk Warris. Hij was een bekende persoon in de Groningse nierpatiëntenwereld. Hoewel zelf sinds 2008 getransplanteerd, was de gepensioneerd rector voorzitter van de cliëntenraad van het Dialysecentrum Groningen. Ook was hij voorzitter van het bestuur van de Nierpatiënten Vereniging Noord Nederland. Warris was veertig jaar lang werkzaam in het onderwijs. Eerst als docent (las)techniek, de laatste twintig jaar als directeur of rector.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.