Om te bepalen of patiënten met ernstig nierfalen in aanmerking komen voor een niertransplantatie, bestaat er een aantal richtlijnen. Eén van deze richtlijnen stelt dat patiënten die ooit kanker hebben gehad, gedurende minimaal twee jaar vóór de transplantatie vrij van kanker moeten zijn geweest. Amerikaanse onderzoekers stellen echter dat het voor hemodialysepatiënten met prostaatkanker beter is sneller getransplanteerd te worden.  

Eerst wat achtergrondinformatie: de prostaat is onderdeel van het mannelijk voortplantingssysteem, en zit onder de blaas om de urineleider heen. Het is een klier die een deel van het sperma produceert. Prostaatkanker is kanker die in de prostaat begint. Het is de meest voorkomende vorm van kanker bij mannen ouder dan 65 jaar. De tumor waaruit de kanker bestaat groeit doorgaans langzaam.  

Terug naar het onderzoek. De uitvoerende artsen bekeken de gegevens van 32 mannelijke hemodialysepatiënten die binnen zes maanden na hun niertransplantatie gediagnosticeerd werden met prostaatkanker. (Vanwege de bestaande richtlijnen waren er uiteraard geen patiënten die prostaatkanker hadden op het moment van transplantatie.) Eén van de 32 overleed aan prostaatkanker binnen twee jaar na zijn niertransplantatie.  

Omdat het aantal onderzochte patiënten aan de lage kant is, moet een behoorlijke foutenmarge in acht worden genomen bij het bepalen van het risico om, als hemodialysepatiënt, aan prostaatkanker te overlijden. In het meest pessimistische scenario is deze kans ongeveer 1 op 6. Dat is echter nog altijd ruim tweemaal beter dan het risico te overlijden als je twee jaar moet hemodialyseren. De artsen concluderen dan ook dat het beter is om hemodialysepatiënten met prostaatkanker niet twee jaar te laten wachten op een donornier.

Hepatitis C wordt tegenwoordig meestal behandeld met medicatie gebaseerd op interferonen. In het algemeen wordt aangenomen dat een dergelijke behandeling bij niergetransplanteerden het risico op afstoting van de donornier sterk verhoogt, en bovendien de hepatitis C niet effectief bestrijdt. Saoedisch onderzoek laat echter zien dat interferontherapie beter werkt dan gedacht, en dat het risico op afstoting klein is.

Hepatitis C is leverinfectie die veroorzaakt wordt door het hepatitis C-virus. De standaardbehandeling bestaat uit medicatie zoals peginterferon en ribavirin, die gebaseerd zijn op interferonen. Interferonen zijn eiwitten die de cellen van het immuunsysteem in staat stellen onderling te communiceren. Schattingen van het aantal geïnfecteerden met hepatitis C wereldwijd lopen uiteen van 130 tot 200 miljoen. Hepatitis C komt relatief vaak voor onder patiënten met ernstige nierinsufficiëntie; zij lopen het dan vaak in het ziekenhuis op.

Voor het Saoedische onderzoek werden 32 nierpatiënten met chronische hepatitis C onderzocht, die tussen november 2007 en december 2011 een donornier hadden ontvangen. De deelnemers kregen gedurende bijna een jaar medicatie gebaseerd op interferonen. Een ongeveer even grote controlegroep ontving een andere behandeling.

Lees meer »