Mail: redactie@niernieuws.nl | 030 - 288 9994 | NL16 TRIO 0197 707866



Reageer | Verstuur | Druk af   

HLA-match belangrijker dan mismatch voor slagen transplantatie

Door Gerard Kok 

Voor een succesvolle niertransplantatie is het gewenst dat het donororgaan en de ontvanger goed bij elkaar passen. Eén van de onderdelen die bij voorkeur goed moeten passen is het HLA-systeem. Bij een slecht passend HLA-systeem zal het afweersysteem van de ontvanger de donornier sneller als indringer zien. Recent Amerikaans onderzoek laat nu zien dat het belangrijker is te zoeken naar overeenkomsten tussen het HLA-systeem van donor en ontvanger, dan naar verschillen. De overeenkomsten zeggen namelijk meer over het risico op afstoting.

Het Humaan leukocytenantigeen (Human Leukocyte Antigen, HLA) systeem bestaat uit eiwitten die zich aan de oppervlakte van alle cellen (behalve rode bloedcellen) bevinden, en die het immuunsysteem reguleren. Er bestaan veel verschillende soorten HLA eiwitten, onderverdeeld in een aantal klassen: HLA-A, -B, -C, -DRB1 en -DRQ1. Iedereen heeft twee eiwitten in elk van deze klassen; één geërfd van je moeder, en één van je vader; dus 10 HLA-eiwitten in totaal. Bij een transplantatie wil je het liefst dat zo veel mogelijk van deze eiwitten tussen donor en ontvanger overeenkomen. Bij mensen die niet verwant zijn is de kans nogal klein dat er een exacte overeenkomst is, een perfecte match.

Het Amerikaanse onderzoek bekeek alle niertransplantatie die tussen 1995 en 2012 in de Verenigde Staten waren gedaan. Ze bepaalden voor elke transplantatie hoeveel HLA-eiwitten er overeen kwamen (een 'match'), en hoeveel er niet overeen kwamen (een 'mismatch'). Het aantal matches en aantal mismatches zijn omgekeerd gecorreleerd, met andere woorden als het aantal matches hoog is, dan is het aantal mismatches laag, en omgekeerd.

De onderzoekers vonden uiteindelijk dat het aantal matches beter voorspelde of het donororgaan zou worden afgestoten dan dat het aantal mismatches dat deed. Het lijkt dus belangrijker om bij niertransplantaties te kijken naar het aantal HLA-matches, in plaats van naar het aantal HLA-mismatches. Er zijn echter ook nog andere overwegingen te maken of een donornier past (leeftijd en conditie van de donor, bloedgroep); HLA-matching is slechts één van deze overwegingen. Dat neemt niet weg dat de mate van matching ook gevolgen heeft voor de behandeling na de transplantatie: als een donornier geen perfecte HLA-match is, weten artsen dat ze na de transplantatie mogelijk meer medicijnen moeten geven.

sterren Gepubliceerd: donderdag 12-10-2017
Bron: Kidney International | Nog geen reacties




Geschakelde organen-op-een-chip geven inzicht nefrotoxiciteit

Wetenschappers beginnen steeds meer te werken met 'organen-op-een-chip'. Een orgaan-op-een-chip is een plexiglazen doosje waarin kleine kanaaltjes zitten die belijnd zijn met menselijk orgaanweefsel, ongeveer zo groot als een 9V batterij. Door de kanaaltjes kan bijvoorbeeld bloed stromen, waardoor wetenschappers goed kunnen onderzoeken hoe het weefsel daarop reageert. Amerikaanse onderzoekers hebben recent een 'lever-op-een-chip' en een 'nier-op-een-chip' na elkaar geplaatst, om beter te begrijpen hoe het samenstel tussen beide organen is als het lichaam geconfronteerd wordt met aristolochiazuur, een kankerverwekkende stof.

De belofte van organen-op-een-chip is dat er geen experimenten meer nodig zijn op dieren met één of meer organen die menselijke organen goed nabootsen. Experimenten met één soort orgaan-op-een-chip zijn al gebruikelijk, en wetenschappers werken toe naar een 'mens-op-een-chip', waarbij alle organen van het menselijk lichaam op deze manier gemodelleerd kunnen worden. De 'chip' in orgaan-op-een-chip is overigens dus geen computerchip, en kan niet in een computer worden geprikt.

Lees meer »

Virus versterkt afstotingsreactie tegen donornier »

Door Tineke Kraaij - Een interview met postdoc-onderzoeker Jurjen Ruben uit het LUMC over zijn onderzoek naar de rol van plasmacytoïde dendritische cellen, ofwel pDC’s, in afstoting van een getransplanteerde nier. Zijn onderzoek is vorige maand gepubliceerd in het tijdschrift Kidney International. De publicatie is hier te vinden. Jurjen Ruben is postdoc-onderzoeker bij de afdeling nierziekten in het LUMC.

Lees meer »

Promotie: Zuurstofvoorziening van de nieren en hoge bloeddruk »

De relatie tussen de activiteit van het onwillekeurige zenuwstelsel en de zuurstofvoorziening van de nieren is niet zo sterk als verwacht. Dit kan deels verklaren waarom ingrijpen in dit systeem, zoals bij patiënten met een moeilijk behandelbare of onbehandelbare hoge bloeddruk (renale denervatie), niet zo effectief is als verwacht, stelt René van der Bel in zijn proefschrift.

Lees meer »





NierNieuws en zijn adverteerders maken soms gebruik van cookies. Klik hier voor meer informatie.