Volgens Zweedse onderzoekers is immunoglobuline M (IgM) in de urine een betrouwbare voorspeller van hart- en vaataandoeningen en voor terminaal nierfalen bij mensen met nierschade door diabetes type 1. Deze voorspellende waarde staat los van de hoeveelheid eiwit in de urine.

Het verlies van het relatief kleine eiwit albumine met de urine, duidt op beginnende nierschade bij patiënten met diabetes. De onderzoekers namen aan dat bij verder gevorderde diabetische nefropathie, de nieren ook grotere eiwitten gaan lekken, zoals het antilichaam IgM. Deze schade aan de kleinste bloedvaatjes in de nieren zou dan gelijk opgaan met aantasting van bloedvaten op andere plaatsen in het lichaam. En daarmee zou IgM in de urine een voorspeller kunnen zijn van hart- en vaataandoeningen.

Om deze hypothese te testen volgden zij 139 patiënten met diabetes type 1, tussen 1984 en 2007. Van al deze patiënten maten zij behalve de albuminurie ook de hoeveelheid IgM in de urine.

Tijdens het onderzoek overleden 32 deelnemers aan een cardiovasculaire complicatie, zoals een beroerte. En van twintig anderen vielen de nieren uiteindelijk helemaal uit. De cardiovasculaire sterfte en het ontstaan van terminaal nierfalen onder patiënten met een verhoogde IgM-uitscheiding waren bijna drie keer zo hoog als bij de anderen. Dit gold zowel bij een hoge als een lage albumine-uitscheiding.