Foto: ©2006 by American Roentgen
Ray Society. Sung C K et al.

Een angiografie van de nier, waarmee de bloedvaten in beeld worden gebracht, is een gangbaar onderzoek bij mensen die van plan zijn bij leven een nier af te staan. Maar hierbij wordt wel contrastvloeistof gebruikt. Dat kan nierproblemen geven. Bij mensen met een goede nierfunctie zijn die meestal niet al te ernstig en tijdelijk, mensen die nierproblemen hebben lopen een groter risico op contrastnefropathie. En bijna-donoren hebben goede nieren. Maar ook die krijgen een opdoffer.

Er zijn nog niet veel gegevens bekend over het effect van de blootstelling aan radioactieve contrastvloeistof op de functie en de overlevingskansen van de nier die vervolgens getransplanteerd wordt. Om na te gaan of en welk effect er is, analyseerden Turkse onderzoekers de blootstelling van donoren aan contrastvloeistof, het eventueel vertraagd op gang komen van de nieren na transplantatie en de resultaten van de transplantatie na een jaar.

Hun 80 levende donaties deelden ze in in twee groepen: vroege transplantaties, waarbij de operatie had plaatsgevonden op maximaal 20 dagen na de angiografie, en late transplantaties, waarbij er meer tijd tussen het onderzoek en de ingreep zat. Beide groepen waren vrijwel even groot.

In het eerste jaar na transplantatie kwam een acute afstoting bij vijf keer zoveel vroeg getransplanteerde patiënten voor als bij laat getransplanteerden. Ook kwam in die eerste groep vaker de nier niet meteen op gang. Na een jaar waren de nierfuncties in beide groepen wel weer vergelijkbaar, en had in beide groepen maar een patiënt de nier alweer verloren.

Hoewel contrastonderzoek kort voor de operatie bij de levende donor de nier op de termijn van een jaar niet beïnvloedt, is er wel een kortdurend effect op de nier. Dat heeft tot gevolg dat de getransplanteerde nier vaker vertraagd op gang komt en in eerste instantie een wat minder goede functie heeft.