Sterke stijging bloedbaaninfecties bij hemodialyse terugdringen
Door Merel Dercksen
Door een pakket aan maatregelen en richtlijnen strikt te volgen, kan het aantal infecties van de bloedbaan bij hemodialysepatiënten spectaculair verminderen. Dat blijkt uit een Amerikaanse pilot.
Infecties van de bloedbaan kunnen levensgevaarlijk zijn, en brengen hoge kosten met zich mee. In de Verenigde Staten komen dergelijke infecties zo vaak voor, dat preventie hiervan grote voordelen kan opleveren. Deels heeft dat te maken met het grote percentage hemodialysepatiënten dat over een centrale lijn dialyseert, in plaats van over een shunt. In 2010 bedroeg dat 80% van alle ruim 380.000 patiënten. Het aantal ziekenhuisopnames vanwege een infectie van de bloedbaan bedroeg in dat jaar 116 per 1.000 patiëntjaren. Dat is niet alleen hoog, het is ook een sterke stijging vergeleken met 15 jaar eerder.
In 2009 besloot het US Centers for Disease Control and Prevention (CDC) om in een beperkt aantal centra een proeftraject op te starten, in een poging het aantal infecties te verminderen. Hiervoor meldden zich 17 centra vrijwillig aan. Het jaar 2009 gebruikte het CDC om nulmetingen te doen. Daarna ging het traject van start, waarbij de deelnemende centra gecoacht werden, inclusief feedback over hun resultaten, en een pakket maatregelen implementeerden dat onder andere bestond uit het gebruik van chloorhexidine bij het reinigen van de katheterplaats, intensieve training van de medewerkers, aangescherpte protocollen voor handhygiëne en audits over vaattoegangszorg. De centra rapporteerden maandelijks aan het National Healthcare Safety Network van het CDC.
In de deelnemende centra daalde het aantal infecties van de bloedbaan van 1,09 voor de interventie naar 0,98 per 100 patiëntmaanden tijdens de inteventieperiode. De daling van infecties die direct gerelateerd waren aan de vaattoegang was nog sterker: van 0,73 naar 0,42 per 100 patiëntmaanden. Met een betere implementatie van de richtlijnen is het mogelijk het aantal infecties van de bloedbaan aanzienlijk te verminderen, blijkt hieruit.
De onderzoekers merken wel op dat de deelnemende centra niet representatief zijn voor alle centra waar hemodialysepatiënten niet-klinisch behandeld worden. Ten eerste hadden deze centra zich vrijwillig aangemeld, wat betekent dat de medewerkers gemotiveerd waren. Daarnaast was het grootste deel van de centra gelieerd aan een ziekenhuis, en niet commercieel. Ook stonden vrijwel alle centra in het noordoosten van het land.
Gepubliceerd: vrijdag 17-05-2013
Bron: American Journal of Kidney Diseases | Nog geen reacties
 |
|
|
|
Risico op gebroken heup onveranderd hoog bij dialysepatiënt
Heupfracturen komen nog steeds vaak voor bij nierpatiënten, ondanks de vooruitgang die de laatste jaren is geboekt bij het behandelen van nierziektegerelateerde botproblemen. Dit blijkt uit onderzoek uitgevoerd aan Stanford University (Californië, VS).
Met de achteruitgang van de nierfunctie verslechtert ook de mineraalhuishouding van de botten, met pijn in de botten en botbreuken tot gevolg. Dit wordt 'renale osteodystrofie' genoemd. Vooral heupfracturen zijn riskant; bij oudere patiënten is het risico op overlijden groot. Daarom is er de laatste decennia veel aandacht besteed aan de behandeling van renale osteodystrofie, maar uit het Amerikaanse onderzoek blijkt dat deze behandeling maar gedeeltelijk effect sorteert. Het risico dat een dialysepatiënt een heupfractuur oploopt is nog altijd vijf keer zo hoog als bij vergelijkbare niet-nierpatiënten.
Kleinere hoek bij shuntaanleg geeft minder risico op vernauwing
Een chirurg die een dialyseshunt aanlegt door een ader in de onderarm aan te laten sluiten op een slagader, kan indien mogelijk het beste kiezen voor een kleine hoek, schrijven Italiaanse onderzoekers. Zij hebben met behulp van een computermodel uitgerekend dat er dan minder verstoringen van de bloedstroom optreden en verwachten dat dat tot gevolg heeft dat er ook minder vernauwingen ontstaan die de werking van de shunt onmogelijk maken.
Te weinig natrium komt bij buikdialyse vaker voor dan gedacht
Een tekort aan natrium komt onder nierpatiënten die buikspoeling doen vaker voor dan verwacht op basis van de literatuur. Vooral patiënten met een zeer lage of geen restnierfunctie lopen hierop risico. De daling in de natriumspiegel blijkt gepaard te gaan met gewichtsverlies en een tekort aan kalium. Dit doet vermoeden dat een tekort aan natrium en kalium, en daarmee waarschijnlijk ondervoeding, een belangrijke rol spelen in de klinische praktijk van hyponatriëmie.
NierNieuws is onafhankelijk van bij de materie betrokken (semi-)commerciële en (semi-)overheidsinstelling.
Niernieuws heeft geen financiële connecties met patiënten- verenigingen of andere soortgelijke organisaties of
stichtingen.
Reageer ook op dit artikel