Bij kinderen met een nierziekte wordt vaak geprobeerd om de bloeddruk, bijvoorbeeld met een ACE-remmer, laag-normaal te houden. Uit Duits onderzoek blijkt dat als die bloeddruk met andere medicijnen nog verder verlaagd wordt, de nierfunctie minder snel verslechtert.
Van volwassenen met een chronische nieraandoening is het bekend dat een verlaging van de bloeddruk door het renine-angiotensinesysteem (RAS) te remmen, de achteruitgang van de nieren vertraagt. Maar er is geen overeenstemming over de optimale bloeddruk voor dat doel. En bij kinderen is er nog minder over bekend. Kindernefrologen uit Heidelberg onderzochten het lange-termijneffect op de nieren van een strenge bloeddrukcontrole bij kinderen die een hoge dosis van een ACE-remmer kregen. Dit soort medicijnen remt het RAS en verlaagt daardoor de bloeddruk.
Aan het onderzoek namen bijna 400 kinderen tussen de 3 en 18 jaar deel, die een verminderde nierfunctie hadden maar nog niet hoefden te dialyseren. Zij kregen ramipril, allemaal in eenzelfde dosis in verhouding tot hun gewicht. Bij een deel van de kinderen werd de streefwaarde van de bloeddruk gesteld op 'normaal', dat wil zeggen iets lager dan gemiddeld bij leeftijdsgenoten gangbaar is. Bij de rest van de kinderen werd gestreefd naar een bloeddruk die duidelijk lager is dan gangbaar. Deze bloeddrukken werden bereikt door zo nodig aan de ACE-remmer een ander medicijn toe te voegen dat via een andere weg dan het RAS werkt. Alle kinderen werden vijf jaar gevolgd.
In die vijf jaar was bij ruim 40 procent van de kinderen bij wie de gebruikelijke bloeddrukverlaging was nagestreefd, de filtratiesnelheid van de nieren met de helft afgenomen. In de groep bij wie de bloeddruk verder verlaagd was, was dat bij nog geen 30 procent zo. De verschillen tussen de twee groepen in uitval en het aantal gevallen van ernstige bijwerkingen waren verwaarloosbaar. Een afname in eiwituitscheiding met de urine en het halen van de lagere streefbloeddruk bleken een goede voorspeller voor een vertraagde achteruitgang van de nierfunctie. Wel kwam de eiwituitscheiding die in eerste instantie verminderde, ondanks dat de bloeddruk goed laag gehouden werd, in veel gevallen langzaamaan weer terug.
Een sterkere verlaging van de bloeddruk dan gebruikelijk is, lijkt dus bij kinderen met een chronische nieraandoening op de lange termijn een beschermend effect op de nierfunctie te hebben.