Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

Lange termijn FSGS beter te voorspellen

Door Gerard Kok 

Voor focale segmentale glomerulosclerose (FSGS) geldt wat voor veel andere nierziekten ook geldt: het is lastig om het langetermijnverloop van de ziekte voor de individuele patiënt te voorspellen. Er zijn wel vuistregels gebaseerd op (gedeeltelijke) klinische remissie, maar uit recent Amerikaans onderzoek blijkt dat dit niet zulke goede voorspellers zijn. Het onderzoek stelt nieuwe vuistregels voor, die beter lijken te voorspellen hoe FSGS zal verlopen.

Glomerulosclerose betekent dat er littekenweefsel ontstaat in sommige glomeruli, de nierfilters. Het gebeurt niet in alle glomeruli, vandaar 'focaal', en als het in glomerulus voorkomt, dan komt het alleen in een gedeelte voor, vandaar 'segmentaal'. FSGS kan zowel bij kinderen als bij volwassenen optreden, en is bij kinderen een zeldzame, maar bij volwassenen meer voorkomende oorzaak van nefrotisch syndroom. Kenmerken zijn bijvoorbeeld proteïnurie (eiwit in de urine), hypo-albuminemie (te weinig albumine in het bloed) en hyperlipidemie (te veel lipiden, 'vet', in het bloed). De eerste behandeling bestaat uit medicatie door middel van steroïden, maar dit heeft lang niet altijd het gewenste effect.

Als er geen of weinig verschijnselen van de ziekte meer zijn spreekt men van (klinische) remissie: de ziekte is nog wel aanwezig, maar niet meer zo goed waarneembaar. De traditionele definitie spreekt van 'volledige remissie' bij een verhouding tussen proteïnurie en creatinine van 0,3 of minder, en van 'partiële remissie' als die verhouding onder 3,5 is gezakt, en de proteïnurie bovendien binnen 8 maanden met (meer dan) de helft is gedaald.

Volgens het Amerikaanse onderzoek voldoet de definitie van volledige remissie, tenminste als je kijkt naar de voorspellende waarde van de vooruitzichten op lange termijn. De definitie van partiële remissie bleek minder goed: deze had alleen onder bepaalde extra condities voorspellende waarde. De onderzoekers stellen voor de definitie bij te stellen tot een proteïnurie-tot-creatinine verhouding van (minder dan) 1,5, en een reductie van proteïnurie met 40%.

De vuistregels waarmee in enige mate voorspeld kan worden hoe FSGS zal verlopen, zouden dus wat kunnen worden aangescherpt. Dat laat onverlet dat de conventionele definities, mits er bepaalde extra condities in acht worden genomen, ook nog wel voorspellende waarde hebben.

sterren Gepubliceerd: donderdag 30-11-2017
Bron: Clinical Journal of the ASN | Nog geen reacties




Geschakelde organen-op-een-chip geven inzicht nefrotoxiciteit

Wetenschappers beginnen steeds meer te werken met 'organen-op-een-chip'. Een orgaan-op-een-chip is een plexiglazen doosje waarin kleine kanaaltjes zitten die belijnd zijn met menselijk orgaanweefsel, ongeveer zo groot als een 9V batterij. Door de kanaaltjes kan bijvoorbeeld bloed stromen, waardoor wetenschappers goed kunnen onderzoeken hoe het weefsel daarop reageert. Amerikaanse onderzoekers hebben recent een 'lever-op-een-chip' en een 'nier-op-een-chip' na elkaar geplaatst, om beter te begrijpen hoe het samenstel tussen beide organen is als het lichaam geconfronteerd wordt met aristolochiazuur, een kankerverwekkende stof.

De belofte van organen-op-een-chip is dat er geen experimenten meer nodig zijn op dieren met één of meer organen die menselijke organen goed nabootsen. Experimenten met één soort orgaan-op-een-chip zijn al gebruikelijk, en wetenschappers werken toe naar een 'mens-op-een-chip', waarbij alle organen van het menselijk lichaam op deze manier gemodelleerd kunnen worden. De 'chip' in orgaan-op-een-chip is overigens dus geen computerchip, en kan niet in een computer worden geprikt.

Lees meer »

Virus versterkt afstotingsreactie tegen donornier »

Door Tineke Kraaij - Een interview met postdoc-onderzoeker Jurjen Ruben uit het LUMC over zijn onderzoek naar de rol van plasmacytoïde dendritische cellen, ofwel pDC’s, in afstoting van een getransplanteerde nier. Zijn onderzoek is vorige maand gepubliceerd in het tijdschrift Kidney International. De publicatie is hier te vinden. Jurjen Ruben is postdoc-onderzoeker bij de afdeling nierziekten in het LUMC.

Lees meer »

Promotie: Zuurstofvoorziening van de nieren en hoge bloeddruk »

De relatie tussen de activiteit van het onwillekeurige zenuwstelsel en de zuurstofvoorziening van de nieren is niet zo sterk als verwacht. Dit kan deels verklaren waarom ingrijpen in dit systeem, zoals bij patiënten met een moeilijk behandelbare of onbehandelbare hoge bloeddruk (renale denervatie), niet zo effectief is als verwacht, stelt René van der Bel in zijn proefschrift.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.